မိတ္ေဆြတို႔အတြက္ ပုတီးစိပ္-အဓိ႒ာန္ ဂါထာေတာ္မ်ား

အတုလဆရာေတာ္ ခင္ႀကီးေဖ်ာ္ေရးသား စီရင္ခဲ့ေသာ သုတ၀ႏၵနာ ဘုရားရွိခိုးက်မ္းစာအုပ္မွ ျဖစ္ပါသည္။ ဘုရားရွိခိုးတြင္ ထည့္၍ ရွိခို္းသည္ျဖစ္ေစ ထိုဂါထာမ်ားကို ပုတီးစိပ္၍ျဖစ္ေစ လြန္စြာ အစြမ္းထက္၍ အက်ိဳးထူးေစပါသည္။ ဂါထာ စုစုေပါင္း (၃၁) ေဖာ္ျပေပးပါမည္။ က်န္ဂါထာေတာ္မ်ားကို ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးပါ ဦးမည္။ ပါဠိစာေပးကို အလြတ္ရေအာင္ က်က္မွတ္နည္းမွာ ဂါထာတစ္ေၾကာင္းကို ပါးစပ္မွ ေခ်ာေမာသြားေအာင္ အရင္ဆံုး တတြတ္တြတ္ ရြတ္ဆိုပါ။ ေနာက္ တစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ႏွစ္ေၾကာင္းေပါင္းဆိုပါ။ ေနာက္ သံုးေၾကာင္းေလးေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ဆိုပါ။ အစအဆံုး တတြတ္တြတ္ ရြတ္ဆိုပါ။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ဂါထာ တစ္ပုဒ္လံုးကို ေခ်ာေမာစြာ အလြတ္ ရြတ္ဆို သြားႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ မွတ္ခ်က္ ။ ဂါထာအသံထြက္မ်ားကို ရြတ္ဆိုရန္ အခက္အခဲ ရွိသူမ်ား နီးစပ္ရာ ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ားကို ႐ိုေသစြာ ခ်ဥ္းကပ္၍ ေလွ်ာက္ထားၾကပါကုန္....

အသံေတာ္(၈)ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေစျခင္း ပုတီးစိပ္

၀ိသ႒ံ မဥၨဳ ၀ိေညယ်ံ ၊ သ၀နီယာ ၀ိသာရိဏာ
ဂမၻီေရာ ဗိႏၵဳ နိႏၷာေဒါ ၊ အ႒ဂႌက သရံ နေမ

ႀကံစည္တိုင္း ၿပီးေျမာက္ေစလိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

ပုညႆိ မႆ ေတေဇန ၊ ယထာ စိတၱံ သမိဇၥ်တု။
သဗၺိစၧာ သဗၺစိႏၲာ စ ၊ ခိပၸံ ေမ ဇာတိ ဇာတိယံ။

မရိွဟူေသာစကား ၊ ေပးပါဟူေသာစကား မေျပာလိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

နတၲီတိ ဝစနံ ဒုကၡံ ၊ ေဒဟီတိ ဝစနံ တထာ။
တသၼာ နတၱီတိ ေဒဟီတိ ၊ မာ ေမ ေဟာတု ဘဝါဘေဝ။

သူ႔အလိုမလိုက္ ၊ ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္သာ ျဖစ္ေစလိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

သဗၺံ ပရဝသံ ဒုကၡံ ၊ သဗၺံ မိႆရိယံ သုခံ။
သဗၺံ ပရဝသမ တၳဳ ၊ သဗၺံ မိႆရိယံ ဘေဝ။

ရဲရင့္၍ ဆဒၵန္ဆင္မင္းအားကို ေဆာင္ႏိုင္လိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

ဝိတေကၠေႏၱာ ဘဇၨကာေယာ ၊ သဗၺာဝုဓ ဝါရေဏာ စ။
ဆဒၵႏၲ ဝါရဏ ဗေလာ ၊ ဘေဝယ်ံ ဇာတိဇာတိယံ။

အဆင္းလွ၍ အသံေကာင္းလိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

သုဘလကၡဏ သမၸေႏၷာ ၊ သုဝဏၰ ဝဏၰဝါ ဘေဝ ။
ျဗဟၼႆေရာ ကရဝိက ၊ ဘာဏီစ ဇာတိ ဇာတိယံ။

အလံုးစံုတတ္ေျမာက္၍ ေမးျမန္းသမွ် ေျဖဆိုႏိုင္လိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

ဘူရိမပေညာ သိပၸာနံ ၊ သေဗၺသံ ကုသေလာ ဘေဝ။
ဝိသေဇၨတံု သမေတၱာဝ ၊ သဗၺပုစၧာနံ ဌာနေသာ။

ေဘးရန္ကင္း၍ ဥစၥာပရိသတ္ အင္အားေကာင္းလိုေၾကာင္း ဆုေတာင္းပုတီးစိပ္

ေဝရာ ဓံသီယ ေဘာဂါစ ၊ အနႏၲာ ခီဏ ေဘာဂဝါ။
အနႏၲာ ဘဇၨ ပရိေသာ ၊ ဘဝေသာ ပါပုေဏ သိဝံ။

ကိုယ္ႏွင့္ ဥစၥာကို ရန္သူတို႔ မဖ်က္ဆီးႏိုင္လိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

မာနေႆယ်ံ ပသေယွယ်ံ ၊ ဥႆုေကၠဟိ ပ် ဟံ သဟ။
ပဥၥေဝေရဟိ ေကာဋီဟိ ၊ ဘ႑ံဝါ အကာတု ကာမိတံ။

အလိုရိွသမွ် ဖန္ဆင္းႏိုင္လိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

ေမဃံ ဝါတဥၥ ရတနံ ၊ ဓညံ ဝတၳဥၥ ေဘာစနံ။
သဗၺိစၧိဟံ တဒညမၸိ ၊ မာေပယ်ံ ကမၼဇိဒၶိယာ။

စက္ ၊ သမၼဒါ ၊ သူေတာ္ဥစၥာႏွင့္ ျပည့္စံုလိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

ပေညေနေတန နိဗၺာနံ ၊ သႏၲံ ပေပၸါမိ တာဝတာ။
ဘေဝယ်ံ သဗၺဇာတီသု ၊ စတာ သမၸတၱိယာ သဒါ။
စတုစေကၠန သမၸေႏၷာ ၊ သဒၶေမၼဟိ စ သတၱဟိ။

ခ်မ္းသာၾကြယ္ဝ၍ အမ်ိဳးျမတ္၌ ျဖစ္ေစလိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

သမၼာဒိဌိ ဝသု ေပေတ ၊ ကုလမွိ ေသ႒သမၼေတ ၊
သဗၺသကၠတ သံသုေဒၶ ၊ ဘဝ တိေဟတု သႏၶိေကာ။

ကိုယ္တိုင္ မလုပ္ရဘဲ တန္ခိုးျဖင့္ ၿပီးသည္ကိုသာ သံုးေဆာင္လိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

ယာ သစၧာဒနံ ေဘာဂံ စ ၊ ေနဝ ဟေတၳန ကတာန ၊
ဘုေဥၨယ် မိဒၶိယာေတြဝ ၊ မာေပတြာ ယာဝဒတၱကံ ။

လူမမီ နတ္တမွ် ျဖစ္ေစလိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

မႏုႆာနံ အတိကၠမၼ ၊ ေဒဝါနံ ဝိယ ေဘာဇနံ ၊
ဝတၳ ေဘာေဂါ စ ေမ ေဟႏၲဳ ၊ ပရိဝါေရာ တိသုႏၵရာ။

စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾက မရိွလိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

ဒသာသုတၱံပိ ေမ ေဘာဂံ ၊ ပဥၥေဝရာ ဘေဝ ဘေဝ။
မာဂေဏွယ်ဳဥၥ နေႆယ်ံဳ ၊ အေသာေကာ ေဘာဂ ေဟတုေမ။

အဂၤ ါႀကီးငယ္ တင့္တယ္လိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

သဗၺဂၤ သုဘ သမၸေႏၷာ ၊ သိဂႌနိကၡ သဝဏၰဝါ။
ဗာတၱိ ံသ လကၡဏူ ေပေတာ ၊ အတပၸန ရူပဝါ ဘေဝ။

ရနံ႔ႏွင့္ အသံေကာင္းလိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

ကာေယာ စႏၵန ဂေႏၶာစ ၊ မုခံ ဥပၸလ ဂႏၶိကံ။
အဌ ၤဂိေကာ ကရဝိက ၊ မဥၨဴေဃာေသာ စ ေမ ေဟာတု။

ဗ်ဥၨနဗုဒၶိ(၁၀)ပါးတို႔ထက္ ျမတ္ေသာ ပညာရတနာကို ရေစျခင္း ပုတီးစိပ္

သိထိလံ ဓနိတံ ဒီဃံ ၊ ရႆဥၥ ဂ႐ုတံ လဟု
နိဂၢဟိတံ ၀ိမုတၱဥၥ ၊ သမၺႏၶဥၥ ပ၀တၱိတံ
၀ိ၀ရႏၲံ နေမ ဓမၼံ ၊ ဒသဗုဥၥန ေဘဒိတံ


သဒၶါဂုဏ္ဆယ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေစျခင္း ပုတီးစိပ္

ပသာေဒါ ေဇာ မဓုရတာ ၊ သမတာ သုခု မာလတာ
သိေလေသာ ဒါရတာ ကႏၲိ ၊ အတၱဗ်တၱိ သမာဓေယာ
ဒသ သဒၵဂုေဏာေပတံ ၊ ဓမၼံ ပါတု ကရံနေမ


မိုးႀကိဳးဆယ္မ်ိဳးထက္ ျပင္းထန္ေသာ ပညာမိုးႀကိဳးကို ရေစျခင္းပုတီးစိပ္

သေတရာ ဒ႑ မဏိတာ ၊ မစၧ၀ိေလာလ ဂဂၢရာ
သုကၡာသနိ ကပိသိသာ ၊ ၀ိစကၠာ သည ကုကၠဋာ
န၀ါ သနီဟိ ဖာေလႏၲံ ၊ တိဗၺံ ပညာသနိ ံ နေမ


အဆင္းလွလိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

႐ူပါ႐ူပါ ၀ိလာသဂၢ ၊ ႐ူပါ စိေႏၲယ် သံယုတၱံ
၀ေႏၵသာရ ဂုေဏာေပတံ ၊ ေတန မွာ တုလ ႐ူပ၀ါ။


တန္ခိုးႀကီးမားလိုေၾကာင္းပုတီးစိပ္

ဣဒၶိဣဒၶိ ၀ိလာသဂၢ ၊ ဣဒၶိ စိေႏၲယ် သံယုတၱံ
၀ေႏၵ သာရ ဂုေဏာေပတံ ၊ ေတနမွာ တုလ ဣဒၶိမာ


စကားေျပာေကာင္းလိုေၾကာင္းပုတီးစိပ္

၀ါစာ ၀ါစာ ၀ိလာသဂၢ ၊ ၀ါစာ စိေႏၲယ် သံယုတၱံ
၀ေႏၵသာရ ဂုေဏာေပတံ ၊ ေတနမွာ တုလ၀ါစေကာ


ညာဏ္ထက္ျမက္လိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

ဉာဏာ ဉာဏာ ၀ိလာသဂၢ ၊ ဉာဏာ စိေႏၱယ် သံယုတၱံ
၀ေႏၵသာရ ဂုေဏာေပတံ ၊ ေတနမွာ တုလဉာဏ၀ါ


စိတ္တိုင္းက်ဖန္ဆင္းႏိုင္လိုေၾကာင္းပုတီးစိပ္

သဇၥ်ံ ေဟမဥၥ ရတနံ ၊ ေဂဟံ ၀တၱဥၥ ေဘာဇနံ
တဒေညပိ ယထာစိတၱံ ၊ မာေပယ်ံ ကမၼဇိဒၶိယာ


ရတနာအမ်ိဳးမ်ိဳးရလိုေၾကာင္းပုတီးစိပ္

စကၠာဒီ သတၱရတနံ ၊ မုတၱာဒိ ရတနံ သုဘံ
၀တၳပၸ ဘုတိ ရတနံ ၊ ဆႏၵကၡေဏ လဘာမ ဟံ


ႀကံစည္တိုင္းျပည့္စံုေစလိုေၾကာင္းပုတီးစိပ္

သမၸဏၰ စိတၱ သကၤေပၸါ ၊ ယထာ ကခႌတ မာပေကာ
ေယနစိ နဘိ ဘူတမွိ ၊ သဗၺာ ဘိဘူ ဘေ၀ဘေ၀


ကာယ ဉာဏ အားဆယ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေစေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

ဒသ ဆဒၵႏၲ နာဂရာဇာ၀ ၊ ဒသ ကာယဗေလာ မုနိ
ဒသ ဉာဏဗၺေလာ တုေလ်ာ ၊ ၀ေႏၵတံ သမဏုတၱမံ


ခြန္အားႀကီး၍ လ်င္ေသာဉာဏ္ရေစေၾကာင္းပုတီးစိပ္

ဆဒၵႏၲ နာဂ ရာဇာ၀ ၊ ဘေ၀ဘေ၀ မဟဗၺေလာ
ရာဇာဇ၀န ဟံေသာ၀ ၊ မရမဂၢ ဇေ၀ါ ဘေ၀


ေရျပင္ေကာင္းကင္ျပင္သို႔ သြားႏိုင္ေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

ဥဒကာ ကာသ စာရီစ ၊ မဟိနိ မုဇၨေကာ ဘေ၀
မာပေကာစ ယထာစိတၱံ ၊ ဘ၀ေသာ ကမၼဇိဒၶိယာ


အနႏၲလာဘ္လာဘ ရွိလိုေၾကာင္း ပုတီးစိပ္

ဂါေမ ၀ေနစ သဗၺတၳ ၊ ေဒေ၀ဟိ မႏုေႆဟိစ
အာဘတာ နႏၲ လာေဘာေမ ၊ သဒါ ေဟာတု ဘ၀ါဘေ၀

ပုတီးစိပ္ျခင္းႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ဆက္လက္ဖတ္မွတ္ ေလ့လာလိုပါက...အဓိ႒ာန္ႏွင့္ ပါတ္သက္ေသာေနရာတြင္ ဆက္လက္ေလ့လာၾကပါရန္

မိတ္ေဆြတို႔၏အက်ိဳးကိုထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ဆရာဟိန္းတင့္ေဇာ္
ထိုင္းႏိုင္ငံ-မဟာခ်ိဳင္ၿမိဳ႕

အဘမင္းသိခၤ၏ ထူးဆန္းေသာ ပုတီးကေလးအေၾကာင္း

တစ္ေန႔သ၌ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ပုတီးစိပ္ရင္း တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေလ၏။ ထိုသို႔ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနစဥ္ အတြင္း ေရာင္ျပန္မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးသည္ ထမင္းခ်ိဳင့္ႀကီး တစ္လံုးကို ဆြဲ၍ ေရာက္ရွိလာေလ ၏။ ကြ်န္ုပ္လည္း ပုတီးစိပ္ျခင္းကို ရပ္နားလိုက္၏။ ကြ်န္ုပ္သည္ ၎၏လက္မွ ထမင္းခ်ိဳင့္ႀကီးကို ျမင္လွ်င္

“ တျခားစကားေတြ ေနာက္မွေျပာကြာ။ မင္းခ်ိဳင့္ႀကီးျမင္တာနဲ႔ ငါေတာင္ ထမင္းဆာလာၿပီ။ ထမင္းစားၾက ရေအာင္။ ေၾသာ္ .... ဒါနဲ႔။ မင္းရဲ့ မိန္းမေရာ... ဘယ္လိုလဲ” ဟု ေမးလိုက္ေလ၏။



“ ေဗဒင္ေဟာေနတယ္ေလ။ အခုမွ ဟန္က်တာ ဆရာေရ့။ ဆရာႀကီး သင္ေပးတဲ့ ပညာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့မိန္းမ ေစာယုႏြယ္ေတာ့ ေဟာေနေတာ့တာပဲ။ ၾကည့္တဲ့လူေတြကေတာ့ မွန္တယ္၊ မွန္တယ္နဲ႔ ခ်ီးမြန္းၾကတယ္ ဆရာႀကီးေရ့။ အထူးသၿဖင့္ ကေတာ့ က်ြန္ေတာ့ မိန္းမမွ မဟုတ္ဘူး။ ဆရာႀကီး တပည့္ေတြနဲ႔လည္း
ေတြ႔ဖူးပါရဲ့။ ေဟာတာထက္ ယၾတာက ပိုၿပီးစြမ္းတယ္လို႔ နာမည္ထြက္တယ္ ဆရာႀကီးရဲ့။ ကြ်န္ေတာ့မိန္းမလည္း
ေဟာတာ သိပ္မၾကာေသးဘူး။ အဲဒီဘက္က နာမည္ ထြက္လာတယ္"ဟု ေမာင္ေမာင္ၿမင့္ေအးက ၿပန္ေၿပာေလ၏။

"ေအာင္ၿမင္မွာပါကြာ။ အေတြ႔အၾကံဳ နည္းေသးလို႔ပါ။ ပညာရပ္ေတြမွာက အေတြ႔အႀကံဳလည္း စကားေၿပာတယ္ကြ။ ေနာက္ေတာ့ ကြ်မ္းက်င္သြားမယ္။ အဲဒီအခါမွာ နာမည္လည္း အေတာ္ႀကီးသြားလိမ့္မယ္။ ဒါ
နဲ႔ေ နစမ္းပါဦး။ ဒီလ ေရာင္ၿပန္အတြက္ မင္းအေနနဲ႔ ဘာထည့္မလဲကြာ" ဟု ေမးရာ ေမာင္ေမာင္ၿမင့္ေအးက

“ ကြ်န္ေတာ္လည္း အဲဒါကိုပဲ ေမးမလို႔ ဆရာႀကီးဆီကို လာခဲ့တာ" ဟု ေမာင္ေမာင္ၿမင့္ေအးက ေၿပာေလ၏။

“ ၿပီးခဲ့တဲ့လက ဓာတ္တူနာမ္တူ အေဆာင္ကေတာ့ လူေတြအတြက္ အေတာ္အက်ိဳးရွိတယ္ကြ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီစာ ရြက္ေတြ ရိုက္ၿပီးေပးရတာ အဲဒီလမွာရမယ့္ မဂၢဇင္းရဲ့ အၿမတ္စြန္းေလးဟာ ကုန္ပါေလေရာကြာ" ဟုကြ်ႏု္က ေၿပာလိုက္ရာ ေမာင္ေမာင္ၿမင့္ေအးက "ဟုတ္တယ္ ဆရာၾကီးေရ" ဟုဆိုကာ ရယ္ေလ၏။

ထိုသို႔ရယ္ၿပီးေနာက္ ၄င္းကပင္ "ဆရာ့လက္ထဲက ပုတီးေလးက ေသးလွခ်ည္လား" ဟုေမးလိုက္ေလ၏။ ေသးဆို ဒီလိုကြာ။ တစ္ရာ့ရွစ္လံုး ပုတီးဟုတ္ဘူး။ ႏွစ္ဆယ့္ ခုနစ္လံုးပုတီးကြ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ရွစ္ႏွစ္၊ ကိုးႏွစ္ေလာက္တုန္းက ဆရာႀကီး ဦးဆန္းထြန္းက ဒီပုတီးအေၾကာင္း ေဆာင္းပါးေရးဖူးတယ္။ ငါကလည္း အလုပ္မ်ားေနလို႔ အဲဒီေဆာင္းပါး ကို မဖတ္ၿဖစ္ဘူးေဟ့။ အင္းစိန္ကန္းနားပိုင္း ထနီးလမ္းမွာေနတဲ့ ငါ့ရဲ့ဦးေလး ဦးမ်ိဳးတင့္ဆိုတာ ပင္စင္စားႀကီးကြာ။ နဂိုကတည္းက စာဖတ္၀ါသနာ ပါေလေတာ့ ပင္စင္စားဘ၀ ေရာက္တဲ့အခါမွာ ေတြ႔သမွ်စာေတြ ဖတ္ေတာ့တာပဲေဟ့။ တရုတ္သိုင္းေတြလည္း မလြတ္ဘူး။ မဂၢဇင္းေတြလည္း မလြတ္ဘူးေဟ့။ စာႀကီး ေပႀကီးေတြလည္း ဖတ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဆရာႀကီး ဦးဆန္းထြန္းရဲ့ ပုတီးစိပ္ ေဆာင္းပါးကိုဖတ္ၿပီး ငါ့ဦးေလးဟာ ႏွစ္ဆယ့္ခုႏွစ္လံုး ပုတီးနဲ႔ စိပ္ေတာ့တာပဲေဟ့။

ငါ့ဦးေလးရဲ့ အေတြ႕အႀကံဳအရ ေျပာတာကေတာ့ အဲဒီပုတီးကေလးကို စၿပီး စိပ္တဲ့ေန႔ကစၿပီး သူ႔ရဲ့ စားေရး ေသာက္ေရး ၀တ္ေရး သိတ္ၿပီး မပူပင္ရေတာ့ဆိုပဲ။ ဘယ္လို အခက္အခဲ မ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ဆံုးမွာ သူ႔နည္း သူဟန္နဲ႔သူ ေျပလည္ သြားတယ္ဆိုပဲ။ ေနာက္ၿပီး သူဟာ ငါ့ဆီေရာက္လာၿပီး အဲဒီ ေဆာင္းပါးအေၾကာင္း ေျပာတယ္။ ငါက အဲဒီေဆာင္းပါးကို မဖတ္ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း ေျပာတဲ့အခါမွာ ငါ့ကို ဆူလိုက္ က်ိန္းလိုက္တာကြာ။ မင္းက ဘာျဖစ္လုိ႔ ဒီလို ေဆာင္းပါးမ်ိဳး မဖတ္ျဖစ္ရတာလဲဆိုၿပီး မာန္ေတာ့တာပဲေဟ့။ ဒါနဲ႔ ငါကလည္း မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ မဖတ္ေတာ့ပါဘူး ဦးေလးရယ္။ ဦးေလး ေကာင္းတယ္ဆို ၿပီးတာပါပဲ။ ဦးေလးဆီကပဲ ပုတီးစိပ္နည္း သင္ယူပါေတာ့မယ္လို႔ ၀န္ခံလိုက္ရတယ္ေဟ့။ အဲဒီေတာ့ ငါ့ဦးေလးက ဆရာႀကီး ဦးဆန္းထြန္းရဲ့ ေဆာင္းပါးထဲမွာ ပါတဲ့နည္းကို သင္ျပေပးတယ္။

“ ပုတီးက ႏွစ္ဆယ့္ခုႏွစ္လံုး ပုတီးျဖစ္ရမယ္။ ပထမငါးလံုးက အနေႏၲာအနႏၲ ငါးပါးစိပ္ရမယ္။ ဗုဒၶဂုေဏာ အနေႏၲာ၊ ဓမၼဂုေဏာ အနေႏၲာ ၊ သံဃာ့ဂုေဏာ အနေႏၲာ ၊ မာတာပိတု ဂုေဏာ အနေႏၲာ ၊ အာစရိယ ဂုေဏာ အနေႏၲာေပါ့ကြာ ” ဟု ကြ်ႏ္ုပ္ကို ေျပာလိုက္ေလ၏။

“ ပုတီးက ႏွစ္ဆယ့္ ခုႏွစ္လံုးရွိတာ အဲဒီ ငါးလံုးစိပ္ၿပီး ရပ္ထားရမွာလား ” ဟု ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးက ေမးလိုက္ေလ၏။

“ မဟုတ္ဘူးေလကြာ။ ပထမငါးလံုးပဲ အဲဒါနဲ႔ စိပ္ရမယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဆယ့္ကိုးလံုး တိတိ အရဟံ ဂုဏ္ေတာ္ကိုခ်ည္း စိပ္ရမယ္။ ၿပီးေတာ့ သတၱ၀ါမ်ား က်န္းမာပါေစ၊ ခ်မ္းသာပါေစဆိုၿပီး သံုးလံုးစိပ္ရမယ္။ အဲဒီေတာ့ မင္းစဥ္းစား ၾကည့္ေလကြာ။ အနႏၲာအနႏၲ ငါးပါးက ငါးလံုး၊ အရဟံက ဆယ့္ကိုးလံုး ၊ ေမတၱာပို႔က သံုးလံုးဆိုေတာ့ စုစုေပါင္း ႏွစ္ဆယ့္ခုႏွစ္လံုးေပါ့ကြာ ” ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ ေအးက

ဆရာ့ရဲ့ အင္းစိန္က ဦးေလးဆီက တစ္ဆင့္ၾကားရတာနဲ႔ အဲဒီပုတီးကို စမ္းၿပီး စိပ္တယ္ဆိုပါေတာ့ဟု ေမးလိုက္ေလ ၏။

“ စမ္းစိပ္တာ မဟုတ္ဘူးေဟ့။ ဦးေလးလည္းျပန္သြားေရာ ေရႊတိဂံုဘုရားကို သြားၿပီး ႏွစ္ဆယ့္ခုႏွစ္လံုး ပုတီး လုပ္ေတာ့ တာပဲေဟ့။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီညမွာ စိပ္တယ္။ အဲဒီလိုစိပ္ေတာ့ ျပႆနာတစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။ အနႏၲငါးပါး စိပ္ၿပီးတဲ့ အခါ အရဟံ ဆယ့္ကိုးလံုး စိပ္ရတယ္ မဟုတ္လား။ အဲဒီလို စိပ္ရတဲ့အခါမွာ ဆယ့္ကိုးလံုး ျပည့္မျပည့္ စိတ္နဲ႔ လိုက္ၿပီး ေရေနရတာက ဒုကၡတစ္ခုကြ။ ဒီၾကားထဲ မွားေသးတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ငါလည္း ေရႊတိဂံုဘုရား သြားၿပီး ေတာင္ဘက္မုဒ္မွာရွိတဲ့ ရတနာ၀င္း ပုတီးဆိုင္မွာ စပါယ္ရွယ္ ပုတီးတစ္ကံုး လုပ္ခိုင္းတယ္ေဟ့။

အနေႏၲာအနႏၲ ငါးပါးအတြက္က ပုတီးအလံုး ႀကီးႀကီးေပါ့ကြာ။ အရဟံ ဆယ့္ကိုးလံုး အတြက္က အေသးစား ပုတီး ဆယ့္ကိုးလံုးကြာ။ ၿပီးေတာ့ ေမတၱာပို႔အတြက္ အလတ္စား သံုးလံုးကြာ။ အဲဒီေတာ့ အႀကီးငါးလံုး စိပ္ၿပီးတာနဲ႔ အေသးလံုးကို ကိုင္မိတာနဲ႔ အရဟံကို စၿပီး စိပ္ေတာ့တာပဲ။ အရဟံ ဆယ့္ကိုးလံုး စိပ္ၿပီးတာနဲ႔ ပုတီးအလတ္ကို ကိုင္မိေတာ့တာပဲ။ အဲဒီမွာ ေမတၱာပို႔ကို စၿပီးစိပ္တယ္။ အဲဒီလို လုပ္လိုက္ေတာ့ ပုတီးစိပ္ရတာ ပိုၿပီး လြယ္သြားတယ္ေဟ့။ အဲဒါနဲ႔ ငါလည္း စြဲစြဲၿမဲၿမဲ စိပ္လိုက္တာ တစ္ပတ္အတြင္းမွာပဲ ထူးျခားတယ္ေဟ့။

အဲဒီလို ထူးျခားေတာ့ ဆရာႀကီး ဦးဆန္းထြန္းကို ကန္ေတာ့ဖို႔ ပုတီးေလးတစ္ကံုး တစ္ဆင့္ေျပာျပတဲ့ ငါ့ဦးေလးကို ကန္ေတာ့ဖို႔ ပုတီးေလးတစ္ကံုး လုပ္ၿပီး အိပ္ထဲမွာ ထည့္ထားတယ္ေဟ့။ သံုးရက္ေလာက္ လည္းၾကာေရာ ဥကၠလာမွာ စာေပေဟာေျပာပြဲရွိလို႔ သြားတာ အဲဒီပုတီးကေလး ပါသြားတယ္။ အဲဒီ စာေပေဟာေျပာပြဲမွာ ဆရာမႀကီး ေစာမံုညွင္းနဲ ႔ေတြ႕ေတာ့ ဆရာမႀကီးနဲ႔ ဆရာႀကီးဟာ ျမန္မာစာ ေကာ္မရွင္မွာ ေန႔စဥ္ေတြ႕ၾကတယ္လို႔ သိရတာနဲ႔ ဆရာမႀကီးကေန တစ္ဆင့္ ဆရာႀကီး ဦးဆန္းထြန္းဆီကို ပုတီးေလး ကန္ေတာ့လိုက္ရတယ္ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ရာ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးက

“ ဆရာ အဲဒီပုတီးကို စိပ္တာ ၾကာၿပီေနာ္ ” ဟု ေမးေလ၏။

ၾကာၿပီကြ။ ပုတီးက မၿမဲဘူးေဟ့။ ပုတီးကစိပ္လို႔ နည္းနည္း အသားက်လာရင္ အဲဒီ ပုတီးကေလးကို ေတာင္းတဲ့လူ ေပၚလာေတာ့တာပဲ။ အဲဒီေတာ့လည္း ေပးလိုက္ရတာေပါ့ကြာ။ ေနာက္ဆံုး ေတာင္းလြန္းအားႀကီး တာနဲ႔ ေငြပုတီးေလး တစ္ကံုး လုပ္ရေတာ့တယ္ေဟ့။ ေငြနဲ႔ လုပ္ထားေတာ့ ေတာင္းရတဲ့လူက အားနာၿပီး မေတာင္းေတာ့ဘူးေပါ့ကြာ”ဟု ကြ်ႏု္ပ္က ေျပာလိုက္ရာ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးက ...

“ ဘယ္ေငြပန္းထိမ္မွာ လုပ္တာလဲဆရာ ” ဟု ေမးေလ၏။

ေက်ာက္ေျမာင္း ၊ မလႊကုန္းလမ္းနဲ႔ ေက်ာက္ေတာ လမ္းေတာင့္က ေငြပန္းထိမ္ဆိုင္မွာ လုပ္တာကြ။ ေဟာဒီမွာ ၾကည့္ ” ဟုဆိုကာ ကြ်န္ုပ္၏ လွပေသာ ေငြပုတီးကေလးကို ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးအား ျပလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးက .....

“ အေတာ္ ေသသပ္လွပတဲ့ လက္ရာပါပဲ ဆရာ ” ဟု ေငြပန္းထိမ္ လက္ရာကို ခ်ီးက်ဴးေလ၏။

“ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ။ တျခားေနရာေတြမွာ သံုးတဲ့ ေငြထဲက ေခြ်တာၿပီး ဒီလိုပုတီး ကေလးေတာ့ ပုတီးသမားတစ္ ေယာက္ဆီမွာ ရွိထားသင့္တယ္ကြာ” ဟု ကြ်န္ုပ္က ေျပာလိုက္မိေလ၏။ ထိုအခါ ေမာင္ေမာင္ ျမင့္ေအးက

“ အဲဒီ ပုတီးစိပ္တဲ့ ေက်းဇူးကို ေျပာပါဦး ဆရာရဲ ” ဟု ေမးေလ၏။

“ ဒီေက်းဇူးကို ေျပာရင္ စာအုပ္ႀကီးတစ္အုပ္ ျဖစ္ဖို႔ရွိတယ္။ ယံုႏိုင္ဖို႔လည္း ခက္တယ္။ ငါမင္းကို ပုတီးတစ္ကံုး ေပးလိုက္မယ္။ တစ္လေလာက္ စိပ္ၾကည့္။ သူ႔ရဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူး သိလိမ့္မယ္။ သူ႔ရဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူး သိတဲ့အခါမွာ မင္းနဲ႔ငါနဲ႔ အခု ေျပာျပတဲ့ အေၾကာင္းအရာကို ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးၿပီး ေရာင္ျပန္မဂၢဇင္းမွာ ထည့္လိုက္ကြာ ” ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ရာ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးက ....

“ ယံုပါတယ္ ဆရာရယ္ ” ဟု ေျပာၿပီး ကြ်န္ုပ္ထံမွ ပုတီးကို ယူ၍ ျပန္သြားေလေတာ့သတည္း။

သေဗၺသတၱာ ကမၼႆကာ
မင္းသိခၤ

(မွတ္ခ်က္- အဘမင္းသိခၤ၏ ပုတီးစိပ္နည္း အေၾကာင္းကို ျပန္လည္ ေဖာ္ျပေပးပါဟု ေတာင္းဆိုထားေသာေၾကာင့္ ျပန္လည္ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ရေပသည္။

သင္တို႔၏အက်ိဳးကို ထာ၀စဥ္လိုလားေသာ (ဆရာဟိန္းတင့္ေဇာ္-ထိုင္းနိုင္ငံ-မဟာခ်ိဳင္ၿမိဳ႕)

ကိုးလံုးပုတီးျဖင့္ လိုရာျပည့္စံုေစေသာနည္း

ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးႏွင့္ အဓိ႒ာန္အက်ိဳးေက်းဇူး

ဘုန္းတန္ခိုးတိုးတက္ျမင့္မားလိုပါက “ေသာဘဂ၀ါ ဣတိပိ အရဟံ”
အႀကံအစည္ေကာင္း ေပၚထြန္းျခင္း ညာဏ္သစ္ပြင့္ျခင္း လိုလားပါက “ ေသာဘဂ၀ါ ဣတိပိ သမၼာသမၺဳေဒၶါ”
အႀကံအစည္ ေအာင္ျမင္လိုပါက “ ေသာဘဂ၀ါ ဣတိပိ ၀ိဇၨာစရဏ သမၸေႏၷာ”
စကားေျပာ ေအာင္ျမင္ေစလိုပါက “ ေသာဘဂ၀ါ ဣတိပိ သုဂေတာ ”
ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားလိုပါက “ ေသာဘဂ၀ါ ဣတိပိ ေလာက၀ိဒူ ”
ယွဥ္ၿပိဳင္ေအာင္ျမင္ျခင္းကို လုိလားပါက “ ေသာဘဂ၀ါ ဣတိပိ အႏုတၱေရာ ပုရိသ ဓမၼသာရထိ”
တစ္ပါးသူအေပၚ ကူညီကယ္တင္ႏိုင္ျခင္း အက်ိဳးျပဳႏိုင္ျခင္းကို လိုလားပါက “ ေသာဘဂ၀ါ ဣတိပိ သတၱာေဒ၀ မႏုႆာနံ ”
ေလာကီေလာကုတၱရာ ေအာင္ျမင္ျခင္းကို လိုလားပါက “ ေသာဘဂ၀ါ ဣတိပိ ဗုေဒၶါ ”
တစ္ပါးသူမွ အသိအမွတ္ျပဳ ေလးစားျခင္း ႐ိုေသျခင္းတို႔ကို လိုလားပါက “ ေသာဘဂ၀ါ ဣတိပိ ဘဂ၀ါ ”


မည္သည့္အသားႏွင့္ လုပ္ထားတဲ့ ပုတီးနွင့္ စိပ္ရမလဲ....?

မည္သူမဆို ေန႔သားအလိုက္ မိမိေမြးနံကို အေျခတည္၍ အျမစ္အညြန္နံႏွစ္ခု အသားနဲ႔ တြဲစပ္ လုပ္ထားေသာ ကိုးလံုးပုတီးႏွင့္ စိပ္ျခင္း ၊ေဆာင္ျခင္း ျပဳရပါမည္။ (၇) ရက္သားသမီးမ်ားအားလံုး အတြက္ အျမစ္အညြန္႔နံ ႏွစ္ခုတြဲစပ္ အသားမ်ားကို ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

တနဂၤေႏြသားသမီးမ်ားအတြက္ အျမစ္အညြန္ပုတီး - ဒန္းႀကီးသားပုတီး
တနလၤာသားသမီးမ်ားအတြက္ အျမစ္အညြန္ပုတီး - ၾသဇာသားပုတီး
အဂၤါသားသမီးမ်ားအတြက္ အျမစ္အညြန္႔ ပုတီး - ခေရသားပုတီး
ဗုဒၶဟူးသားသမီးမ်ားအတြက္ အျမစ္အညြန္႔ပုတီး - စိန္ပန္းသားပုတီး
ၾကာသပေတးသားသမီးမ်ားအတြက္ အျမစ္အညြန္ပုတီး - ေလာက္ေသသားပုတီး(ေရသံပုတီး)
ေသာၾကာသားသမီးမ်ားအတြက္ အျမစ္အညြန္႔ပုတီး - ပိေတာက္သားပုတီး
စေနသားသမီးမ်ားအတြက္ - သစ္အယ္သား

မွတ္ခ်က္ ။ ။ အထက္ပါအသားပုတီးမ်ားကို ေအာ္ဒါမွာမွ ရႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ုပ္သည္ ျမန္မာျပည္သို႔ ေခတၱျပန္ေရာက္ေသာ အခါတြင္ စံုစမ္းၾကည့္ေသာ အခါ ေရႊတိဂံုဘုရားတြင္ အသားမ်ိဳးစံုျဖင့္ ပုတီးမ်ား ေအာ္ဒါမွာယူ ရရွိႏိုင္ပါေၾကာင္း...။

အဲဒီလို ကိုးလံုးပုတီးကို ေဆာင္ထားျခင္း ။ စိပ္ျခင္းျဖင့္ ဘုန္းကံေကာင္းျခင္း ၊ အႀကံေကာင္းေပၚျခင္း ၊ စကားေျပာေအာင္ျမင္ျခင္း ၊ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားျခင္း ၊ ရန္သူကို ေအာင္ႏိုင္ျခင္း ၊ ဒုကၡေရာက္ေနသူကို ကယ္တင္ႏိုင္ျခင္း ၊ သာသနာ့အက်ိဳးကို သယ္ပိုးႏိုင္ျခင္း ၊ သူတစ္ပါးတို႔ ႐ိုေသေလးစားျခင္း ၊ အက်ိဳးကိုးပါးကို ရရွိေစႏိုင္ပါသည္။ မိမိလိုလားေသာ အက်ိဳးကို ရည္စူး၍လည္း စိပ္ႏိုင္ပါသည္။ ပုတီးပတ္မည္မွ် စိပ္ရမည္ဟူ၍ သတ္မွတ္ထားျခင္း မရွိ။ မိမိ္ဆႏၵအေလွ်ာက္ သဒၶါေပါက္သေလာက္ စိပ္ႏိုင္ပါသည္။ စိပ္ရင္ ေကာင္းမလား မေကာင္းဘူးလားလို႔ စဥ္းစားေနမယ့္ အစား အခုကတည္းကပင္ စတင္ ေဆာင္ထား စိပ္ႏုိင္ၿပီျဖစ္ပါေၾကာင္း...

သင္တို႔၏အက်ိဳးကို ထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ဆရာဟိန္းတင့္ေဇာ္ (ထိုင္းႏိုင္ငံ-မဟာခ်ိဳင္ၿမိဳ႕)

၁၃၇၄-ခုႏွစ္ ကံပြင့္ လာဘ္ပြင့္ေစရန္ အဓိ႒ာန္လမ္းညြန္

အခုဆိုရင္ ၁၃၇၃ ဆိုေသာ ႏွစ္ေဟာင္းတစ္ႏွစ္ကုန္ဆံုး၍ ၁၃၇၄ ခုႏွစ္ဟု ဆိုအပ္ေသာ ႏွစ္သစ္တစ္ခုကို မၾကာခင္ ကူးေျပာင္းေတာ့မည္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေခတၱခနတာမွ် နားထားခဲ့ရေသာ စီးပြားေရးကိစၥ လူမႈ႔ေရးကိစၥ ၊ အစရွိေသာ ေနတဓူ၀ ကိစၥမ်ားကလည္း ျပန္လည္အသက္၀င္ လႈပ္ရွားလာေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ေတာ့ အနားရမွာလဲ ဆိုေတာ့ ေသေတာ့မွပဲ နားရေတာ့မယ့္ တာ၀န္ေတြ ၀တၱရားေတြ မဟုတ္ပါလား။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏွစ္ေဟာင္းတစ္ႏွစ္ဟာ ႏႈတ္ဆက္လက္ျပျပီး က်န္ေနခဲ့ပါၿပီ။

ၿမိဳ႔၀င္ဆိုင္းဘုတ္ေလးတစ္ခုလို တစ္ဘက္က ႏႈတ္ခြန္းဆက္သပါ၏။ က်န္တစ္ဖက္ကေတာ့ လႈိက္လွဲျပဴငွာစြာ ႀကိဳဆိုပါ၏ ဆိုသလိုပါပဲ။ ႏွစ္ေဟာင္းတစ္ႏွစ္ကေတာ့ မိမိတို႔ အားလံုးကို ႏႈတ္ခြန္းဆက္သလိုက္ပါၿပီ။ လာမည့္ ႏွစ္သစ္တစ္ခုက လႈိက္လွဲျပဳငွာစြာ ႀကိဳဆိုေနါၿပီ။ ထားခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေဟာင္းအတြင္းမွာ ထင္သေလာက္ ခရီးေပါက္ခဲ့ သူမ်ားလည္း ရွိပါတယ္။ ႀကိဳးစားသေလာက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သူမ်ားလည္း ရွိပါတယ္။ အဲဒီလိုပါပဲ အ႐ႈံးေပၚခဲ့တဲ့ သူေတြ၊ က်႐ံႈးခဲ့တဲ့ သူေတြ၊ ဘာလုပ္လုပ္အဆင္မေျပခဲ့တဲ့ သူေတြ လည္း ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။

ေျပာခ်င္တာက ထားခဲ့လိုက္ပါ။ ျပန္ယူခဲ့လို႔လည္း ေရခဲတုန္းကို အ႐ုပ္ထုေနသလိုပါပဲ။ ေရွ႕ကေနထုေနရင္းနဲ႔ ေနာက္ကေန အလိုလိုေနရင္း ၿပိဳက်လိုက္ေနမွာပဲ မဟုတ္လား။ ဒါေၾကာင့္ အားလံုးကို အႀကံျပဳခ်င္တာက ႏွစ္ေဟာင္းနဲ႔ အတူ ထားခဲ့လိုက္ပါ။ အခုလို ႏွစ္သစ္ကူး အခါသမယမွာ လာမည့္ႏွစ္သစ္အတြက္ ဒီေနရာေလးကေန အဓိ႒ာန္တစ္ခု လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ပြင့္လန္းျခင္း၊ ေအာင္ျမင္ျခင္းကို အလိုရွိၾကကုန္ေသာ (၇) ရက္သားသမီးမ်ားအားလံုး အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။

န ေမာ တ ႆ ဘ ဂ ၀ ေတာ အ ရ ဟ ေတာ သ မၼာ သ မၺဳ ဒၶ ႆ

အထက္ပါ နေမာတႆ ဘုရားရွိခိုးဂါထာေတာ္ကို ပုတီးစိပ္ပါ။(န) ဆိုၿပီး တစ္လံုးခ်။ (ေမာ) တစ္လံုးခ်။ စသည္ျဖင့္ အကၡရာတစ္လံုးကို ပုတီးတစ္လံုးခ်ၿပီး စိပ္သြားရပါ့မယ္။ စုစုေပါင္း အားလံုး(၁၈)လံုး ရွိပါတယ္။ (၁၀၈) လံုး ပုတီးနဲ႔ စိပ္ပါ။ ေနာက္ဆံုး ပုတီးလံုးအပိုအလို မရွိ ၿပီးရပါ့မယ္။ ပုတီးပတ္ေရကေတာ့ မိမိတို႔ အဆင္ေျပသလို စိပ္ပါ။

ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ စကားေလးတစ္ခြန္း လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ဘာမွ စိတ္ပူမေနၾကပါနဲ႔။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း တစ္နည္းမဟုတ္ တစ္နည္းနဲ႔ အဆင္ေျပသြားမွာပါလို႔...

ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔မွာ တေလွ်ာ္ကင္ပြန္းနဲ႔ ေခါင္းေဆးမဂၤလာ ေဆာင္ရြက္လိုသူမ်ား ဒီေအာက္မွာ တင္ထားေပးပါတယ္။

(ေလးလပိုင္းလကုန္လွ်င္ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိပါမည္။)

၀ါစိမ္းနီ ဘုရားထုလုပ္ကိုးကြယ္နည္း အေသးစိပ္



ဧ၀ံ အစိႏိၱယာ ဗုဒၶါ ၊ ဗုဒၶ ဂုဏာ အစိႏိၱယာ

အစိႏၱိေယ ပသႏၷနံ ၊ ၀ိပါေကာ ေဟာတု မမ အစိႏိၱေယာ။

အင္း၀ေခတ္တြင္ျဖစ္၏။ အင္း၀ဘုရင္သည္ ဗားမဲ့ဆရာေတာ္ကို လြန္စြာယုံႀကည္ ကိုးကြယ္၏။ ထိုအတူ နန္းတြင္းသူ နန္းတြင္းသား မင္းညီမင္းသား ၀န္ႀကီး၀န္ကေလး ၊ အမတ္ ၊ ကလန္ ၊ သံပ်င္မွအစ တိုင္းသူျပည္သား ဆင္းရဲသား မိလကၡဴ တို႔ပါမက်န္ ဆရာေတာ္အား လြန္စြာႀကည္ညိုႀကကုန္၏။ဆရာေတာ္လည္း ရဟန္းအျဖစ္ႏွင့္လည္း ႀကည္ညိုႀကကုန္၏။ ထို႔အတူ မိမိတို႔၌ရွိေသာ အခက္အခဲမ်ားကိုလည္း ၎တတ္ႀကြမ္းေသာ ေလာကီပညာရပ္ျဖင့္ အကူအညီေပးသည္ျဖစ္္ရာ တတိုင္းျပည္လံုးက ေရႊေတာင္ႀကီးသဖြယ္ အားထားႀကရကုန္၏။

ဆရာေတာ္၏ ေက်ာင္းသခၤမ္းသည္ လြန္စြာမွႀကီးက်ယ္၍ လြန္စြာမွလည္း ခမ္းးနားသည္။ ဆရာေတာ္၏ ေက်ာင္းက်က္သေရခန္း၌ လွဴဖြယ္ပစၥည္းအျပည့္ရွိ၏။ ဆရာေတာ္သည္ လာသမွ်ေသာ ဒါယကာဒါယိကာမ ဧည့္ပရိသတ္တို႔ကို တတ္ႀကြမ္းေသာပညာျဖင့္ ကယ္မသည္ျဖစ္ရာ အစဥ္သျဖင့္ ေညာင္းညာ ကိုက္ခဲေနတတ္၏။ အင္း၀ မန္က်ဥ္းတန္းေန ဦးေရႊအိုးဆိုေသာ သူဆင္းရဲႀကီးတစ္ဦးသည္ ဆရာေတာ္ေက်ာင္းသို႔ အစဥ္သျဖင့္ သြားေရာက္၍ အစဥ္သျဖင့္ ဆရာေတာ္၏ ခႏၶာကိုယ္ကို ႏိွပ္နယ္ေပးရေလ၏။ ဆရာေတာ္၏ ခါးႏွင့္ ေျခသလံုးမ်ားသည္ ေတာင့္တင္းေနသည္ျဖစ္ရာ ႏိွပ္ရံုျဖင့္ မေပါက္ပဲ တေတာင္ျဖင့္ ေထာင္းရေလ၏။ ႀကာေသာအခါ ဦးေရႊအိုး၏ တံေတာင္သည္ ကြ်ဲပခံုးမ်ား ထ၍ေနေပေတာ့၏။

ဆရာေတာ္သည္ မင္းညီမင္းသား သူေဌးကုန္သည္တို႔အား လိုအပ္ေသာ အဆီအမံမ်ား လုပ္ေပးေနသည္ကို သူဆင္းရဲ ဦးေရႊအိုးသည္ ဆရာေတာ္အား တံေတာင္ျဖင့္ေထာင္းေပးရင္း ႀကားသိျမင္ေတြ႔ေနရေလ၏။ တေန႔သ၌ မင္းသားတစ္ပါးသည္ ဆရာေတာ္ထံသို ့ေရာက္လာျပီးလွ်င္ ဆရာေတာ္ဘုရား အခုအခါမွာ ၿမိဳ႕စားႀကီးရာထူး လစ္လပ္ေနပါတယ္။ တပည့္ေတာ္တို ့မင္းသားက သံုးပါးရွိပါတယ္။ သူရမလို ကိုယ္ရမလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီေနရာကို တပည့္ေတာ္ လိုခ်င္ပါတယ္ဘုရားဟု ေလ်ွာက္ထားလိုက္လွ်င္ ေကာင္းၿပီ ဒကာဟု ဆိုကာ ကြမ္းရြက္ေပၚတြင္ ထုံးျဖင့္ စမေရး၍ ထိုမင္းသားအား ေပးလိုက္ေလ၏။ ထိုသို ့ေပးၿပီးေနာက္ “သုံးရက္အတြင္း ဒကာလိုခ်င္တဲ့ ရာထူးကိုရလိမ့္မယ္” ဟုလည္း မိန္႔မွာေတာ္မူလိုက္ေလ၏။

ထိုမင္းသားသြားလွ်င္ အမတ္တဦး ေရာက္လာျပန္၏။ ထိုအမတ္ကလည္း ဆရာေတာ္အား ၀တ္ျပဳၿပီးလွ်င္ ဆရာေတာ္ဘုရား အမတ္ခ်ဳပ္ရာထူး လစ္လပ္ေနပါၿပီ။ တပည့္ေတာ္တို ့ငါးဦးဟာ အဲဒီေနရာကို ခ်ိန္ရြယ္ ေနႀကပါတယ္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ဟာ အဲဒီေနရာကို အလြန္ပဲ လိုခ်င္ပါတယ္ဘုရား”ဟု ေလ်ာက္ထားလွ်င္ ဆရာေတာ္သည္ ထိုအမတ္အား သေျပညြန္ ့ခုႏွစ္ညြန္က္္ို ဂါထာခုႏွစ္အုပ္ စုပ္၍ ေပးလိုက္၏။ ထို ့ေနာက္ “ဒါယကာအမတ္ ငါးရက္အတြင္း အမတ္ခ်ဳပ္ရာထူးရလိမ့္မယ္။ သြားေပေတာ့” ဟု ေျပာလိုက္ေလ၏။

ထိုအမတ္ ဆင္းသြားၿပီး မႀကာမီ၌ပင္ ကုန္သည္တစ္ဦး ေရာက္လာေလ၏။ ထိုကုန္သည္သည္လည္း ဆရာေတာ္အား “ဆရာေတာ္ဘုရား တပည့္ေတာ္ဟာ ကုန္သည္ေလး ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ဟာ လံုးလ၀ီရိယလည္း ရွိပါတယ္။ ကုန္သည္ႀကီး ျဖစ္လိုလို ့ဆရာေတာ္ဘုရား ကယ္မေတာ္မူပါ” ဟုေလ်ာက္ထားျပန္ေလ၏။ ဆရာေတာ္က ထိုကုန္သည္အား အင္းတစ္ခ်ပ္ ခ်ီးျမင့္လိုက္ျပီးလွ်င္ “ကဲ ကုန္သည္ ဒါယကာေလးေရ ဒီတပတ္အတြင္းမွာပဲ ကုန္ေတြ အဆမတန္ျမတ္စြန္းၿပီး ကုန္သည္ႀကီးျဖစ္သြားလိမ့္မယ္”ဟု မိန္႔မွာေတာ္မူကာ လြတ္လိုက္ေလ၏။ ကုန္သည္ေလးသည္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာႏွင့္ ျပန္သြားေလ၏။

ရက္မႀကာမီ၌ မင္းသားသည္လည္းေကာင္း အမတ္သည္လည္းေကာင္း ကုန္သည္သည္လည္းေကာင္း လွဴဖြယ္ပစၥည္းအစုစုျဖင့္ ဗားမဲ့ ဆရာေတာ္ေက်င္းသို ့ျပန္လည္ ေရာက္ရွိလာႀကေလ၏။ မင္းသားကလည္း ၿမိဳ ့စားႀကီးျဖစ္ေႀကာင္း အမတ္ကလည္း အမတ္ခ်ဳပ္ျဖစ္သြာၿပီ ျဖစ္ေႀကာင္း ကုန္သည္ေလးကလည္း ဆရာေတာ္ ေျပာသည့္အတိုင္း တစ္ေခါက္ထဲ၌ပင္ ကုန္သည္ႀကီးဘ၀သို ့ေရာက္သြားၿပီ ျဖစ္ေႀကာင္းေျပာေလ၏။ ထို ့ေနာက္ ဆရာေတာ္အား ကန္ေတာ့၍ ျပန္သြားႀကေလ၏။ ထိုအခါ ဆရာေတာ္၏ေက်ာကို တေတာင္ျဖင့္ က်ိတ္ေပးေနေသာ ဦးေရွြအိုးက“အရွင္ဘုရား လုပ္တာကိုင္တာေတြ ႀကည္ေနတာ ႀကာၿပီ ။ အရွင္ဘုရားရဲ ့ပညာက အားကိုးဖို ့ အေတာ့္ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ တပည့္ေတာ္ေတြ ့ သေလာက္ဆိုရင္ သာမန္ မင္းသားငယ္တစ္ပါးကို ၿမိဳ ့စားႀကီး ျဖစ္သြားေအာင္ အမတ္ငယ္ေလးတစ္ဦးကို အမတ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျဖစ္သြားေအာင္ ကုန္သည္ေလးကို ကုန္သည္ႀကီး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးနိုင္တဲ ပညာမ်ိဳးပဲ။

ဆင္းရဲသူ ဆင္းရဲသားေတြ ႀကီးပြားခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ပညာမ်ိဳးမွ မဟုတ္ဘဲ” ဟု ေလ်ာက္ထားလိုက္ေလရာ ဆရာေတာ္သည္ အံႀသသြားေလ၏။ ထို ့ေနာက္ ဆရာေတာ္က “ဟဲ ငေရႊအိုး နင္ ဘာေတြ ေျပာေနတာတုန္း။ ငါ့ပညာဟာ ဆင္းရဲသူဆင္းရဲသားေတြ အတြက္လဲ အားကိုးေလာက္တဲ့ ပညာျဖစ္တယ္”ဟု ေျပာလိုက္ရာ ဦးေရႊအိုးက “အရွင္ဘုရားကို တေတာင္နဲ ့က်ိတ္ေပးလို႔ တပည့္ေတာ္ တံေတာင္ဟာ ကြ်ဲပုခံုးေတြ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ တပည့္ေတာ္ေလာက္ ဆင္းရဲတဲ့ လူဟာ အင္း၀ တစ္ျပည္လံုးမွာေတာင္ မဟုတ္ဘူး။ မန္က်ည္းတန္း တစ္တန္းလံုးမွာလည္း တပည့္ေတာ္ အဆင္းရဲဆံုးပါပဲ။ ဆန္ကြဲနဲ႔မန္က်ည္းရြက္နဲ ့ ျပဳတ္ေသာက္ေနရတာႀကာပါၿပီဘုရား။ တပည့္ေတာ္ကို ႀကီးပြားခ်မ္းသာေအာင္ ဘာလို ့ မလုပ္ ေပးတာလဲဘုရား”ဟု ရဲ၀ံ့ျပတ္သားစြာ ေလ်ွက္တင္ေလ၏။

ထိုအခါ ဗားမဲ့ဆရာေတာ္က နင္က ဒီလိုေျပာသလား။ နင္ ငါ့ဆီမွာ ဘယ္ႏွစ္ခါမ်ား ေတာင္းဖူးသလဲ။ နင့္ဟာနင္ နင္းေပးတယ္။ ႏွိပ္ေပးတယ္။ အဲဒီအတြက္ နင္ ကုသိုလ္ေတြ ရေနၿပီပဲ ။ တို႔ေလာကီပညာက မေတာင္းရင္ မေပးရဘူး။ နင္ မေတာင္းေတာ့ ငါက မေပးဘူးေပါ့။ ”ဟု မိန္႔လိုက္လ်င္ ဦးေရႊအိုးက “ေတာင္းမွ ေပးမယ္ဆိုရင္လည္း အခုေပးပါ။ တပည့္ေတာ္ ငတ္လွပါၿပီဘုရား”ေျပာေလ၏။ ထိုအခါ ဗားမဲ့ဆရာေတာ္က ျပဲဳးရယ္လ်က္ နင္ ေတာ္ေတာ္ ခ်မ္းသာၿပီကိုး ငေရႊအိုးရဲ ့...ဟု မိန္႔ေတာ္မူေလ၏။ တပည့္ေတာ္က ငတ္လို ့ခ်မ္းသာခ်င္တာပါဘရား။ ေလာကမွာ မခ်မ္းသာခ်င္သူ ရွိပါမလား.... ဟု ဦးေရႊအိုးက ျပန္ေလ်ာက္ထားရာ ဆရာေတာ္ဘုရားက “ေအးေအး နင့္ဘုရားစင္မွာ ဘုရား ဆင္းတုေတာ္ရွိရဲ့လား..... ဟု ေမးလိုက္ေလ၏။ ရွိပါတယ္ဘုရား ကြ်န္းသားနဲ ့ ထုလုပ္ထားတဲ့ ေျခာက္လက္မ ကိုယ္ေတာ္ရွိပါတယ္ဟု ဦးေရွအိုးက ျပန္ေလွ်ာက္ေလ၏။

ထိုအခါ ဗားမဲ့ဆရာေတာ္က နင္အခုျပန္သြား ... အဲဒီ ဆင္းတုေတာ္မွာ သကၤန္းေတာ္ကို အနီရဲရဲ ေဆးျပန္ခ်ယ္။ ပလႅင္ေတာ္ကိုေတာ့ အစိမ္းေရာင္ေတာက္ေတာက္ ေဆးခ်ယ္။ ေခါင္းေတာ္မ်က္ႏွာေတာ္ လက္၀ါးေတာ္ကိုေတာ့ တတ္နိုင္ရင္ ေရႊခ်။ မတတ္ႏိုင္ရင္ အ၀ါေရာင္ ေတာက္ေတာက္ကို ခ်ယ္ ။ၿပီေတာ့ ဒီဂါထာနဲ ့ ေန႔စဥ္ေရခ်မ္း ဆြမ္းေတာ္ အေမွြး ပန္းမာလ္စသည္တို႔ကို ကပ္လွဴၿပီး ခ်မ္းသာေအာင္ဆုေတာင္းေပေတာ့ဟု မိန္႔လိုက္ေလ၏။ ဦးေရႊအိုးလည္း ထိုစကားကိုႀကားလွ်င္ ဆရာေတာ္အား ကန္ေတာ့ဦးခ်၍ အိမ္သို ့ျပန္ေျပးေလ၏။ အိမ္သို ့ျပန္ေရာက္လ်င္ ဆရာေတာ္မွာ လိုက္သည့္အတိုင္း အ၀ါ ၊ အစိမ္း ၊ အနီတိုကို ခ်ယ္ရန္ ေဆးခ်ယ္တတ္သူထံသို ့ သြားေရာက္၍ အကူအညီေတာင္းေလ၏။ ေဆးခ်ယ္တတ္သူလည္း ဦးေရွြအိုးအား သနား၍ အခမဲ့ ခ်ယ္သေပးလိုက္ေလ၏။

ထိုေန႔မွစ၍ ဦးေရႊအိုးသည္ ဆရာေတာ္မွာသည့္ အတိုင္းျပဳလုပ္၍ ဆင္းတုေတာ္ကို ကိုးကြယ္ခဲ့ေလသည္။ တစ္ပါတ္မွ်ႀကာေသာအခါ မည္သို ့ျဖစ္သည္မသိ။ ေငြေႀကးရွိသူတို ့သည္ ဦးေရႊအိုးႀကီးအား ယုံႀကည္ စိတ္ခ်ရသည္ဆိုကာ ေငြမ်ားေပး၍ အလုပ္မ်ားေစခိုင္းႀကေလ၏။ ဤသို႔ႏွင့္ပင္ ဦးေရႊအိုးႀကီးသည္ အလုပ္ႏွင့္ေငြမ်ား ရရွိလာေလ၏။ အက်ိဳးေပးကား ျမန္လွ၏။ သံုးႏွစ္မွ် ႀကာေသာအခါ အင္း၀မန္က်ည္းတန္းတြင္ ဆန္ကြဲႀကိဳ၍ ေသာက္ေနရေသာ သူဆင္းရဲႀကီးငေရႊအိုးအား သူႀကြယ္ႀကီး ဦးေရႊအိုးဘြဲ ့ကို အင္း၀ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ ခ်ီးျမင့္ခဲ့ေလ၏။ ဦးေရႊအိုးမွ ဆင္းသက္ေသာ မ်ိဳးဆက္ခုႏွစ္ဆက္တိုင္တိုင္ ထိုဆင္းတုေတာ္ကို ကိုးကြယ္ခဲႀကေလ၏။ ထိုခုႏွစ္ဆက္လံုးအားလည္း ဘုရင္မင္ျမတ္သည္ သူႀကြယ္ဘြဲ႔ကို ခ်ီးျမင့္ခဲ့ရသည္ခ်ည္းျဖစ္၏။

အထက္ပါ အေၾကာင္းအရာသည္ ၀ါစိမ္းနီဘုရားႏွင့္ ပါတ္သက္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား ျဖစ္သည္။ အဘမင္းသိခၤ၏ မေနာမယလက္ေဆာင္ေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္တြင္ အထက္ပါအတိုင္း ေရးသားထားသည္ကို ေတြ႕ရွိၾကသူမ်ားသည္ လြန္စြာ စိတ္၀င္စားၾကသည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေရာင္ျပန္မဂၢဇင္းတိုက္သို႔လည္းေကာင္း အဘမင္းသိခၤ၏ မရမ္းတလင္း ၿခံသို႔ေသာ္လည္းေကာင္း စာျဖင့္ေသာ္လည္း လူကိုယ္တိုင္ေသာ္လည္း ဆက္သြယ္လာၾကကုန္ေသာေၾကာင့္ ၀ါစိမ္းနီ ဦးေရႊအိုးဘုရားကို အဆင္သင့္ ထုလုပ္ထားရွိၾကရေလ၏။ ေနာင္တြင္ လူေပါင္းမ်ားစြာတို႔သည္ လြန္စြာ စိတ္၀င္စားၾကေလေသာေၾကာင့္ ပင့္ေဆာင္ ပူေဇာ္ၾကသူ မ်ားေလရာ ဘုရာဆင္းတုေတာ္မ်ား ေရာင္းခ်ေသာ ဆိုင္မ်ားတြင္လည္း အဆင္သင့္ ထုလုပ္ ေရာင္းခ်ၾကသည္ကိုလည္း ေတြ႔ရေလ၏။ အကယ္၍ ၀ါစိမ္းနီ ဦးေရႊအိုးဘုရားကို မိမိတို႔ ေနအိမ္တြင္ ပင့္ေဆာင္ကိုးကြယ္လိုသူမ်ားသည္လည္း မည္သည္ နိဗၺာန္ကုန္ဆိုင္တြင္ မဆို သြားေရာက္ ပင္ေဆာင္ ကိုးကြယ္ႏိုင္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုက္ရပါသည္။

အကယ္၍ မိမိတို႔၏ ျမန္မာေမြးသကၠရာဇ္ႏွင့္ အတိအက် ထုလုပ္ ကိုးကြယ္လိုသူမ်ား အတြက္ ေအာက္တြင္ အသားေရြးခ်ယ္နည္းစနစ္ တစ္ခုကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါသည္။ ထိုနည္းမွာ ျမန္မာေမြးသကၠရာဇ္ကို (၇)ႏွင့္ စားပါ။ အၾကြင္းအလိုက္ ေဖာ္ျပထားေသာ အသားမ်ားႏွင့္ ဘုရားထုလုပ္ ပူေဇာ္ႏိုင္ပါသည္။ ေဆးေရာင္ကိုေတာ့ အထက္တြင္ေဖာ္ျပထားေသာ သကၤန္းေတာ္ကို - အနီေရာင္ ၊ အသားေတာ္ကို - အ၀ါေရာင္ ၊ ပလႅင္ေတာ္ကို - အစိမ္းေရာင္ျဖင့္ ခ်ယ္သ၍ ပူေဇာ္ႏိုင္ပါသည္။

သင္၏ ျမန္မာေမြးသကၠရာဇ္ကို (၇)ႏွင့္ စားပါ။

(၁) ၾကြင္းသူမ်ား -
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ထိန္သားျဖင့္ ထုပါ။
ရွင္သီ၀လိ ရဟႏၱာကိုယ္ေတာျမတ္ႀကီးကို ပ်ဥ္းမသားျဖင့္ထုပါ။
ရွင္ဥပၸ႐ုတၱရဟႏၱာကိုယ္ ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ေအာင္သေျပျဖင့္ထုလုပ္ပါ။

(၂) ၾကြင္းသူမ်ား....
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို အင္ၾကင္းသားျဖင့္ ထုပါ။
ရွင္သီ၀လိ ရဟႏၱာကိုယ္ေတာျမတ္ႀကီးကို သီးသားျဖင့္ထုပါ။
ရွင္ဥပၸ႐ုတၱရဟႏၱာကိုယ္ ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ထိန္သားျဖင့္ထုလုပ္ပါ။

(၃) ၾကြင္းသူမ်ား.....
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ကံ့ေကာ္သားျဖင့္ ထုပါ။
ရွင္သီ၀လိ ရဟႏၱာကိုယ္ေတာျမတ္ႀကီးကို ထိန္သားျဖင့္ထုပါ။
ရွင္ဥပၸ႐ုတၱရဟႏၱာကိုယ္ ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို အင္ၾကင္းသားျဖင့္ထုလုပ္ပါ။

(၄)ၾကြင္းသူမ်ား....
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ဇီးသားျဖင့္ ထုပါ။
ရွင္သီ၀လိ ရဟႏၱာကိုယ္ေတာျမတ္ႀကီးကို အင္ၾကင္းသားျဖင့္ထုပါ။
ရွင္ဥပၸ႐ုတၱရဟႏၱာကိုယ္ ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ကံ့ေကာ္သားျဖင့္ထုလုပ္ပါ။

(၅) ၾကြင္းသူမ်ား....
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို လင္းလြန္းသားျဖင့္ ထုပါ။
ရွင္သီ၀လိ ရဟႏၱာကိုယ္ေတာျမတ္ႀကီးကို ကံ့ေကာ္သားျဖင့္ထုပါ။
ရွင္ဥပၸ႐ုတၱရဟႏၱာကိုယ္ ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ဇီးသားျဖင့္ထုလုပ္ပါ။

(၆) ၾကြင္းသူမ်ား...
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ပ်ဥ္းမသားျဖင့္ ထုပါ။
ရွင္သီ၀လိ ရဟႏၱာကိုယ္ေတာျမတ္ႀကီးကို ဇီးသားျဖင့္ထုပါ။
ရွင္ဥပၸ႐ုတၱရဟႏၱာကိုယ္ ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ထိန္သားျဖင့္ထုလုပ္ပါ။

(၀ - သို႔ - ၇ ) ၾကြင္းသူမ်ား.....
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို သီးသားျဖင့္ ထုပါ။
ရွင္သီ၀လိ ရဟႏၱာကိုယ္ေတာျမတ္ႀကီးကို လင္းလြန္းသားျဖင့္ထုပါ။
ရွင္ဥပၸ႐ုတၱရဟႏၱာကိုယ္ ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ပ်ဥ္းမသားျဖင့္ထုလုပ္ပါ။

အထက္ပါနည္းအတိုင္း စနစ္တက် အသားေရြးခ်ယ္၍ ထုလုပ္ကိုးကြယ္ ပူေဇာ္ႏိုင္ၾကပါေၾကာင္း သင္တို႔၏ အက်ိဳးကို ထာ၀စဥ္လိုလားေသာ ေဗဒင္ဆရာတစ္ဦးမွ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ရပါသည္။

မိမိ ေမတၱာပို႔သသူထံသို႔ ထိေရာက္ေအာင္ ေမတၱာပို႔ေသာနည္း

တစ္ေန႔သ၌ ထိုင္းႏိုင္ငံ မဟာခ်ိဳင္ၿမိဳ႕ရွိ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာခန္းအတြင္းသို႔ မသူသူေအာင္ဟု အမည္ရေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ေဗဒင္ေမးရမ္အလို႔ငွာ ေရာက္ရွိလာေလ၏။ သူမသည္ ဘာသာတရားကို လြန္စြာ အေလးထားသူ ျဖစ္ေၾကာင္း ဘုရားတရားသံဃာ ရတနာျမတ္သံုးပါးကို လြန္စြာေလးစားၾကည္ညိဳသူ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပေလ၏။ သူမႏွင့္ လံုးလံုး ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္သူမွာ သူမ၏ အမ်ိဳးသားပင္ျဖစ္၏။ သူမသည္ လြန္စြာ စိတ္သေဘာထား ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေျပာင္းသေလာက္ သူမ၏ လင္ေတာ္ေမာင္မွာ လြန္စြာ စိတ္သေဘာထား က်မ္းတမ္းသူ ျဖစ္သည္။ စိတ္တိုလြယ္၏။ ထစ္ခနဲ႔ဆို ေဒါသထြက္တတ္၏။ စကားေျပာလွ်င္လည္း လြန္စြာ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ေျပာဆိုတတ္၏ ထစ္ခနဲ႔ဆို စိတ္တိုၿပီး လက္ေတြေျခေတြ ပါလာတတ္၏။

ထိုကဲ့သို႔ သူမႏွင့္ ျပဒါးတလမ္း သံတစ္လမ္း ျဖစ္ေနေသာ လင္ေယာက်္ား ျဖစ္သူႏွင့္ တစ္အိုးတစ္အိမ္တည္းတြင္ အတူတကြ ေနထိုင္ေနရေသာ သူမသည္ လင္ေတာ္ေမာင္ မည္မွ်ပင္ ဆိုးသြမ္းၾကမ္းတမ္း ေနေစကာမူ သူမ၏ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ မေပ်ာက္ပ်က္ေပ။ သူမတြင္ ၀ဋ္ေကြ်းပါလို႔ပဲဟု ေတြးေတာကာ ဘာသာတရားႏွင့္ ဘုရားတရား အလုပ္မ်ားကို ပိုလုပ္မိသည္ဟု ေျပာျပေလ၏။ ယခုလည္း သူမသည္ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္ေဟာခန္းအတြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္လာၿပီးလွ်င္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပေလေတာ့၏။

ဒီလိုပါဆရာ။ ကြ်န္မက ဆရာ့ဆီလာခဲ့တာ အကူအညီေတာင္း ခ်င္လို႔ပါဆရာ။ အကူအညီ မေတာင္းခင္ ဆရာ့ကို ကြ်န္မ အိမ္ေထာင္ေရးနဲ႔ ပါတ္သက္ၿပီး ဆရာ့ကို ေျပာျပခဲ့သလို ကြ်န္မေယာက္်ားက စိတ္ၾကမ္းလူၾကမ္း ႀကီးဆိုေတာ့ သူနဲ႔ကြ်န္မက အိမ္ေထာင္ေရး သိပ္ၿပီးအဆင္မေျပဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မက သူ႔ကို ေမတၱာ မပ်က္ပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္မေယာက္်ားကို ကြ်န္မက မမုန္းႏိုင္ပါဘူး။ ပစ္ဖို႔ဆိုတာေတာ့ ေ၀လာေ၀းေပါ့ ဆရာရယ္။ အဲဒီေတာ့ ေကာင္းဖို႔ကိုပဲ လိုလားတယ္ ဆရာ။ ေနာက္တစ္ခု ကြ်န္မ စဥ္းစားမိတာ တစ္ခုရွိတယ္။ ဘာလဲဆိုေတာ့ ေမတၱာဆိုတာ အသြားအျပန္ ရွိမယ္လို႔ေလ။ အဲဒီေတာ့ ကြ်န္မ ေယာက္်ားကို ကြ်န္မ ေအးခ်မ္းေအာင္ ေမတၱာပို႔တဲ့ နည္းနဲ႔ ေအးခ်မ္းေစခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေန႔တိုင္းညတိုင္း သူ႔ကို ေမတၱာပို႔ေပးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိပ္ၿပီး မထူးပါဘူး ဆရာရယ္။ ကြ်န္မ လုပ္တာ နည္းစနစ္မ်ား မွားေနမလားလို႔။ ဆရာကေတာ့ နည္းစနစ္ ေကာင္းေကာင္းေလးမ်ားရွိရင္ ကြ်န္မကို ေျပာျပပါဦး ဆရာရယ္ဟု ေျပာေလ၏။

ေမတၱာပို႔တယ္ဆိုတာ အင္မမတန္ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီမွာ တစ္ခုရွိတာက ေမတၱာ-ပို႔တယ္ဆိုတဲ့ စကားကို စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္ မသူသူရဲ့။ သူမ်ားကို ပို႔တယ္ဆိုတဲ့ စကားမွာ ကိုယ့္မွာ အဆင္သင့္ရွိမွ ပို႔ေပးလို႔ ရမွာေပါ့။ ကိုယ့္မွာ လံုး၀ မရွိတဲ့ အရာ၀တၳဳတစ္ခုကို သူမ်ားကို ပို႔ေပးမယ္ဆိုတာ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ မဟုတ္လား။ ဒါေၾကာင့္ သူမ်ားကို ပို႔ေပးခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္မွာ အရင္ရွိေအာင္ လုပ္မွရမယ္။ ဘုရားေဟာ စာေပထဲမွာ ေမတၱာသဟဂေတန ဆိုတာပါတယ္။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ေမတၱာႏွင့္ အတူတကြ ေနထိုင္ျခင္းလို႔ အဓိပၸါယ္ရမယ္ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္လွ်င္ သူသူေအာင္က...

မွန္တာေပါ့ ဆရာရယ္။ သိပ္မွန္တာေပါ့။ ကိုယ့္မွာ မရွိပဲနဲ႔ သူမ်ားကို ေပးဖို႔ဆိုတာ ဘယ္ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ ဒါဆိုရင္ ေမတၱာ ကိုယ့္မွာရွိေအာင္ ဘယ္လို က်င့္ရမလဲဟု ျပန္ေမးေလ၏။

ေမတၱာရွိေအာင္ ဘယ္လို က်င့္ရမလဲဆိုေတာ့ တကူးတက ေလ့က်င့္ေနစရာ မလိုပါဘူး။ ေမတၱာရဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ မလုပ္နဲ႔ေပါ့။ ေမတၱာရဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြကေတာ့ ေဒါသေတြ ရက္စက္တာေတြ ၾကမ္းတမ္းတာေတြ မနာလိုတာေတြ သ၀န္တိုတာေတြ လိုခ်င္တတ္မက္မႈ႔ေတြ သူတစ္ပါးကို ပ်က္စီးေစလိုတာ ေတြ၊ သူတစ္ပါး ေအာင္ျမင္လာရင္ မေက်နပ္တာေတြ အားလံုးေပါ့။ ေျပာရရင္ေတာ့ အမ်ားႀကီးေပါ့။ အဲဒါေတြက ေမတၱာတရားကို ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္းေတြပဲ။ အဲဒါေတြကို ရင္ထဲမွာ ထည့္ထားလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ ေမတၱာဆိုတာ ေပ်ာက္ပ်က္သြားတယ္။ ေ၀းသြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မေကာင္းတဲ့ စိတ္ေလးေတြ နည္းနိုင္သမွ် နည္းေအာင္ ေကာင္းတဲ့ စိတ္ေလးေတြ မ်ားႏိုင္သေလာက္ မ်ားေအာင္ ေနထိုင္တယ္ ဆိုတာဟာ လည္း ေမတၱာနဲ႔ အတူတကြ ေနထိုင္ျခင္းေပါ့ဟု ကြ်န္ုပ္က ေျပာလိုက္ေလလွ်င္ သူသူေအာင္က.....

ဟုတ္ပါၿပီ ဆရာရယ္။ အခုဆက္လက္ၿပီး ထိေရာက္ေအာင္ ေမတၱာပို႔တဲ့ နည္းေလး ေျပာျပပါဦးဟု ျပန္ေျပာေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္က ေအာက္ပါအတိုင္း ဆက္လက္ ေျပာျပရေလ၏။

ဒီလို သူသူေအာင္ရဲ့။ ဒီနည္းက လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီးနည္းလို႔ေတာ့ ၾကားဖူးတာပဲ။ အရမ္းလည္း ထူးျခားထိေရာက္တယ္။ ငါ့ဘ၀မွာ ငါ့ရဲ့ အသက္အႏၲရယ္ကို ရန္ရွာမယ့္သူကိုေတာင္ ဒီေမတၱာပို႔တဲ့ နည္းေလးနဲ႔ ပို႔ၾကည့္ဖူးတယ္။ မၾကာပါဘူး။ ၁၀-ရက္အတြင္းမွာ သေဘာထား ေျပာင္းလဲသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ငါ့ကို ျပန္ေတာင္းပန္တယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ပထမဦးဆံုး အေတြ႕အႀကံဳတစ္ခုကို ေျပာျပရဦးမယ္။

တစ္ခါတုန္းက အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ဓာတ္ပံုတစ္ပံုကို ယူလာၿပီး ငါ့ဆီမွာ ေဗဒင္လာေမးတယ္။ သူက ေမးတာက ဒီလို။ ဒီလူက သူ႕ကို ကမ္းလွမ္းထားတယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ လူကိုေတာ့ မေတြ႕ဘူးေသးဘူးတဲ့။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ မေလးရွားမွာ ရွိေနတယ္။ သူ႔အေၾကာင္း နည္းနည္းေလး သိခ်င္တယ္တဲ့။ အဲလိုေမးတယ္။ အဲဒီေတာ့ ငါကလဲ တြက္ေပးတယ္။ အဲဒီမွာ ဘာသြားေတြ႕ရသလဲဆိုေတာ့ သူက အိမ္ေထာင္ရွိတယ္လို႔ သြားေတြတယ္။ အဲဒီေတာ့ ငါက ေမးတာေပါ့။ သူက လူပ်ိဳလူလြတ္လားလို႔ ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီေဗဒင္ေမးတဲ့ အမက ဟုတ္တယ္ေလ ဆရာရဲ့။ သူေျပာတာကေတာ့ လူပ်ိဳလို႔ ေျပာတာပဲလို႔ ျပန္ေျပာတယ္။ အဲဒီေတာ့ ငါက ကြ်န္ေတာ့္တြက္ကိန္းထဲမွာေတာ့ လူပ်ိဳလူလြတ္လို႔ မျမင္ဘူး။ အိမ္ေထာင္ရွိတယ္ လို႔ ျမင္တယ္လို႔ ငါက ေဟာလိုက္မိတယ္။

ေျပာရရင္ေတာ့ဟာ အဲဒီ ျပႆနာေၾကာင့္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ မယူျဖစ္ေတာ့ ဘူးဆိုၾကပါစို႔။ အဲဒီမွာပဲ မေလးရွားက ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက သူ႔အေၾကာင္းေတြ ငါ့ေၾကာင့္ ေပၚကုန္တယ္ဆိုၿပီး ေန႔တိုင္းကို ဖုန္းဆက္ၿပီး ဆဲေတာ့တာပဲ။ ဆဲတာမွ ပက္ပက္စက္စက္ ဆဲတာေနာ္။ အေမေတြေရာ ႏွမေတြေရာ အကုန္ပါေတာ့တာပဲ။ ၿပီးေတာ့ ေျပာရဦးမယ္။ ဆဲတာကလည္း ေန႔တိုင္းကို ဆဲတာေနာ္။ မနက္တစ္ခါ ညေန တစ္ခါကို အခ်ိန္မွန္ကို ဆဲတာေနာ္။ ပထမတစ္ရက္တုန္းကေတာ့ နည္းနည္းေလး သီးခံႏိုင္ခဲ့တာ။ ေနာက္ တေျဖးေျဖး သေဘာေပါက္လာတာက သူက တမင္ကို ရည္ရြယ္ၿပီး ဆဲေနတာကို သိလိုက္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီ အမဆီက ဓာတ္ပံုကို ေတာင္းၿပီး ေကာင္းေကာင္း ေမတၱာပို႔ေပးလိုက္တယ္။ ၁၀-ရက္ေတာင္ မေက်ာ္ပါဘူး။ သူ ငါ့ကို ျပန္ေတာင္းပန္လာခဲ့တယ္။ အဲဒီ လူနဲ ငါနဲ႔ ဒီေန႔အထိ မိတ္ေဆြေတြရင္းေတြလို ခင္မင္လာခဲ့တာ ဒီေန႔အထိပဲ။ ဒါက လက္ေတြ႕ေလး တစ္ခုကိုပဲ ေျပာျပခဲ့တာေနာ္။ အဲဒီလို လက္ေတြေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။

ေအာ္... ေနာက္တစ္ခုေျပာရဦးမယ္။ တစ္ခါတုန္းက ငါ့ဆီမွာ ေဗဒင္လာေမးတဲ့ သူတစ္ေယာက္က ျမန္မာပစၥည္း ေရာင္းတယ္။ ေစ်းေရာင္းေကာင္းမွန္း သိေတာ့ သူငွားေနတဲ့ အိမ္ပိုင္ရွင္က မနာလို ျဖစ္လာတယ္။ သူ႔ကို ေမာင္းထုပ္ခ်င္တာနဲ႔ ျပႆနာမ်ိဳးစံုကို ရွာေတာ့တာပဲ။ အဲဒီမွာ သူလည္း စိတ္ေတာ္ေတာ္ ညစ္သြားတယ္။ အခန္းေျပာင္းရင္ ေကာင္းမလားလို႔ ေဗဒင္လာေမးတာ။ ငါက အခန္းေတာ့ ခ်က္ခ်င္း မေျပာင္းပါနဲ႔။ အခုေပးလိုက္တဲ့ ေမတၱာပို႔တဲ့ နည္းအတိုင္းေလး ပို႔ၾကည့္ပါဦးလို႔ ေျပာလိုက္တာ။ သူကလည္း မနက္တစ္ခါ ညတစ္ခါ အိမ္ရွင္ အဘြားႀကီးကို ေမတၱာပို႔တယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အဆင္ေျပသြားလဲ သိလား။ ေျပာင္းမယ္လို႔ ေျပာတာေတာင္ အေျပာင္းမခံေတာ့ဘူး။ ဒီေန႔အထိ သားအမိရင္းေတြလို ျဖစ္သြားတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေျပာခ်င္တာက ကိုယ့္မိသားစု အတြင္းထဲမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြထဲမွာ ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ကိုယ့္ အလုပ္ထဲက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ အေပါင္းအသင္း သူငယ္ခ်င္း အထက္လူႀကီး ဘယ္သူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အေပၚကို အလိုလိုေနရင္း အမုန္းစိတ္ေတြ ၀င္ေနမယ္၊ ၾကည့္မရ ျဖစ္ေနမယ္၊ အလိုလိုေနရင္း ျပႆနာရွာေနမယ္ဆိုရင္ ဒီနည္းအတိုင္းသာ ေဆာင္ရြက္လိုက္စမ္းပါ။ ငါ ေသခ်ာေပါက္ အာမခံပါတယ္။ လံုး၀ကို အဆင္ေျပသြားေစရမယ္ဟု ေျပာလိုက္ေလလွ်င္ သူသူေအာင္က ဟုတ္ပါၿပီ ဆရာရယ္။ အဲဒီနည္းကို သင္ေပးပါဟု ျပန္ေျပာေလ၏။

လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို ေမတၱာပို႔ေတာ့မယ္ဆိုရင္ အရင္ဆံုး အၾကည္ဓာတ္ (၆)ပါးဆိုတာကို သိထားရမယ္။ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ့ ခႏၶာကိုယ္မွာ အၾကည္ဓာတ္ (၆) ပါးဆိုတာ ရွိတယ္။ အဲဒီ အၾကည့္ဓာတ္ (၆)ပါးကို အႏုလံုပဋိလံု ပို႔ေပးရမွာ ။ ျမန္မာလိုေျပာရရင္ေတာ့ အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ေပါ့။ အရင္ဆံုး အၾကည္ဓာတ္(၆)ပါးကို ေျပာျပမယ္။

မ်က္စိအၾကည္ဓာတ္..........
နားအၾကည္ဓာတ္ ............
ႏွေခါင္းအၾကည္ဓာတ္..........
လွ်ာအၾကညဓာတ္္............
ကိုယ္အၾကည္ဓာတ္..........
ဟဒယ(ႏွလံုး)အၾကည္ဓာတ္..........

အဲဒီ အၾကည္ဓာတ္ (၆)းပါးကို ေလးေလးနက္နက္ အာ႐ံုျပဳဴၿပီး ေမတၱာပို႔ေပးရမယ္။ မ်က္စိအၾကည္ဓာတ္ကို ေမတၱာပို႔ေပးေတာ့မယ္ဆိုရင္ သူ႔ရဲ့ မ်က္လံုးအတြင္းထဲက အၾကည္ဓာတ္ကေလးကို အာ႐ံုျပဳၿပီး နာမည္ကိုဆိုၿပီး ေလးေလးနက္နက္ အာ႐ံုျပဳၿပီး ေမတၱာပို႔ေပးရမယ္။ နားဆိုလည္း နားေပါ့။ လွ်ာဆိုလည္း လွ်ာေပါ့။ ဥပမာ ဒီလို ေမတၱာပို႔ေပးရမယ္။

ကိုဟိန္းတင့္ေဇာ္ရဲ့ မ်က္စိအၾကည္ဓာတ္ေလး က်န္းမာပါေစ.. ခ်မ္းသာပါေစ... ေအးခ်မ္းပါေစ
ကိုဟိန္းတင့္ေဇာ္ရဲ့ နားအၾကည္ဓာတ္ေလး က်န္းမာပါေစ... ခ်မ္းသာပါေစ ... ေအးခ်မ္းပါေစ..
ကိုဟိန္းတင့္ေဇာ္ရဲ့ ႏွေခါင္းအၾကည္ဓာတ္ေလး က်န္းမာပါေစ.. ခ်မ္းသာပါေစ... ေအးခ်မ္းပါေစ
ကိုဟိန္းတင့္ေဇာ္ရဲ့ လွ်ာအၾကည္ဓာတ္ေလး က်န္းမာပါေစ... ခ်မ္းသာပါေစ ... ေအးခ်မ္းပါေစ..
ကိုဟိန္းတင့္ေဇာ္ရဲ့ ကိုယ္အၾကည္ဓာတ္ေလး က်န္းမာပါေစ.. ခ်မ္းသာပါေစ... ေအးခ်မ္းပါေစ
ကိုဟိန္းတင့္ေဇာ္ရဲ့ စိတ္အၾကည္ဓာတ္ေလး က်န္းမာပါေစ... ခ်မ္းသာပါေစ ... ေအးခ်မ္းပါေစ..

အဲဒီလို အစဥ္အတိုင္း ပို႔ၿပီးရင္ ေနာက္တစ္ေခါက္ ေအာက္ကေန ျပန္ၿပီးပို႔ရမယ္။ ဒီနည္းအတိုင္းသာ ပို႔ေပးေပေတာ့။

ကိုဟိန္းတင့္ေဇာ္ရဲ့ စိတ္အၾကည္ဓာတ္ေလး က်န္းမာပါေစ... ခ်မ္းသာပါေစ ... ေအးခ်မ္းပါေစ..
ကိုဟိန္းတင့္ေဇာ္ရဲ့ ကိုယ္အၾကည္ဓာတ္ေလး က်န္းမာပါေစ.. ခ်မ္းသာပါေစ... ေအးခ်မ္းပါေစ
ကိုဟိန္းတင့္ေဇာ္ရဲ့ လွ်ာအၾကည္ဓာတ္ေလး က်န္းမာပါေစ... ခ်မ္းသာပါေစ ... ေအးခ်မ္းပါေစ..
ကိုဟိန္းတင့္ေဇာ္ရဲ့ ႏွေခါင္းအၾကည္ဓာတ္ေလး က်န္းမာပါေစ.. ခ်မ္းသာပါေစ... ေအးခ်မ္းပါေစ
ကိုဟိန္းတင့္ေဇာ္ရဲ့ နားအၾကည္ဓာတ္ေလး က်န္းမာပါေစ... ခ်မ္းသာပါေစ ... ေအးခ်မ္းပါေစ..
ကိုဟိန္းတင့္ေဇာ္ရဲ့ မ်က္စိအၾကည္ဓာတ္ေလး က်န္းမာပါေစ.. ခ်မ္းသာပါေစ... ေအးခ်မ္းပါေစ

ဟုတ္ၿပီေနာ္။ အဲဒီလို ေမတၱာပို႔ေပးရမယ္။ ေမတၱာပို႔တိုင္း ေမတၱာပို႔တိုင္းလည္း မ်က္စိဆိုရင္ မ်က္စိကို ေသေသခ်ာခ်ာ အာ႐ံုျပဳရမယ္။ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ရမယ္။ အဲဒီအတိုင္းသာ ပံုမွန္ ေမတၱာပို႔ေပးမယ္ဆိုရင္ ငါ ေသခ်ာေပါက္ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ နင္ ပို႔သတဲ့ ေမတၱာတရားဟာ ရက္ပိုင္းအတြင္း နင္ပို႔ခ်င္တဲ့ လူရဲ့ ခႏၶာကိုယ္ တစ္ခုလံုးကို စိမ့္၀င္ပ်ံ႕ႏွံ႕ သြားမယ္ဆိုတာကို ရဲရဲႀကီး အာမခံပါတယ္ဟု ေျပာလိုက္ေလေတာ့၏။ သူသူေအာင္ လည္း ကြ်ႏ္ုပ္ေပးလိုက္ေသာ အထက္ပါ ေမတၱာပို႔နည္းကို စာရြက္တစ္ရြက္တြင္ ကူးေရးၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏုပ္အား ႏႈတ္ဆက္လွ်က္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျပန္သြားေလေတာ့သတည္း။

ေန႔စဥ္ကုန္က်စရိတ္မ်ားျပန္၀င္လာေစေသာဂါထာေတာ္

လြန္ခဲ့ေသာ လအနည္းငယ္ခန္႔က ထိုင္းႏိုင္ငံ-မဟာခ်ိဳင္ၿမိဳ႕- ေန၀စ္ရွိ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာခန္းအတြင္းသို႔ ခိုႏွင့္ အလားသ႑န္တူေသာ အသက္(၃၈)ခန႔္ရွိ ကိုသိန္းတန္ဟု အမည္ရေသာ လူတစ္ဦး ေရာက္ရွိလာေလ၏။ ကိုသိန္းတန္တန္သည္ လြန္စြာ အၿငီးတြားသန္၍ လြန္စြာမွလည္း စိတ္ပ်က္အားငယ္ တတ္ေသာသူ တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ေလ၏။ ၎သည္ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္ေဟာခန္း အတြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္လာၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးအား ေကာင္းေကာင္းပင္ မရွိခိုးႏိုင္ေသးပဲ ကြ်ႏ္ုပ္ ေဗဒင္ေဟာေသာ ခံုေရွ႕တြင္ ၀င္ေရာက္၍ ေျခပစ္လက္ပစ္ ထိုင္ၿပီးလွ်င္ ေလာကႀကီးကို အျပစ္ျမင္ၿပီး ခိုသတၱ၀ါကဲ့သို႔ စတင္၍ ၿငီးတြားေလေတာ့၏။

ေျပာ မေျပာခ်င္ဘူး ေဗဒင္ဆရာေရ....။ ကုန္ေစ်းႏႈံး ကုန္ေစ်းႏႈံးဆိုတာကလည္း က်တယ္ဆိုတာကို မရွိေတာ့ဘူး။ အတက္ပဲ ရွိတယ္။ အက်မရွိဘူးဆိုတာ ကုန္ေစ်းႏႈန္းကို ေခၚတာ ထင္ပါရဲ့။ ဒီအတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ တယ္မလြယ္ဘူး။ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ဘယ္လိုဆက္ၿပီး စခန္းသြားရမယ္မွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး ေဗဒင္ဆရာ ရယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ လုပ္စားကိုင္စားရတာ မလြယ္ေတာ့ပါဘူးဆိုမွ ဒီကုန္ေစ်းႏႈန္းကလည္း တက္ၿပီးရင္ မက်ေတာ့ဘူး ဆိုေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ပါ့မလဲ။ မဟုတ္ဘူးလား ေဗဒင္ဆရာရယ္ဟု ကြ်ႏ္ုပ္အား စတင္၍ ေျပာေလ၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က သူ႔အား ေခါင္းတစ္ခ်က္ ညိတ္ျပလိုက္ေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ၎က ဆက္လက္၍

ေအာ္.... ေနာက္တစ္ခုကလည္း ရွိေသးတယ္ဗ်။ အခု ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ တရာ၀င္မွတ္ပံုတင္ မရွိေသးတဲ့ လူေတြကို အလုပ္သမား မွတ္ပံုတင္ အသစ္႐ိုက္ေပးတယ္ေလ။ အဲဒါ ဟိုတေလာကမွ ကြ်န္ေတာ့ သားေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ သမီးေလးတစ္ေယာက္ကို ေက်ာင္းထုပ္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံကို ေခၚတင္လိုက္တယ္ေလ။ အဲဒါ သူတို႔ေတြကိုလည္း ဘတ္ ( အလုပ္သမားမွတ္ပံုတင္) ႐ိုက္ေပးရဦးမယ္။ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းလိုက္ရင္ အနည္းဆံုး ဘတ္ေငြ (၇)ေထာင္ (၈)ေထာင္ေတာ့ အသားေလးသြားမွာပဲ ေဗဒင္ဆရာ။ အဲဒါလက္ထဲမွာလည္း ေငြက အဆင္သင့္ မရွိေသးဘူးဆိုေတာ့ အင္း သူမ်ားဆီ ယူရဦးမယ္။ အတိုးနဲ႔ေပါ့ ေဗဒင္ဆရာရယ္။ ဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ မဟုတ္ဘူးလား။ အေၾကြးကလည္း ဘယ္ေတာ့ ကင္းပါ့မလဲ ေဗဒင္ဆရာရယ္။ စိတ္ညစ္လုိက္တာဟု ထပ္ေျပာျပန္ေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ေခါင္းတစ္ခ်က္ ထပ္မံ၍ ညိတ္ျပလိုက္ျပန္ေလ၏။

ေအာ္ ... ေနာက္တစ္ခု ထပ္ေျပာရဦးမယ္ ေဗဒင္ဆရာ။ အခုတေလာ ထိုင္းရဲေတြလည္း အဖမ္းအစီးေတြက တယ္မ်ားသကိုး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တန္းလွ်ားဆိုရင္ တစ္ေန႔ကို အနည္းဆံုး မနက္တစ္ေခါက္ ေန႔လည္တစ္ေခါက္ ညေနဘက္ကို တစ္ေခါက္ အနည္းဆံုး ၀င္၀င္ဖမ္းတယ္ဆရာ။ ကြ်န္ေတာ့္ကေလးေတြလည္း ဘတ္က မ႐ိုက္ရေသးဘူးဆိုေတာ့ ရင္ထဲမွာ ပုလိပ္လာၿပီဆိုတဲ့အသံကို ၾကားလိုက္တာနဲ႔ တံခါးကို အျပင္ကေန ေျပးေျပးၿပီး ေသာ့ခတ္လိုက္ရတယ္။ အဲဒီအတြက္ ႏွလံုးေရာဂါေတာင္ ရခ်င္ခ်င္ျဖစ္ေနၿပီ ေဗဒင္ဆရာ။ ငယ္ငယ္တုန္းက မခုန္ဘူးခဲ့တဲ့ ႏွလံုးက အခု ပုလိပ္ျမင္တာနဲ႔ ရင္တုန္တတ္ေနၿပီ။ ေလာကႀကီးမွာ ပုလိပ္ဆိုတဲ့ လူေတြမရွိရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္ေနာ္ဗ်ာဟု ေျပာျပန္ေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ကိုသိန္းတန္အား ေခါင္းတစ္ခ်က္ အသာ ညိတ္ျပလိုက္ေလ၏။

ေအာ္ ... ေျပာရဦးမယ္ ေဗဒင္ဆရာရဲ့။ အခုတေလာ လူဆိုးလူမိုက္ေတြကလည္း အေတာ္ေပါလာသကိုး။ ဟိုတေလာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ အခန္းေဘးက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ လမ္းသြားရင္း ဖုန္းေျပာလာတာ ေနာက္ကေန ဆိုင္ကယ္နဲ႔ ကပ္ေမာင္းသြားရင္း လက္ထဲကဖုန္းကို လုသြားတယ္ေလ။ ဘာၾကာေသးလို႔လဲ ကြ်န္ေတာ့္ အခန္းမ်က္ေစာင္းထိုးက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္လည္း မဂၤလာေဆာင္က အျပန္ လမ္းေရွာက္လာတာ ေဘးကေန ဆိုင္ကယ္နဲ႔ အသာေလးကပ္ၿပီး ဆြဲႀကိဳးကို ျဖတ္သြားတယ္ေလ။ ပါသြားတာ ေပါ့။ အဲဒီေကာင္မေလးကလည္း မရွိလို႕ သူမ်ားႏိုင္ငံ လာလုပ္စားပါတယ္ဆိုမွ ဘာလို႔ ေရႊ၀တ္တာလဲ မသိဘူး။ ၀တ္ခ်င္ရင္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ျပန္ေရာက္မွ တ၀ႀကီး၀တ္ေပါ့။ အခုေတာ့ ဟင္း မေျပာလိုက္ခ်င္ဘူး။ ခံရတာေတာင္ နည္းေသးတယ္။ အဲဒီ လူဆိုးလူမိုက္ေတြ ေလာကႀကီးမွာ မရွိရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ။ မဟုတ္ဘူးလား ေဗဒင္ဆရာဟု ကြ်ႏ္ုပ္အား ေျပာျပန္ေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္လည္း ထိုသူအား ေခါင္းတစ္ခ်က္ ထပ္မံ၍ ညိတ္ျပလိုက္ျပန္ေလ၏။

ထို႔ေနာက္ ၎ကိုသိန္းတန္သည္ လာရင္းႏွင့္ မိုးမိသည္ဆို၍ မိုးရာသီမိုးဥတု မရွိလွ်င္ သိပ္ေကာင္းမည္ ဟု၎။ ဗိုက္စာတိုင္း အလုပ္လုပ္ေနရေသာေၾကာင့္ သမုဒၵရာ၀မ္းတထြာဆိုေသာ စကားေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ ၀မ္းတထြာအတြက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနရေသာေၾကာင့္ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး တစ္ခါဘူးမွ မနား၇ေသးေၾကာင္း ထို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ ထို၀မ္းတထြာေတာင္ ေမြးလာကတည္းက မပါလာရင္ အေတာ္ေကာင္းမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အစရွိသည္ျဖင့္ မျဖစ္နိင္သည္မ်ားကို တစ္ခုၿပီးတစ္ခုေျပာဆို၍ ၿငီးတြားေလေတာ့၏။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္လည္း ထိုသူ တစ္ခါေျပာတိုင္း ေခါင္းတစ္ခါ ညိတ္ျပရေလ၏။ ၾကာလာေသာ အခါတြင္ ၎ကိုသိန္းတန္သည္ စိတ္တိုလာပံု ေပါက္လာ၍ ဘယ္လိုလဲေဗဒင္ဆရာ၊ ေဗဒင္ဆ၇ာက ပုတ္သင္ညိဳလိုပဲ ေခါင္းညိတ္ဖို႔ပဲ တတ္သလားဟု ကြ်ႏ္ုပ္အား ေျပာေလေတာ့၏။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က ဒီမွာကိုသိန္းတန္ရဲ့။ ဒါက ေလာကသဘာ၀ေတြပါ။ ခင္ဗ်ားလည္းမသိဘူး က်ဳပ္လည္း နားမလည္ဘူး။ ေကာင္းတာေတြေရာ ဆိုးတာေတြေရာ တန္ဖိုးရွိတာေတြေရာ၊ တန္ဖိုးမဲ့တာေတြေရာ၊ သစ္ပင္ေတြေရာ ၊ ေတာေတာင္ေတြေရာ ၊ ေရေျမေတြေရာ ေလာကႀကီးမွာ ရွိသမွ် အရာ၀တၳဳတိုင္းဟာ လိုအပ္လို႔ ရွိေနတာျဖစ္တယ္။ မလိုအပ္ေတာ့တဲ့ တစ္ေန႔က်ရင္ ကမၻာေလာကႀကီးကေန အလိုလို ျပန္လည္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ အရာေတြအားလံုးဟာ လိုအပ္လို႔ ရွိေနတာေပါ့ ဗ်ာ။ အဲဒါေတြကို ရွိရင္ေကာင္းမယ္။ မရွိရင္ ေကာင္းမယ္လို႔ ေျပာေနလဲ ခင္ဗ်ားအတြက္ ပါးစပ္ေညာင္းတာပဲ အဖတ္တင္ေတာ့မေပါ့ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ျပန္ေျပာလိုက္ေလလွ်င္ ကိုသိန္းတန္က ဒါဆို ကုန္ေစ်းႏႈန္းေစ်းႀကီးတာ လည္း ေဗဒင္ဆရာေျပာတဲ့ ေလာကႀကီးက လိုအပ္လို႔ ျဖစ္ေနတာလားဟု ကြ်ႏ္ုပ္အား ရြဲ႕၍ ျပန္ေျပာေလ၏။

ကဲပါ ကိုသိန္းတန္ရယ္။ ခင္ဗ်ား ကြ်န္ေတာ့္ဆီလာတာ ေဗဒင္ေမးဖို႔လာတာ မဟုတ္လား။ ဒါဆိုလည္း ေဗဒင္တြက္ၾကရေအာင္ဟု ေျပာကာ ၎ကိုသိန္းတန္၏ ကံဇာတာ ေကာင္းမေကာင္း အဆင္ေျပမေျပ စသည္တို႔ကို ျပည့္စံုစြာ ေဟာေပးလိုက္ၿပီလွ်င္ ဒီမွာ ကိုသိန္းတန္ ကဲ... ဘာေမးခ်င္ေသးလဲ။ ေနာက္ က်ဳပ္ ဘာကူညီေပးရဦမလဲဟု ျပန္ေမးလိုက္လွ်င္ ၎ ကိုသိန္းတန္က...

ဒီလိုပါဆရာ။ အေရးႀကီးတာက ထမင္းေလး ဗိုက္၀ေအာင္ စားခ်င္တယ္။ အဲေလာက္ပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔လို လူတန္းစားေတြကို ဆရာ့ ယၾတာပညာနဲ႔ သန္းၾကြယ္သူေဌးႀကီး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးမယ္လို႔ ေျပာရင္လည္း ကြ်န္ေတာ္ လက္မခံပါဘူး။ အဲေလာက္ႀကီးလည္း မေတာင္းဆိုပါဘူး။ အေရးႀကီးတာက မပူမပင္မေၾကာင့္ မက်နဲ႔ ထမင္း နပ္မွန္ေအာင္ စားလို႔ရမယ့္ အေဆာင္ေလး ယၾတာေလး ရွိရင္ ေပးေစခ်င္ပါတယ္ဟု ကြ်ႏ္ုပ္အား ကိုသိန္းတန္က ျပန္ေျပာေလ၏။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က ကိုသိန္းတန္ေရ...ကြ်န္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို ဂါထာတစ္ပုဒ္ေပးလိုက္ပါ့မယ္။ အဲဒီဂါထာကို မနက္ပိုင္း အေခါက္ႏွစ္ဆယ္၊ ညဘက္ အေခါက္ႏွစ္ဆယ္ ပံုမွန္ရြတ္ေပးမယ္ဆိုရင္ ေန႔စဥ္ကုန္က်ေနေသာ ကုန္က်စရိတ္မ်ား ပံုမွန္ ျပန္၀င္လာပါလိမ့္မယ္။ သမုဒၵရာ၀မ္းတစ္ထြာအတြက္ ပူပင္ေသာက ကင္းေ၀းသြားပါလိမ့္မယ္ဟု ေျပာဆိုကာ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ ဂါထာေတာ္အား ကိုသိန္းတန္ဆိုသူအား သင္ေပးလိုက္ေလ၏။

ဗုဒၶဂုေဏာ အနေႏၲာ
ဓမၼဂုေဏာ အနေႏၲာ
သံဃာ့ဂုေဏာ အနေႏၲာ
ဗုေဒါၶ ေမ သရဏံ အညံနတၳိ
ဓေမၼာေမ သရဏံ အညံနတၳိ
သံေဃာေမ သရဏံ အညံနတၳိ
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဧသာ ဉာတၱိ ဂစၧာ အမုမွိ ၾသကာေသ တိ႒ာဟိ။


ကိုသိန္းတန္ဆိုေသာသူသည္ ကြ်ႏ္ုပ္ျပေပးလိုက္ေသာ ထိုဂါထာကို ကူးေရးၿပီးေနာက္ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္ေဟာခန္း အတြင္းမွ ျပန္သြားေလေတာ့၏။

မွတ္မွတ္ရရ ၎ ကိုသိန္းတန္သည္ ဒီေန႔ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္ေဟာခန္း အတြင္းသို႔ ျပန္ေရာက္လာခဲ့ေလ၏။ ၎လက္ထဲတြင္ ဆြဲလာေသာ အေအးဗူးမ်ား ၊ စီကရက္မ်ား ၊ မုန္႔မ်ားကို ျမင္လိုက္သည္ႏွင့္ ကိုသိန္းတန္တစ္ ေယာက္ ပူပင္ေၾကာင့္ၾက ကင္းစြာျဖင့္ ထမင္းစားေနရၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ကြ်ႏ္ုပ္သိလိုက္ေလေတာ့သတည္း။


လိုအင္ျပည့္ရာ ပေဒသာ ဂႏၶာရီအဓိ႒ာန္ အဆက္

႔"ဆရာဟိန္း။ လိုအင္ျပည့္ရာပေဒသာ အဓိ႒ာန္ ပုတီးစိပ္နည္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး အေသးစိ္တ္ သိခ်င္ပါသည္ ရွင္းျပေပးပါ" လို႔ ကိုမ်ိဳးသန္႔က ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ စိေဘာက္ထဲမွာ ေမးထားလို႔ ကြ်န္ေတာ္ ဒိပို႔ေလးကို အနည္းငယ္ ျဖည့္စြက္ၿပီး ျပန္တင္လိုက္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႔ကိစၥေတြက စာနဲ႔ ေရးျပလို႔ ထင္သေလာက္ မလြယ္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႔ တစ္ခုေလာက္ေျပာခ်င္တာက ကိုယ္တိုင္ တကယ္လုပ္ၾကည့္ ေစခ်င္တယ္။ လုပ္ၾကည့္ရင္း လုပ္ၾကည့္ရင္းနဲ႔ စိတ္ထဲမွာ အလိုလိုေနရင္း က်င့္ေနရင္း သေဘာေပါက္လာမယ္။ အဲဒါက ရွင္းျပတာထက္စာရင္ ပိုၿပီးေတာ့ လက္ေတြက်တယ္။

ေနာက္ အခု ဒီအဓိ႒ာန္က်င့္စဥ္ႀကီးက ဂႏၶာရီ က်င့္စဥ္ပါ။ စိတ္နဲ႔ဆိုင္တဲ့ က်င့္စဥ္ဆိိုပါေတာ့။ အဲဒိေတာ့ မိတ္ေဆြတို႔ဟာ ဒီက်င့္စဥ္ႀကီးကို ေလ့က်င့္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ အရင္ဆံုးဦးဆံုး မိတ္ေဆြတို႔ရဲ့ စိတ္ကို (ဗလာ) ျဖစ္ေအာင္ ထားထားဖို႔လိုပါတယ္။ ဒါလည္း အရမ္းႀကီးေတာ့ မခက္ခဲပါဘူး။ ခနေလာက္ကေလး ၿငိမ္ၿငိမ္သက္ သက္ေလး ၊ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေလး ထိုင္ေနလိုက္႐ံုပါပဲ။ ထိုင္တယ္ဆိုတဲ့ ေနရာမွ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိ အ၀တ္အစားေလး ၀တ္၊ ၿပီးရင္ အေႏွာက္အယွက္ကင္းတဲ့ ေနရာေလးမွာ ကိုယ့္စိတ္ကို တင္းတင္းႀကီး မထားပဲ သက္ေတာင္သက္သာေလး ထုိင္ရမယ္။ ၿပီးရင္ အသက္ကို မွန္မွန္ေလး ႐ႈရမယ္။

ပထမဦးဆံုး အသက္ကို ေျဖးေျဖးခ်င္း အဆံုးအထိ ႐ႈသြင္းလိုက္ရမယ္။ ေျဖးေျဖးခ်င္း ႐ႈသြင္းရမယ္ေနာ္။ အျမန္မဟုတ္ဘူး။ အဆုတ္ထဲမွာ ေလေတြ ျပည့္ေဖာင္းသြားတဲ့အထိ ႐ႈသြင္းရမယ္။ ဟုတ္ၿပီေနာ္။ အဲဒီလို ေလေတြကို ႐ႈသြင္းၿပီးသြားရင္ ခ်က္ခ်င္း ျပန္မထုပ္ရဘူး။ ခနေလာက္ ေအာင့္ထားရမယ္။ ဘယ္ေလာက္ၾကာ ၾကာေအာင့္ထားရမလဲဆိုေတာ့ စိတ္ထဲကေန နံပတ္စဥ္ေရတြက္ထားလိုက္။ တစ္ကေန တစ္ဆယ္အထိ။ ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ ရီေနလိုက္။ တစ္ဆယ္ကို ေရာက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ႐ႈသြင္းထားတဲ့ ေလေတြကို ေျဖးေျဖးခ်င္း ျပန္ထုပ္လုိက္။ ေလေတြကို ကုန္ေအာင္ ျပန္ထုပ္ရမယ္ေနာ္။ ဗိုက္ထဲက ေလေတါ ကုန္သြားလို႔ ဗိုက္ႀကီး ျပားခ်ပ္သြားတဲ့အထိ ႐ႈထုပ္ရမယ္။ အဲဒီလို ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ လုပ္ရမလဲဆိုေတာ့ (၁၀) ႀကိမ္ေလာက္ပဲ လုပ္ရမယ္။ ပိုမလုပ္နဲ႔။ ဒိေလာက္ဆို ရၿပီ။ အေရးႀကီးတာက အဲဒီလို ေလေတြကို ႐ႈသြင္း႐ႈထုပ္ လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္က ငါ့ရဲ့ စိတ္ေတြဟာ တည္ၿငိမ္သြားၿပီ။ ေရာက္ယက္ မခတ္ေတာ့ဘူး။ ေအးခ်မ္း သြားၿပီ။ စိတ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ညစ္ေထြးေနတဲ့ ေနာက္က်ိေနတဲ့ စိတ္ေတြဟာ ၇ွင္းလင္းသြားၿပီလို႔ ေတြးထင္ေနရမယ္။ အသက္တစ္ခါ ႐ႈသြင္းတုိင္း ႐ႈထုပ္တိုင္း ေတြးထင္ေနရမယ္။

လုပ္ၾကည့္လိုက္ပါ။ အဲဒီလို အသက္႐ႈေလ့က်င့္ခန္းကို ဆယ္ႀကိမ္ေလာက္ေလး လုပ္လိုက္တာနဲ႔ မိတ္ေဆြရဲ့ စိတ္ဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေအးခ်မ္းသြားမယ္၊ ေပါ့ပါးသြားမယ္၊ လန္းဆန္းသြားမယ္ဆိုတာ လုပ္ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ သိပါၿပီ။

အိုေက ... ဆက္မယ္ေနာ္။ ေနာက္တဆင့္ သြားမယ္ေနာ္။ အဲဒီလို မိတ္ေဆြရဲ့ စိတ္ေလးဟာ ပကတိ ေအးခ်မ္းသြားၿပီ တည္ၿငိမ္သြားၿပီ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးသြားၿပီ ဆိုတာနဲ႔ မိတ္ေဆြရဲ့ မ်က္လံုးကို အသာကေလး မွိတ္လိုက္ပါ။ ၿပီးရင္ ဒီစၾကာ၀ဠာႀကီးထဲက ဟိုး.... ေကာင္းကင္ကို အာ႐ံုျပဳလိုက္။ ေကာင္းကင္မွာ ေရကန္ႀကီး တစ္ကန္ရွိတယ္လို႔ အာ႐ံုျပဳရမယ္ေနာ္။ အဲဒီေရကန္ႀကီးဟာ အင္မတန္ က်ယ္ေျပာတဲ့ ေရကန္ႀကီးေပါ့။ အဲဒီေရကန္ႀကီးထဲက ေရေတြဟာ ႐ိုး႐ိုးေရေတြမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ေရႊေရာင္အဆင္းရွိတဲ့ ေရေတြ။ ေရႊေရေတြေပါ့။ အဲဒီေရႊေရာင္အရည္ေတြဟာ အဲဒီေရကန္ႀကီးထဲကေန မိတ္ေဆြရဲ့ ေခါင္းေပၚကို စီးဆင္းက် လာမယ္။ ေနာက္ မိတ္ေဆြရဲ့ ေခါင္းေပၚကေနတစ္ဆင့္ ခႏၶာကိုတစ္ခုလံုးကို စိမ့္၀င္သြားၿပီလို႔ အာ႐ံုျပဳရမယ္။ ၿပီးရင္ ေအာက္က ပုတီးစိပ္အတိုင္း တစ္ဆင့္ခ်င္းဆက္ၿပီး စိတ္သြား႐ုံပဲေပါ့။ မခက္ပါဘူး။ ေျဖးေျဖးခ်င္း ပုတီးတစ္လံုးခ်င္း စိပ္သြားလိုက္႐ံုပဲေပါ့။


လိုအင္ျပည့္ရာပေဒသာအဓိ႒ာန္ပုတီးစိပ္။

ဒီအဓိ႒ာန္မွာ ပုတီးစိပ္ရမယ့္ အဆင့္ (၉)ဆင့္ရွိပါတယ္။ ပုတီးကေတာ့ တစ္ရာ့ရွစ္လံုးပုတီးနဲ႔ စိပ္ရမယ္။ ပုတီးစိပ္ ရမယ့္ အဆင့္ကိုးဆင့္ကို အလြယ္မွတ္လို႔ရေအာင္ ေအာက္မွာ လကၤာေလးနဲ႔ လုပ္ထားတယ္။ တစ္ခ်က္ေလာက္ မွတ္ထားလိုက္ဗ်ာ။

အပ္ ၊ ဆက္ ၊ ျဖည့္ ၊ ၀င္ ၊ ရ ၊ ဖန္ ၊ မိန္႔ ၊ ရွင္ ၊(ႏွင့္) မိမိအလိုရွိရာ။

အပ္...ဆိုသည္မွာ
““ ငါဟာ စၾကာ၀ဠာ မေနာဓာတ္ႀကီးထံမွာ ငါ့ကိုယ့္ငါ အပ္ႏွံထားလိုက္ၿပီ ” ဟု ရြတ္ဆို၍ ပုတီးစိပ္ရမည္။

ဆက္....ဆိုသည္မွာ
“ ငါနဲ႔ စၾကာ၀ဠာ မေနာဓာတ္ႀကီးဟာ ဆက္သြယ္မိေနၿပီ ” ဟု ရြတ္ဆို၍ ပုတီးစိပ္ရမည္။

ျဖည့္...ဆိုသည္မွာ
“ ငါ့ ခႏၶာကိုယ္ထဲကို စၾကာ၀ဠာ မေနာဓာတ္ႀကီက တန္ခိုးသိဒၶိေတြ (သို႔) ငါအလိုရွိတာေတြကို ျဖည့္ဆည္း ေပးေန ၿပီ ” ဟု ရြတ္ဆို၍ ပုတီးစိပ္ရမည္။

၀င္...ဆိုသည္မွာ
“ ငါ့တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ရွိတဲ့ ကလပ္စည္းတိုင္းကို စၾကာ၀ဠာ တန္ခုိး သိဒၶိေတြ (သို႔) ငါအလိုရွိတာေတြ ျဖတ္သန္း၀င္ ေရာက္ေနၿပီ ” ဟု ရြတ္ဆို၍ ပုတီးစိပ္ရမည္။

ရ...ဆိုသည္မွာ
“ ဒါေၾကာင့္ ငါအလိုရွိရာေတြကို ရယူႏိုင္ၿပီ ” ဟု ရြတ္ဆို၍ ပုတီးစိပ္ရမည္။

ဖန္...ဆိုသည္မွာ
“ ဒါေၾကာင့္ ငါ အလိုရွိတာေတြကို ဖန္ဆင္းႏိုင္ၿပီ ” ဟု ရြတ္ဆို၍ ပုတီးစိပ္ရမည္။

မိန္႔..ဆိုသည္မွာ
“ ဒါေၾကာင့္ ငါ အလိုရွိတာေတြကို ဖန္ဆင္းႏိုင္ၿပီ ” ဟု ရြတ္ဆို၍ ပုတီးစိပ္ရမည္။

ရွင္...ဆိုသည္မွာ
“ ဒါေၾကာင့္ ငါဟာ လူအေပါင္းကို ကယ္တင္ႏိုင္တဲ့ တန္ခိုး သိဒၶိရွင္ ျဖစ္ၿပီ ၊ (သို႔) ငါအလိုရွိတာေတြရဲ့ အရွင္ သခင္ျဖစ္ၿပီ ” ဟု ရြတ္ဆို၍ ပုတီးစိပ္ရမည္။

မိမိအလိုရွိရာ...ဆိုသည္မွာ
လတ္တေလာ အလိုရွိရာ ကိစၥကို ရြတ္ဆို၍ ပုတီးစိပ္ရမည္။ ဥပမာ “ ငါဟာ အိမ္တစ္လံုး ရရွိေနၿပီ ၊ ငါဟာ ကားတစ္ စီးရရွိေနၿပီ ၊ ငါ့ရဲ့ ေဗဒင္ ေဟာခန္းမွာ လူေတြတန္းစီေနၿပီ ၊ ငါ့ရဲလုပ္ငန္း အရမ္းေအာင္ျမင္ေနၿပီ အစရွိသည္ျဖင့္ ရြတ္ဆို၍ ပုတီးစိပ္ရပါမည္။

လူတိုင္း လူတိုင္းကေတာ့ ႀကီးပြားခ်မ္းသာ ေအာင္ျမင္ခ်င္ၾကတာခ်ဥ္းပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ အပါအ၀င္ေပါ့။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ စီးပြားေရး အေျခအေန အလုပ္အကိုင္ ေန႔ရပ္ေဒသသာ ကြာျခားခ်င္ ကြာျခားမယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ လူတိုင္းရဲ့ ဦးတည္ခ်က္ကေတာ့ ေအာင္ျမင္ဖို႔ ၊ ႀကီးပြားဖို႔ ၊ ခ်မ္းသာဖို႔ပါပဲ။ ေနာက္ဆံုး လူသားေတြရယ္လို႔ ျဖစ္လာရင္ တိုးတက္ေအာင္ျမင္ဖို႔ လုပ္တာကိုပင္ လူသားေတြရဲ့ သမိုင္းေပး တာ၀န္တစ္ခုလို႔ေတာင္ ေျပာဆိုၾကတယ္။

အဲဒီေတာ့ မခ်မ္းသာခ်င္ၾကတဲ့ လူရယ္လို႔ မရွိသေလာက္ပါပဲ။ မေအာင္ ျမင္ခ်င္ၾကတဲ့ လူရယ္လို႔ မရွိသေလာက္ပဲ။ ကိုယ့္ပါတ္၀န္းက်င္မွာ ရွိေနတဲ့ အလႊာအသီးသီးက လူေတြကို တစ္ေယာက္ျခင္း တစ္ေယာက္ခ်င္း လိုက္ေမးၾကည့္ပါလား။

မင္းသား မင္းသမီးေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား....?
စာေရးဆရာဆရာမေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
အဆိုေတာ္ေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
ေစ်းသည္ေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
ေက်ာင္းဆရာဆရာမေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
သူေ႒းႀကီးေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
သူေ႒းေလးေတြေကာဆရာမေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ႀကီးေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
ကန္ထ႐ိုက္တာႀကီးေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
အစိုးရ၀န္ထမ္းေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
လယ္သမားေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
ဆိုက္ကားသမားေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
သူေတာင္းစားေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
ေဗဒင္ဆရာေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?
ရဟန္းသံဃာေတြေကာ မေအာင္ျမင္ခ်င္ဘူးလား...?

အကုန္လံုး လိုက္ေမးၾကည့္လိုက္ရင္ အကုန္လံုးက တူညီတဲ့အေျဖတစ္ခုက အကုန္လံုး ေအာင္ျမင္ခ်င္ၾကတာပဲ။ လူခ်င္းမတူလို႔ မူျခင္းမတူတာေလာက္ပဲ ရွိမယ္။ ခံယူခ်က္ျခင္း မတူလို႔ ေအာင္ျမင္ခ်င္တဲ့ ပံုစံျခင္း မတူတာေလာက္ပဲ ရွိမယ္။ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ လူတိုင္းနီးပါးေလာက္က ေအာင္ျမင္ခ်င္ၾကတာပဲေလ။ ဒါကလည္း အျဖစ္သင့္ဆံုးပါပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ေအာင္ျမင္ျခင္းဟာ ခ်ိဳၿမိန္တယ္။ က်႐ံႈးျခင္းဟာ ခါးသီးတယ္ေလ။ ျပည့္စံုျခင္းဟာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ႕ကို ျဖစ္ေစၿပီး ဆင္းရဲျခင္းဟာ စိတ္ေသာကေတြကို ေမြးဖြားေစတယ္။

ဆင္းရဲျခင္းဟာ အိပ္ပ်က္ညေတြကို ျဖစ္ေစၿပီး ခ်မ္းသာျခင္းကေတာ့ ေကာင္မြန္စြာ အိပ္စက္ႏိုင္ေစတယ္။ ခ်မ္းသာျခင္းက လူေတြကို ထမင္းၿမိန္ေစၿပီး ဆင္းရဲျခင္းကေတာ့ အစားအေသာက္ ပ်က္ေစတယ္။ ခ်မ္းသာျခင္း ကအေပါင္းအသင္း အေျခြအရံေတြကို ေပါမ်ားေစၿပီး ဆင္းရဲျခင္းကေတာ့ ဘ၀ကို အထီးက်န္ေစတယ္ ၊ တစ္ေယာက္ထဲ အေဖာ္မဲ့ေစတယ္။ ဆင္းးရဲျခင္းက ေရာဂါေတြကို ထူေျပာေစၿပီး ျပည့္စံုျခင္းက ေရာဂါေတြကို ကင္းေ၀းေပ်ာက္ကင္းေစတယ္။

အဲဒီေတာ့ ခ်မ္းသာတာ၊ ျပည္စံုတာ၊ အဆင္ေျပတာဟာ အရမ္းေကာင္းတယ္။ ေအာင္ျမင္တာဟာ အရမ္းေကာင္း တယ္ဆိုတာ သိရၿပီဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ခ်မ္းသာျခင္းဆိုတဲ့ အေၾကာင္ကို နည္းနည္းေလာက္ သုေတသနျပဳၾကည့္ဖို႔ လိုလိမ့္မယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ လူခ်မ္းသာဖို႔ မလိုဘူး ၊ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ အေရးႀကီးတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ အဲဒီစကားေလး တစ္ခြန္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ သေဘာပါက္လိုက္တစ္ခု ရွိတယ္။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ ေအာ္.. ခ်မ္းသာျခင္းဆိုတာ ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါလား၊ တစ္ခုကေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႔ ေနာက္တစ္ခုက လူခ်မ္းသာျခင္းဆိုတာပါလားလို႔ ကြ်န္ေတာ္ သေဘာေပါက္သြားတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြက ခ်မ္းသာေအာင္ ႀကိဳးစားတဲ့အခါမွာ လူခ်မ္းသာဖို႔ခ်ဥ္း ႀကိဳးစားေနလို႔ မရဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရဲ့ ႏွလံုးသာ သို႔မဟုတ္ စိတ္ဓာတ္ အဲဒါကို ခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္ဖို႔လဲ အေရးႀကီးတယ္ေပါ့။ အဲဒီ စိတ္ခ်မ္းသာ ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္ဆိုတာကေတာ့ ေနာက္မွ ကြ်န္ေတာ္ ေအးေအးေဆးေဆး ပို႔တင္ခ်င္ပါေသးတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ လူ႕ဘ၀မွာ ျပည့္ျပည့္စံံုစံု ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ေနထိုင္သြားႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္းကို ေျပာခ်င္တာ။

ခ်မ္းသာတယ္ဆိုတာ ေငြေတြအမ်ားႀကီး ရွိေနတဲ့လူကို ေခၚတယ္ထင္တာပဲ။ ေငြေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတဲ့ လူက စာခ်င္တာေတြလဲ စားလို႔ရတယ္။ အိပ္ခ်င္တဲ့ေနရာမွာ အိပ္လို႔ရတယ္။ သြားခ်င္တဲ့ေနရာကို အစဥ္သင့္ သက္ေတာင့္သက္သာ သြားလို႔ရတယ္။ ၀ယ္ခ်င္တာေတြကို မစဥ္းစားဘဲ ၀ယ္လို႔ရတယ္။ လွဴခ်င္ရင္လဲ တန္းကနဲ လွဴလို႔ရတယ္ေနာ္။ ေျပာရရင္ေတာ့ မ်ားပါတယ္။ ပိုက္ဆံေတြ အမ်ားႀကီးရွိတဲ့ အမ်ားႀကီး ပိုင္ဆိုင္ထား တဲ့ လူကို သူေ႒းလို႔ေခၚၾကတာပဲ။

အဲဒီေတာ့ သူေ႒းဆိုတဲ့ ဘ၀က ဒီေလာက္ေကာင္းေနရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ေရာ ကြ်န္ေတာ္ေရာ လုပ္ရေအာင္ဗ်ာ။ ဒီေန႔ကစၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြ သူေ႒းလုပ္ရေအာင္။ မေကာင္းဘူးလား။ ေကာင္းတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေဟ့ေကာင္ရ သူေ႒းဆိုတာ လူတိုင္းလုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္လို႔ရတာမဟုတ္ဘူးကြ၊ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရွိမွ သူေ႒း လုပ္လို႔ရတာ၊ မင္းမွာ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ား ရွိလို႔လားလို႔ တစ္ေယာက္ကကြ်န္ေတာ္ကို ျပန္ေမးလာခဲ့ရင္ ဒါဆို ကြ်န္ေတာ္ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရေအာင္ ရွာမယ္ဗ်ာ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒီအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တေတြအတြက္ အေရးႀကီးေနတာက သူေ႒ း ျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို႔ပဲေလ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရွာမယ္လို႔ေျပာတဲ့ ပိုက္ဆံဆိုတဲ့အရာက ေလာကႀကီးမွာ ရွိတဲ့အရာလား ၊ မရွိတဲ့အရာလား ခင္ဗ်ားစဥ္းစားေပါ့။ ေလာကႀကီးမွာ မရွိတဲ့ အရာဆိုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ား လိုက္ရွာေနလို႔လည္း အပိုပဲေနမွာ။ နဂိုကတည္းက ရွိမွမရွိတာ။ ေလာကႀကီးမွာ အရင္ကတည္းက ရွိေနတဲ့အရာဆိုရင္ေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ ေတြကိုေတြ႕မွာ ၊ ရကို ရမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ ေလာကႀကီးမွာ ပိုက္ဆံေတြ ဒီေလာက္ေပါတာ ခင္ဗ်ား ရွာမယ္ဆိုရင္ ေသခ်ာေပါက္ ရကိ္ုရမယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အာမခံတယ္။

မိတ္ေဆြတို႔တေတြအတြက္ ကြ်န္ေတာ္က မုခ်ႀကီးပြားခ်မ္းသာေစမဲ့ နည္းလမ္းတစ္ခုေလာက္ ကြ်န္ေတာ္ေျပာျပခ်င္တယ္။ အဲဒါက အဓိ႒ာန္၀င္တဲ့နည္းပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအဓိ႒ာန္က ဘာသာေရးနဲ႔ မပါတ္သက္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအဓိ႒ာန္ကို မည္သည့္ဘာသာ၀င္မဆို ၀င္လို႔ရတယ္။ ေနာက္ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္ေတြ ဘာမွမလိုဘူး။ လြတ္လတ္ေပါ့ပါးတဲ့ စိတ္နဲ႔ လုပ္မယ္ဆိုရင္ ေသခ်ာေပါက္ တစ္ေန႔မွာ ေအာင္ျမင္တဲ့ ျပည့္စံုတဲ့ခ်မ္းသာတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကို ႀကိဳတင္ၿပီးေတာ့ ေျပာျပလိုက္ရပါတယ္။


ကဲ... မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ... မုခ် ႀကီးပြားတိုးတက္ ေအာင္ျမင္ခ်င္ၾကပါက ယခု ေဖာ္ျပထာားေသာ အဓိ႒ာန္ ပုတီးစိပ္နည္းျဖင့္ ႀကိဳးစားၾကပါကုန္။ ႀကိဳးစား အာထုပ္၍ ေအာင္ျမင္မႈ႕မ်ား ရရွိလာ၍ ေက်းဇူးတင္ခ်င္သည္ ဆိုျခားအံ့။ ကြ်ႏ္ုပ္ကို ေက်းဇူးမတင္ပါႏွင့္။ ဤနည္းကို သင္ၾကားျပသေပးခဲ့ေသာ ဆရာျဖစ္သည့္ အဘေဒါက္တာ မင္းသိခၤအား ေက်းဇူးတင္ၾကပါကုန္...........


သင္တို႔၏အက်ိဳးကိုထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ေစတနာေကာင္းျဖင့္
ဟိန္းတင့္ေဇာ္

အဘမင္းသိခၤ၏ က်န္းမာေရးေကာင္းေစေသာအဓိ႒ာန္

တစ္ေန႔သ၌ ကြ်န္ပ္ေနထိုင္ရာ ေမွာ္ဘီၿမိဳ့အစြန္၊ မရမ္းတလင္း ေတာစပ္ရွိ အယူေတာ္မဂၤလာၿခံသို႔ ကြ်န္ပ္၏မိတ္ေဆြတစ္ဦး ေရာက္ရွိလာေလ၏။ အစပထမတြင္ ကြ်န္ပ္သည္ ထိုသူအား ေကာင္းစြာမမွတ္မိေပ။ အသားအေရမွာမြဲ ေၿခာက္၍ ၾကံဳလွီေန၏။ ဆံပင္မ်ား ကြ်တ္၍ က်ိဳးတို႔က်ဲတဲၿဖစ္ေန၏။ ပါးႏွစ္ဖက္မွာ အတြင္းသို႔ အတန္ငယ္ခ်ိဳင့္၀င္ေန၏။ မ်က္ႏွာေပၚမွ အစင္းေၾကာင္းမ်ားမွာလည္း စာရြက္တစ္ရြက္ေပၚတြင္ ကေလးငယ္တစ္ဦး ေဘာလ္ပင္ၿဖစ္ၿခစ္ထားသကဲ့ ရွဳပ္ပြေန၏။ ကြ်န္ပ္သည္ မ်က္လံုးေပၚတြင္ လက္၀ါးကြယ္၍ ထိုသူအား ၾကည့္လိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ထိုသူက ...

ဘယ္လိုလဲရွင္။ မ်က္လံုးက ဒီေလာက္ေတာင္ မြဲေနသလား။ လက္တစ္ကမ္းေလာက္မွာ လာၿပီးရပ္ေနတဲ့ လူကို မ်က္လံုးကိုလက္၀ါးႀကီးအုပ္ၿပီး ၾကည့္ရတယ္လို႔...ဟု အျပစ္တင္ေသာေလသံျဖင့္ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ေၾသာ္... ဘယ္သူမ်ားလည္းမွတ္တယ္။ မျမင့္ျမင့္ကိုး။ စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ဗ်ာ။ မ်က္စိက မေကာင္းေတာ့ဘူးဗ်။ ေနာင္တစ္ခုကလည္း မျမင့္ျမင့္ကလည္း အရင္မျမင့္ျမင့္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ က်ဳပ္သိတဲ့ မျမင့္ျမင့္က ဆံပင္ကလည္း ေကာင္းလိုက္တာ။ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့။ ဆံပင္အေရာင္ကလည္း နက္ေမွာင္ေနတာ။ အသားအရည္ကလည္း ၀င္း၀ါဆိုျပည္ေနတာ။ ကိုယ္လံုးကိုေပါက္ကလည္း ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္း။

အခုေတာ့ဗ်ာ။ ေစ်းဗန္းထဲမွာ ေရြးလို႔က်န္တဲ့ သရက္သီးေနေလာင္ေနသလို ရြံတြေနပါလား။ အသံကေလးၾကားရလို႔သာ မျမင့္ျမင့္လို႔ ယံုရတယ္။ က်ဳပ္သိတဲ့ မျမင့္ျမင့္လို႔ ယံုရတယ္။ က်ဳပ္သိတဲ့ မျမင့္ျမင့္နဲ႔ တျခားစီပဲ။ မ်က္ႏွာက အသားအရည္ေတြလည္း သြားၿပီေပါ့။ ေဖာင္းေဖာင္းအိအိနဲ႔ လွတဲ့ ပါးကေလးလည္း အထဲကို ခြက္၀င္သြားၿပီေပါ့။ မ်က္ႏွာေပၚက အစင္းေၾကာင္းေတြကလည္း အထပ္ထပ္ျဖစ္ေနပါလား။ အေတာ္ကို အၾကည့္ရဆိုးေနၿပီပဲ။ အခု အသက္ ဘယ္ေလာက္ရွိသြားၿပီလဲ..ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေမးလိုက္ရာ ၎မျမင့္ျမင့္သည္စိတ္ပ်က္ေသာ ေလသံျဖင့္ ငါးဆယ့္တစ္ႏွစ္ ရွိၿပီရွင္ဟု ျပန္၍ ေျဖေလ၏။

ေၾသာ္ .... ငါးဆယ့္တစ္ႏွစ္လား။ မထင္ရဘူးေနာ္ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ျပန္ေျပာလိုက္ေလလွ်င္ မျမင့္ျမင့္က..
ေလးဆယ့္တစ္ႏွစ္လို႔ ထင္လို႔လားဟု ျပန္၍ ေမးေလ၏။

မဟုတ္ဘူး မျမင့္ျမင့္ေရ... ခင္ဗ်ား အသက္ကို မေမးမိရင္ က်ဳပ္က ခင္ဗ်ားကို ရွစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္လို႔ ထင္မိမွာဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္လွ်င္ ၎မျမင့္ျမင့္သည္ ကြ်ႏ္ုပ္အား စားေတာ့ ၀ါးေတာ့မည္ကဲ့သို႔ ၾကည့္ေန၏။ ထို႔ေနာက္မွ...
အဲဒီလို အို႐ုပ္ေပါက္သြားတာ သိလားဟုဆိုကာ ကြ်ႏ္ုပ္၏နားအနိးသို႔ သူ၏ ပါးစပ္ျဖင့္ ကပ္ကာ ခပ္တိုးတိုးေျပာသြားေလ၏။ ကါ်န္ုပ္လည္း မ်က္လံုးျပဴးသြားေလ၏။

ဒီလို မျမင့္ျမင့္ရဲ့ ကိုးဆယ့္ေျခာက္ပါးေရာဂါဆိုတာ ကုကုမကုကု သူ႔ဘာသာ ေပ်ာက္သြားတာက သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါး။ ေဆးကုသမွကို ေပ်ာက္တဲ့ေရာဂါက သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါး ။ ၿပီးေတာ့ ေဆးကုလည္း မေပ်ာက္တဲ့ ေရာဂါက သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါး။ အားလံုးေပါင္းလိုက္ေတာ့ ကိုးဆယ့္ေျခာက္ပါးေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီေတာ့ အခု ခင္ဗ်ား ျဖစ္ေနတာက ေနာက္ဆံုးေရာဂါပဲ။ ကုသည္ျဖစ္ေစ မကုသည္ျဖစ္ေစ လံုး၀ မေပ်ာက္ဘူးဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ရာ မျမင့္ျမင့္က

ရွင္ေျပာတဲ့အတိုင္းသာဆို ကြ်ႏ္မက တျခားဘာမွ လုပ္စရာမရွိေတာ့ဘူး။ မတ္စိငံုထား႐ံု ရွိ္ေတာ့တာေပါ့ဟု ေျပာေလ၏။ ခင္ဗ်ားဟာခင္ဗ်ာ ငံုခ်င္ရင္ အိမ္က်မွ ငံုပါဗ်ာ။ ေမွာ္ဘီက ဂ၀ံေျမေတြဗ်။ တူးရဆြရ သိပ္ၿပိးခက္တယ္။ ဒီမွာေတာ့ မေသပါနဲ႔ဗ်ာဟု ေျပာလိုက္လွ်င္ မျမင့္ျမင့္သည္ ကြ်ႏ္ုပ္အား မၾကား၀ံ့မနာသာ က်ိန္ဆဲေလေတာ့၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္က ဒီေလာက္လည္း စိတ္ဆင္းရဲ မေနပါနဲ႔ဗ်ာ။ က်ဳပ္ႀကိဳးစားၾကည့္ပါဦးမယ္။ က်ဳပ္တာ၀န္ယူပါတယ္ဗ်ာဟု အားေပးစကားေျပာလိုက္ရာ မျမင့္ျမင့္က

ရွင္က ဘယ္ထိေအာင္ တာ၀န္ယူတာလဲ၊ အေလာင္းေျမက်တဲ့အထိလားဟု ျပန္၍ေမးေလ၏။

သို႔ရာတြင္ ကြ်ႏ္ု္ပ္တို႔ႏ်စ္ဥိးသည္ တစ္ဥိးႏွင့္တစ္ဥိး လြန္စြာခင္မင္ရင္းႏွီးသည့္အေလွ်ာက္ စိတ္ဆိုးျခင္း မ၇ွိၾကေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ လြန္စြာေစ်းႀကီးေသာ ပုဇြန္ထုပ္ကို ၀ယ္၍ ဆီျပန္ခ်က္ေကြ်းေလ၏။ ခ်ဥ္ေပါင္ကို ငါးက်ဥ္းျဖင့္ ျပစ္ျပစ္ေမႊ၏။ ငံျပာရည္ခ်က္ခ်က္၏။ မျမင့္ျမင့္သည္ ကြ်ႏ္ုပ္တည္ခင္း ေကြ်းေမြးေသာ ပုဇြန္ထုပ္ ဆီျပန္ဟင္းကို ၿမိန္ရွက္စြာ စားေလ၏ မျမင့္ျမင့္သည္ ထမင္းစားၿပီးေနာက္

ကဲ... လုပ္ပါဦး။ ေရာဂါေပ်ာက္မယ့္ အေၾကာင္းေလးဘာေလး ေျပာပါဦးဟု ပူဆာေလ၏။

ဒီေရာဂါက အဓိ႒ာန္ လုပ္ရမယ္ဗ်။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာတဲ့ အဓိ႒ာန္ဆိုတာကလည္း အေၾကာင္းအရာႏွစ္ခုပဲ ရွိတယ္။ တစ္ခုက အာ႐ံုျပဳတာ။ တစ္ခုက အတည္ျပဳတာဗ်။ အခုလုပ္မယ့္ အဓိ႒ာန္က ဘာသာတရားနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ဘူးေနာ္။ ေလ့က်င့္ခန္းေလး တစ္ခုကို လုပ္ရမွာ ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က စကား အစၿပိဳးလိုက္လွ်င္ ...

ေျပာပါရွင္ အဲဒီေရာဂါ ေပ်ာက္ၿပီး ကြ်ႏ္မ အသက္ရွည္မယ္ဆိုရင္ လုပ္ရမွာေပါ့ဟု အားကိုးေသာမ်က္ႏွာထားျဖင့္ ျပန္၍ ေျပာေလ၏။

ဒီလို မျမင့္ျမင့္ရဲ့။ ခင္ဗ်ား အာ႐ံုျပဳရမွာက ေလပဲဗ်။ ေလကလည္း အႏုစားျဖစ္တဲ့ ၀င္သက္ထြက္သက္ေလက စၿပိး ကမၻာႀကီး ပ်က္ေလာက္ေအာင္တိုက္တဲ့ ကမၻာဖ်က္ေလအထိ အာ႐ံုျပဳရမယ္။ အဲဒီေလေတြထဲမွာ ခင္ဗ်ားေရာဂါကို ေပ်ာက္ေအာင္လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ေတြရွိတယ္လို႔ ခံယူထားရမယ္။ အဲဒီေလေတြဟာ ခင္ဗ်ားကိုယ္ေပၚကို က်ေရာက္ေနၿပီ။ တိုက္ခတ္ေနၿပီ။ ခင္ဗ်ား ကိုယ္ႀကီးဟာ ေလေတြနဲ႔ ျပည့္လွ်ံေနၿပီ။ ေလေတြထဲမွာပါတဲ့ တန္ခိုးသိဒၶိေတြဟာခင္ဗ်ားရဲ့ ေရာဂါကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ အၿပီးအပိုင္ ကုသေပးေနၿပီလို႔ အာ႐ံုျပဳရမယ္။

အဲဒီေလဓာတ္ႀကီးကို အာ႐ံုျပဳတဲ့ ေနရာမွာ အမွန္ကေတာ့ ေလဟာမ်က္စိနဲ႔ မျမင္ရဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီမွာ ျမင္ရတယ္လို႔ အာ႐ံုျပဳရမယ္။ အဲဒီေလေတြကို အနီေရာင္ အမႈန္႔ေတြ၊ အနီေရာင္ အရည္ေတြအျဖစ္ ျမင္ရတယ္လို႔ အာ႐ံုျပဳရမယ္။ ဒါဟာ အာ႐ံုျပဳတဲ့ ကိစၥ ေျခာက္ဆယ့္ေလးရက္ ျပဳလုပ္ရမယ္။ အတည္ျပဳစကားကိုလည္း ရြတ္ဆိုရမယ္။ တစ္ေန႔ကို ဆယ့္ႏွစ္ႀကိမ္ ရြတ္ဆိုရမယ္ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ရွင္းျပလိုက္လွ်င္ မျမင့္ျမင့္က

ကဲပါရွင္ အဲဒီ ရြတ္ဆို၇မယ့္ အတည္ျပဳစကားေလး ကြ်န္မကို ေရးေပးပါဟု ဆိုသျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ေအာက္ပါ အတည္ျပဳစာကို ေရးေပးလိုက္ေလေတ့ာသတည္း။



သေဗၺသတၱာ ကမၼႆကာ
မင္းသိခၤ

ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးကိုပုတီးဆယ္ပတ္ရေအာင္စိပ္ေသာနည္း

တစ္ေန႔သ၌ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ အခန္းထဲတြင္ တစ္ေယာက္ထဲထိုင္၍ ေရာက္တတ္ရာရာမ်ားကို စဥ္းစားလွ်က္ရွိ၏။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ႔ ဟုဆိုအပ္ေသာ အေၾကာင္းအရာကို မ်ားေသာအားျဖင့္ စဥ္းစားေလ့ရွိ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ႕ကို လြန္စြာလိုလား၏။ စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာႏွင့္သာ ဘ၀ခရီးလမ္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းလို၏။ အခ်ိန္မ်ားကို ပူပင္ေသာက ကင္းစြာျဖင့္ ကုန္ဆံုးလို၏။ အလုပ္မ်ားကိုလည္း စိတ္ဖိစီးမႈ႕ ကင္းစြာျဖင့္ လုပ္လို၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ တစ္ခ်ိန္တစ္ခါက စိတ္ခ်မ္းသာမႈ႕ကို လြန္စြာ အလိုရွိေသာေၾကာင့္ လိုက္ရွာဖူးေလ၏။ ေတာအထပ္ထပ္ ေတာင္အသြယ္သြယ္ ေနရာေဒသေတာ္ေတာ္ စံုစံုကိုလည္း သြားေရာက္ရွာေဖြခဲ့၏။ နည္းစနစ္ေပါင္း မ်ားစြာကိုလည္း လိုက္နာက်င့္ေဆာင္ခဲ့ ဘူးေလ၏။ စိတ္ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ စာအုပ္ေပါင္း မ်ားစြာကိုလည္း ဖတ္မွတ္၍ လိုက္နာေလ့က်င့္ဖူးခဲ့၏။ သို႔ေသာ္ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ပါရမီနုနယ္ေသာေၾကာင့္လား မသိ။ မထူးျခားခဲ့ေပ။

ထိုကဲ့သို႔ ရွာေဖြခဲ့ရာတြင္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ရွာေဖြရျခင္းဆိုေသာ ဒုကၡတစ္ခုသည္သာ ကြ်ႏ္ုပ္အတြက္ ပိုတိုးလာခဲ့ေလ၏။ ထူးျခားသည္မွာ မိမိေနရာမိမိျပန္ေရာက္လာေသာအခါတြင္ ကြ်နၤုပ္တို႔၏ ဘ၀သည္ ပံုမွန္ ျပန္ျပန္ျဖစ္သြားသည္ကသာ မ်ား၏။ ထို႔ကဲ့သို႔ သြားရာ၌ ကြ်ႏ္ုပ္အတြက္ စားေရးေသာက္ေရး ေနေရးထိုင္ေရးမ်ား ပင္ ပို၍ အခက္အခဲျဖစ္ေစခဲ့၏။ ပူပန္မႈ႔မ်ား ပိုတိုးေစခဲ့၏။

ေနာက္တစ္ခု ကြ်ႏ္ုပ္လိုခ်င္ေသာ စိတ္ေအးခ်မ္းသာမႈ႔မွာ ရိပ္သာမ်ားတြင္ တရားအားထုပ္ေနေသာ ေယာဂီမ်ားကဲ့ သို႔ နိဗၺာန္အထိ ရွာေဖြေနလိုေသာ စိတ္လည္း ကြ်ႏ္ုပ္မွာမရွိပါ။ နိဗၺာန္ဆိုေသာစကားမွာ ကိေလသာ ၾကားျငပ္ေနေသာ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္ လြန္စြာ အလွမ္းကြာေနသကဲ့သို႔ ကြ်ႏ္ုပ္၏ စိတ္တြင္ ခံစားေနရေလ၏။ ေနာက္တစ္ခုမွာ ရိပ္သာတြင္ ရွိစဥ္ကတုန္းကေတာ့ စိတ္ေအးခ်မ္းသာ၍ မိမိေနရာ မိမိဌာနသို႔ ျပန္ေရာက္ရွိေသာ ခနတြင္ ျပန္လည္၍ ပူပင္ေသာကမ်ားေနေသာ လူေတာ္ေတာ္မ်ားကို ေတြ႕ဖူး၍ ကြ်ႏ္ုပ္ကိုယ္တိုင္ပင္ ထိုကဲ့သို႔ ျဖစ္ခဲ့ေလ၏။



ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္လို၏။ မိမိ၏ ေန႔စဥ္လုပ္ကိုင္လွ်က္ရွိေသာ အိမ္ေထာင္ေရး စီးပြားေရး လူမႈေရး အားလံုးကိုလည္း ပံုမွန္အတိုင္း လုပ္ကိုင္ေနထိုင္လို၏။ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္တြင္ အလုပ္လုပ္မည္။ စားခ်ိန္တြင္ စားမည္။ အိပ္ခ်ိန္တြင္ အိပ္မည္။ လည္ခ်ိန္တြင္ လည္မည္။ ပတ္ခ်ိန္တြင္ ပတ္မည္။ ေကာင္မေလးကို ျမင္ရင္ ႀကိဳက္ခ်င္ႀကိဳက္မည္။ လိုက္ခ်င္လိုက္မည္။ ခ်ိန္းခ်င္ ခ်ိန္းမည္။ တစ္ခုခုကို တမ္းတခ်င္တမ္းတမည္။ ပိုက္ဆံလည္း ခ်မ္းသာခ်င္ ခ်မ္းသာလိုမည္။ ရန္ျဖစ္စရာႀကံဳရင္ ရန္ျဖစ္မည္။ ျပန္ခ်စ္စရာရွိရင္ ျပန္ခ်စ္မည္။

အစရွိသည့္ကိစၥမ်ားကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လူ႔ဘ၀ႀကီးတြင္ ျဖတ္သန္းေနသေရြ႕ မႀကံဳမျဖစ္ ေန႔စဥ္ႀကံဳေတြ႕ေနရ မည့္ ကိစၥမ်ား ျဖစ္သည္။ မလြဲမေသြကို ေတြ႕ႀကံဳရမည္။ ကြ်န္ေတာ္ ျဖစ္ခ်င္တာက လူ႕ဘ၀ႀကီးတြင္ ဘာေတြပဲ ျဖစ္ေန ျဖစ္ေန ဘာေတြပဲ ႀကံဳေတြ႕ႀကံဳေတြ႕ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္လိုသည္။ ပူပင္ေသာက ကင္းေ၀းလိုသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုသည္ တစ္ေယာက္ထဲရွိေနသည့္ အခ်ိန္မ်ားတြင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ လူ႔ဘ၀တြင္ စိတ္ေအးခ်မ္းသာ စြာ ေနထိုင္ရျခင္းကိုသာ ထိုင္၍ စဥ္းစားေန၏။ ဘယ္လို လုပ္ရင္ ရႏိုင္မလဲ။ ဘယ္လို က်င့္ႀကံပါက ကြ်ႏ္ုပ္အလိုရွိ ေသာ စိတ္ေအးခ်မ္းသာမႈ႔ကို အၿမဲတမ္းရႏိုင္ပါမည္နည္းဟု စဥ္းစားေတြးေတာေန၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္လကၡဏာေဟာခန္းအတြင္းသို႔ အသက္အရြယ္အားျဖင့္ ၄၅-ႏွစ္ခန္႔ ရွိေသာ ဦးေသာင္းေအးဟု အမည္ရ ေသာ သူသည္ ၀င္ေရာက္လာေလ၏။

ဆရာေရ... လာသာလာရတာ ။ဆရာ ရွိမွရွိပါ့မလားလို႔ေတြးၿပီး စိုးရမ္လိုက္ရတာ ဆရာရဲ့ဟု ကြ်ႏ္ုပ္အား ေျပာေလ၏။ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က ဦးေသာင္းေအးရယ္ ကြ်န္ေတာ္က အခန္းမွာ မရွိလို႔ ဘယ္သြားေနမတုန္းဗ်။ ဒါက ကြ်န္ေတာ္ ေဗဒင္ေဟာခန္းဖြင့္ခ်ိန္ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေဗဒင္ေဟာခန္းထဲမွာပဲ ရွိမွာေပါ့ဗ်ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ျပန္ေျပာလိုက္ရာ ဦးေသာင္းေအးက မသိဘူးေလဆရာရယ္။ ဆရာက အလုပ္က ခပ္မ်ားမ်ားဆိုေတာ့ အခန္းမွာ မရွိမွာဆိုးလို႔ပါဟု ျပန္ေျပာေလ၏။

ကဲ... ဦးေအးေသာင္းေရ ေျပာပါဦး၊ ကြ်န္ေတာ္ ဘာကူညီေပးရမလဲဟု ေမးလိုက္ရာ ဦးေအးေသာင္းက ဒီလိုပါဆရာ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း လာမယ့္တေပါင္းလဆိုရင္ ဘာလိုလိုနဲ႔ အသက္ (၄၅)ႏွစ္ေတာင္ ျပည့္ေတာ့မယ္ ဆရာေရ။ ကြ်န္ေတာ့္ ဘ၀မွာ ဘာမွ ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္တယ္လို႔ ေျပာလို႔မရေသးဘူး။ တစ္ႏွစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္သာ ကုန္ကုန္သြားတယ္။ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြက တိုးတိုးလာတယ္လို႔ကို မရွိဘူး။ တစ္ႏွစ္လာလည္း ဒီအတိုင္း၊ ေနာက္တစ္ႏွစ္လာလည္း ဒီအတိုင္းဆိုေတာ့ ၾကာရင္ တေျဖးေျဖး စိတ္ဓာတ္က်လာတာပဲ အဖတ္တင္တယ္ ဆရာေရ။ အလုပ္က မလုပ္ဘဲေနတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ တေန႔မွကို မနားတာဆရာေရဟု ေျပာေလ၏။

ဒါဆိုရင္ ဒီလိုလုပ္ၾကည့္ပါလား ဦးေသာင္းေအးရဲ့။ ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးနဲ႔ ပုတီးဆယ္ပတ္ရေအာင္ စိပ္ၾကည့္ပါလားဟု ကြ်ႏ္ုပ္ကေျပာလိုက္ရာ ဦးေသာင္းေအးက ဘုရားဂုဏ္ေတာ္က ကိုးပါးပဲရွိတာ။ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဆယ္ပတ္ရေအာင္ စိပ္ရမွာလဲ ဆရာေလးရဲ့ဟု ျပန္ေျပာေလေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးကို ပုတီးဆယ္ပတ္ရေအာင္ စိပ္ေသာ ေအာက္ပါနည္းကို ဦးေသာင္းေအးအား ေပးလိုက္ေလ၏။ ဦးေသာင္းေအးသည္ ကြ်ႏ္ုပ္ေပးလိုက္ေသာ ပုတီးစိပ္နည္းကို ယူ၍ ျပန္သြားေလ၏။

(၃)လခန္႔အၾကာတြင္ ဦးေသာင္းေအးသည္ ကြ်ႏ္ုပ္ထံသို႔ ျပန္ေရာက္လာၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပေလေတာ့၏။

ဆရာေရ.. ဆရာလမ္းညြန္ေပးလိုက္တဲ့ ပုတီးစိပ္နည္းက ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေျပတယ္။ဆရာေရ။ အဲဒီနည္း အတိုင္း ပုတီးပံုမွန္စိပ္ေနတာ၊ မၾကာပါဘူးဆရာေရ။ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္၊သူက ပြဲစားေလ သူျမန္မာျပည္ကို ျပန္ခါနီး ကြ်န္ေတာ့္ကို သူ႔ဖံုးကို လြဲေပးသြားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတဲ့ မင္းလည္း အသက္ႀကီးၿပီ ဆိုေတာ့ အလုပ္႐ံုေတြမွာ မလုပ္နဲ႔ေတာ့တဲ့။ ဒီဖံုးေလးနဲ႔ပဲ လုပ္စားေပေတာ့ဆိုၿပီး သူ႔ဖံုးကို ကြ်န္ေတာ့္ကို အၿပီးေပး သြားတယ္ဆရာေရ။ အခု ကြ်န္ေတာ္ သူေပးခဲ့တဲ့ ဖံုးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေျပေနၿပီဟု ဆိုကာ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေငြမ်ားကန္ေတာ့ကာ ျပန္သြားေလေတာ့သတည္း။

မင္းသိခၤ၏ ကိုးန၀င္း မိုးလင္းမွသိမယ္ အဓိ႒ာန္

တစ္ေန႔သ၌ ကြ်ႏ္ုပ္ေနထိုင္ရာ ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕အစြန္ မရမ္းတလင္း ေတာစပ္ရွိ ကြ်ႏ္ုပ္ ေနထိုင္ေသာ အယူေတာ္ မဂၤလာၿခံသို႔ ေရာင္ျပန္မဂၢဇင္း၏ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ျဖစ္ေသာ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးသည္ ေရာက္ရွိလာေလ၏။ သူ၏ လက္တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္အတြက္ ထမင္းခ်ိဳင့္ တစ္ခ်ိဳင့္လည္း ဆြဲ၍လာေလ၏။ ထိုကဲ့သို႔ ထမင္းခ်ိဳင့္ လာပို႔ျခင္းသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားစြာကပင္ ျဖစ္၏ ။ သူသည္ ကြ်ႏ္ုပ္ကို ေတြ႕လွ်င္ေတြ႕ခ်င္း ၿပံဳးျပၿပီးေနာက္

“ဆရာႀကီးေရ..... ဒီႏွစ္ ႏွစ္သစ္ကူးမွာ ထူးထူးျခားျခား အဓိ႒ာန္ေလး တစ္ခုေတာ့ ေတာင္းရဦးမယ္” ဟု ေျပာေလ၏ ။ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးက ထိုကဲ့သို႔ ေျပာရာ ကြ်ႏ္ုပ္က. “အဓိ႒ာန္ဆိုလို႔ ေျပာရဦးမယ္ကြ၊ ငါက ေတာ္ေတာ္ အိပ္မက္ မက္ခဲတဲ့လူကြ။ အိပ္မက္ မက္တယ္ဆိုတာ မရိွသေလာက္ပဲကြ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အိပ္ၿပီဆိုရင္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္တတ္တဲ့လူ ဆိုေတာ့ အိပ္မက္မမက္ဘူးကြ။ အိပ္မက္ဆိုတာ အိပ္သလိုလို၊ ႏိုးသလိုလိုသူမ်ိဳး မက္ေလ့ရွိတာ မဟုတ္လား။

ေအးေဟ့... ဒါေပမဲ့ ေမွာ္ဘီၿခံကို ေရာက္ခါစပဲ ဇယားကြက္တစ္ကြက္ကို အိပ္မက္မက္တယ္ကြ” ဟု ေျပာလိုက္ လွ်င္ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးက . . . “ ဘယ္လိုဇယားကြက္ကိုမ်ား မက္တာလဲ ဆရာႀကီးရဲ႕” ဟု ျပန္ေခၚေမးေလ၏။ “ဇယားဆိုလို႔ ထူးထူးဆန္းဆန္း မဟုတ္ပါဘူးကြာ။ ငါတို႔ ေလာကီဆရာေတြ မၾကခဏအသံုးျပဳခဲ့တဲ့ စမၸာန၀ကြက္ ေပါ့ကြာ။ အဂၤလိပ္လိုေတာ့ မက္ဂ်စ္စကြဲယားလို႔ ေခၚတယ္ကြ။ ဘယ္လိုေပါင္းေပါင္း (၁၅)ရတဲ့ အကြက္ ဟာေလကြာ” ဟုကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္လွ်င္ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးက “သိၿပီ သိၿပီ ကြ်န္ေတာ္လည္း မၾကာခဏ ေတြ႕ဖူးပါရဲ႕”ဟု ျပန္၍ ေျပာေလ၏။

“အဲဒီအကြက္ကို မက္တာက မဆန္းပါဘူး။ ဆန္းတာက အဲဒီအကြက္မွာ အေပၚဆံုးတန္းမွာ ၂ - ၉ - ၄ ရွိတယ္ေလ ကြာ။ အလယ္တန္းမွာက ၇ - ၅ - ၃ ကြာ။ ေနာက္တန္းမွာက ၆ - ၁ - ၈ မဟုတ္လား။ ေအး. . အဲဒီဂဏန္းေတြ အတိုင္း ပုတီးစိပ္ၿပီး အဓိ႒ာန္လုပ္ရမယ္လို႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ငါ့ကို လာေျပာတယ္လို႔ မက္တာကြ။ ပထမဦး ဆံုး စ. ရမွာက ၂ ဂဏန္းက စရမွာပဲေဟ့။ အဲဒီမွာက သမၼာသဗၶဳေဒၶါကို ပုတီး ႏွစ္ပတ္ စိပ္ရမွာ။ ၿပီးေတာ့ ၉ ဂဏန္း အတြက္ ဘဂ၀ါကို ပုတီး ၉ ပတ္ စိပ္ရမွာ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၄ ဂဏန္းအတြက္ သုဂေတာ ဂုဏ္ေတာ္ကို ပုတီး ၄ ပတ္ စိပ္ရမွာ။ ၿပီးေတာ့မွ ေအာက္တန္းက ၇ အစမဟုတ္လား။ အဲဒီအတြက္ သတၱာေဒ၀ မႏုႆနံကို ၇ ပတ္စိပ္ ရမွာကြဲ႕။ အလယ္ကြက္မွာက ၅ မဟုတ္လား။ အဲဒီအတြက္က ေလာက၀ိဒူဂုဏ္ေတာ္ကို ၅ ပတ္စိပ္ရမွာ။ အဲဒီအလယ္ကြက္ ေရာက္လို႔ရွိရင္ အိပ္တဲ့ရက္မွာ သက္သက္လြတ္လည္း စားရဦးမွာကြ။ ၿပီးေတာ့ ၉ ကြက္ျပည့္ ေအာင္ဆက္ၿပီး စိပ္သြားရတာေပါ့ကြာ။

တစ္ခုထူးျခားတာက အကြက္ ပံုေသ မဟုတ္ဘူးကြ။ ၂ ဂဏန္းစတဲ့ အကြက္ကို လုပ္ၿပီးရင္ ေနာက္တစ္ခါ စတဲ့အခါ ၃ ဂဏန္းစတဲ့ အကြက္ကို လုပ္ရတယ္ကြ။ ၿပီးရင္ ၄ ဂဏန္းစတဲ့ အကြက္ကို လုပ္ရတာ။ အလယ္ကြက္ ေရာက္တိုင္း ေရာက္တိုင္းလည္း သက္သက္လြတ္ စားရမွာ။ ဒီမွာ တစ္ခု ထူးျခားတာကေတာ့ ပထမ ၉ ရက္ဆံုးတဲ့ အဓိ႒ာန္နဲ႕ ဒုတိယ ၉ ရက္စတဲ့ အဓိ႒ာန္ဟာ တစ္ရက္ထဲမွာ ထပ္ေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ပထမလုပ္တဲ့ အဓိ႒ာန္ အဆံုးကို မနက္ပိုင္းမွာ လုပ္ၿပီး ေနာက္လုပ္ရတဲ့ အဓိ႒ာန္ကို အဲဒီ ညေနပိုင္းမွာ လုပ္ရတဲ့ သေဘာရွိတယ္” ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္လွ်င္ . . .

“ ဆရာႀကီးမက္တဲ့ အိပ္မက္ကလည္း ရွည္လွခ်ည္းလား ” ဟု ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးက ေျပာေလေတာ့၏။ “ အဲဒီလို အရွည္ႀကီး မက္ေနတာေတာ့လည္း မဟုတ္ဘူးကြ။ အိပ္မက္ တိုတိုပဲ။ အိမ္မက္ထဲမွာ မက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကလည္း တိုတိုပဲ ရွင္းျပတာ။ ဒါေပမဲ့ ငါက အကုန္လံုး နားလည္သြားတာကြ။ ဒါကို မင္းက မယံုဘူးလို႔ေတာ့ မေျပာနဲ႔ကြာ။ မ်က္စိမွိတ္ၿပီးသာ ယံုလိုက္ေပေတာ့ကြာ။ ဒီကိစၥမ်ိဳးက ေျပာမယံု ႀကံဳဖူးမွသိ ဆိုတဲ့ ကိစၥမ်ိဳးျဖစ္တယ္ကြ ” ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္လွ်င္ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးက စပ္ၿဖဲၿဖဲမ်က္ႏွာျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ၾကည့္လိုက္ေလေတာ့၏။

“ ပုတီး ၉ ပတ္စိပ္ရတဲ့အကြက္မွာ အလယ္တန္းအစ ၅ ရယ္၊ ေအာက္ဆံုးတန္းအစ ၄ ရယ္ကို အိပ္မက္ထဲက ပုဂၢိဳလ္က လက္ညိွဳးနဲ႔ ေထာက္ျပၿပီး ငါ့ကို ဘာေျပာတယ္ ထင္သလဲ” ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေမးလိုက္ရာ ေမာင္ေမာင္ ျမင့္ေအးက . . . “ မသိဘူးေလ . . .” ဟု ျပန္ေျပာလိုက္ေလ၏။ “ အိပ္မက္ထဲက ပုဂိၢဳလ္ နံပါတ္ ၅ အကြက္ကို လက္ညွိဳးနဲ႔ ေထာက္တဲ့အခါမွာ ‘မိုး’ လို႔ ဆိုတယ္ကြ။ နံပါတ္ ၄ အကြက္ကို လက္ညိွဳးနဲ႔ေထာက္တဲ့အခါမွာ ‘ လင္း’ လို႔ ဆိုတယ္ကြ။ ကိုးန၀င္းမိုးလင္းဆိုတာ ဒီမွာေဟ့လို႔လည္း ေျပာေသးတယ္ကြ ” ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ေလ၏။

ထိုအခါ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးသည္ ကြႏ္ုပ္၏ စားပြဲေပၚတြင္ရွိေသာ ေဘာလ္ပင္မ်ား ထည့္ထားသည့္ ဖန္ဘူးထဲမွ ေဘာလ္ပင္ တစ္ေခ်ာင္းကို ထုတ္၍ အကြက္မ်ား ခ်ၾကည့္ၿပီးလွ်င္ ဂဏန္းမ်ားကို စစ္ေဆးၾကည့္႐ႈၿပီးေနာက္ . . . “ အခု ဆရာႀကီး ေျပာတဲ့အတိုင္း ဆိုရင္ ၉ ရက္၊ ၉ ရက္ အဓိ႒ာန္လုပ္သြားရတဲ့ အပတ္ေပါင္း ၈ ႀကိမ္ေျမာက္တဲ့ အဓိ႒ာန္မွာ က်ေနတယ္။ ၉ ႀကိမ္ မျပည့္ေသးဘူး ” ဟု ေျပာေလ၏။ “ မွန္တာေပါ့ ငါ့လူရာ။ ကိုယ့္မွာ ေတြ႕ႀကံဳေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြ၊ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ လိုအင္ဆႏၵေတြဟာ ၉ ႀကိမ္ေျမာက္အထိ မလုပ္ရပါဘူး။ အဲဒီ ၈ ႀကိမ္ေျမာက္မွာဘဲ ထူးေတာ့တာပဲေဟ့။ အခက္အခဲေတြ ဆိုရင္လညး္ အဲဒီ ၈ ႀကိမ္ေျမာက္ အဓိ႒ာန္အတြင္းမွာပဲ ေျဖရွင္းၿပီးသား ျဖစ္သြားတယ္ကြ။ ဓာတ္စကားနဲ႕ ေျပာရရင္ေတာ့ မိုးလင္းသြားတာေပါ့ကြာ။

ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ လိုအင္ဆႏၵေတြဟာလည္း အဲဒီ ၈ ႀကိမ္ေျမာက္မွာပဲ ျပည့္စံုသြားေလ့ရွိတယ္။ ဒီစကားကို အရမ္းေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူးကြာ။ အဲဒီ အဓိ႒ာန္ကို ငါနဲ႔ ငါ့ရဲ႕ ေဗဒင္တပည့္ေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္လုပ္ၿပီးသားကြ။ အဲဒီမွာခ်ည္းပဲ ထူးကုန္ၾကေတာ့တာပဲေဟ့ ” ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္လွ်င္ . . . “ သိပ္ၿပီး မညြန္းပါနဲ႔ ဆရာႀကီးရယ္။ ကြ်န္ေတာ္လုပ္မွာပါ။ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။ ဆရာႀကီး ခုေျပာတဲ့ ကိုးန၀င္းမိုးလင္းမွ သိမယ္ဆိုတဲ့ အဓိ႒ာန္က ဆရာႀကီးေျပာေတာ့လည္းရွင္းေနတာပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ မ်က္စိနည္းနည္းလည္ေနၿပီ ” ဟု ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးက ေျပာေလ၏ ။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က . . . “ မ်က္စိ မလည္ေစရပါဘူး ငါ့လူရာ။ မင္း တကယ္ အဓိ႒ာန္၀င္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အကြပံုစံ ၉ ခုနဲ႔ေရာ ကန္႔လန္႔ဇယားနဲ႔ေရာ ၾကည့္ၿပီး လုပ္လို႔ရေအာင္ ” ဟု ေျပာၿပီး ေအာက္ပါအတိုင္း ရွင္းျပန္၏။ “ အဲဒီ ကိုးန၀င္း မိုးလင္းမွ သိမယ္ အဓိ႒ာန္ကို၀င္တဲ့ ဘယ္ေန႔ သားသမီးမဆို တနလၤာေန႔ကစၿပီး အဓိ႒ာန္၀င္ရမွာျဖစ္တယ္။ အဲဒီေန႔မွာ ပုတီးစိပ္ရမယ့္ ဂုဏ္ေတာ္ကေတာ့ သမၼာသမၺဳေဒၶါ ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ပဲ။ စိပ္ရမယ့္ အပတ္ေရက ၂ ပတ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ စိပ္ရမယ့္ေနတြ၊ ဂုဏ္ေတာ္ေတြ၊ အပတ္ေရေတြက ဘယ္ကရတာလဲဆိုေတာ့ ျမန္မာ ေလာကီပညာရွင္ေတြရာ၊ အေနာက္တိုင္းက ေလာကီရွင္ေတြပါ အထူး လက္ကိုင္ထားၿပီး သံုးေလ့သံုးထရွိတဲ့ စမၺာန၀ ဒါမွမဟုတ္ မက္ဂ်စ္စကြဲယား ဆိုတာကို အေျခခံၿပီးရလာတဲ့ အခ်က္ အလက္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စမၸာန၀ဆိုတာက (၉)ကြက္ရွိတဲ့ ဇယားတစ္မ်ိဳးပဲ။ သူရဲ႕ထူးျခားခ်က္က ဂဏန္း (၃) လံုးတစ္တန္းကို ဘယ္လိုပဲ ေပါင္းေပါင္း (၁၅)ခ်ည္းပဲ ရေနတယ္။ ေပါင္းျခင္းဂဏန္း၊ တစ္လံုးတည္းဂဏန္း လုပ္လိုက္ရင္ (၆)ရတာေပါ့။ အဲဒီဟာနဲ႔ (၉)န၀င္း မိုးလင္းမွ သိမယ္အဓိ႒ာန္ဟာ ေဟာဒီလို ဆက္စပ္ေနတာကြ။



အဲဒီမွာ စမၸာန၀ ဇယားကြက္နဲ႔ တစ္ဆက္တည္း တြဲၿပီး သိထားဖို႔ လိုအပ္တာကေတာ့ ဂုဏ္ေတာ္ေတြရဲ႕ အမွတ္စဥ္ပဲ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဂုဏ္ေတာ္ေတြရဲ႕ အမွတ္စဥ္ကိုလည္း ေဟာဒီလို မွတ္သားထားဖို႔ လိုတယ္ ”
၁ . အရဟံ
၂ . သမၺာသမၺဳေဒၶါ
၃ . ၀ိဇၨာစရဏ သမၺေႏၷာ
၄ . သုဂေတာ
၅ . ေလာက၀ိဒူ
၆ . အႏုတၱေရာ ပုရိသ ဓမၼသာရထိ
၇ . သတၱာေဒ၀ မႏုႆနံ
၈ . ဗုေဒၶါ
၉ . ဘဂ၀ါ

ဒါဆိုရင္ ကိုးန၀င္းမိုးလင္းမွ သိမယ္အဓိ႒ာန္ကို စၿပီး ၀င္လို႔ရသြားပါၿပီး။ စမၸာန၀ ဇယားကြက္ထဲမွာ တနလၤာ၊ အဂၤါ ဆိုၿပီး ေန႔ေတြ ေရးထားတယ္။ ေန႔ေတြကေတာ့ အစဥ္အတိုင္းပါပဲ။ တနလၤာေန႔ ဆိုတဲ့အကြက္မွာ နံပါတ္ (၂) ဂဏန္းကို ေတြ႕လိမ့္မယ္။ နံပါတ္ (၂) ဆိုတာ ဂုဏ္ေတာ္အမွတ္စဥ္အရ သမၸာသမၺဳေဒၶါ ဂုဏ္ေတာ္ မဟုတ္လား။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီ တနလၤာေန႔မွာ သမၸာသမၺဳေဒၶါ ဂုဏ္ေတာ္ကို ပုတီး (၂) ပတ္ စိပ္ရတယ္။ အဂၤါေန႔အကြက္က်ေတာ့ နံပါတ္ (၉) ပတ္ စိပ္ရမွာေပါ့ကြာ။

အဲဒီအတိုင္းေရာက္ေန႔တည့္မွာ က်တဲ့ နံပါတ္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္၊ က်တဲ့နံပါတ္အေရအတြက္အတိုင္း ပုတီးစိပ္သြားဖို႔ပါပဲ။ဇယားရဲ႕ အလယ္ကြက္က ဂဏန္းကိုေတာ့ ၀ိုင္းျပထားတယ္ အဲဒီေန႔မွာက်ေတာ့ သက္သတ္လြတ္စားၿပီး အဓိ႒ာန္၀င္ရမွာကြ။ ဒါဟာ အဓိ႒ာန္ ပထမအဆင့္ကို ရွင္းျပခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ (၈) ဆင့္ကိုလည္း အဲဒီအတိုင္း ဆက္၀င္သြားရမွာကြ။ ဒါေၾကာင့္ (၉) ဆင့္လံုးအတြက္ အဓိ႒ာန္ဇယားကြက္ေတြကို ခ်ၾကည့္ရင္ ေဟာဒီလိုရတာေပါကြာ။



အဲဒီ အဓိ႒ာန္ဇယာေတြရဲ႕ ထူးျခားမႈကေတာ့ ပထမ အဓိ႒ာန္၊ စတုတၳအဓိ႒ာန္၊ သတၱမ အဓိ႒ာန္ ဇယားေတြက ဂဏန္း သံုးလံုးတန္းေတြကို ေပါင္းၾကည္႔ရင္ တစ္လံုးတည္း ဂဏန္း (၆)ရေနတာကို ေတြ႕ရလိမ္မယ္။ ဒုတိယ အဓိ႒ာန္၊ ပဥၥမအဓိ႒ာန္၊ အ႒မအဓိ႒ာန္ ဇယားကြက္ေတြက ဂဏန္း သံုးလံုးတန္းကို ေပါင္းထည့္ရင္ (၉) ရေနတာကို ေတြ႕ရမိမ့္မယ္။ က်န္တဲ့ တတိယ အဓိ႒ာန္၊ ဆ႒မအဓိ႒ာန္၊ န၀မအဓိ႒ာန္ ဇယားကြက္ ေတြကေတာ့ (၃)ရေနတာကို ေတြ႕ရလိမ့္မယ္။အဲဒီ (၃) ေတြ၊ (၆) ေတြ၊ (၉) ေတြအေပၚ အေျခခံၿပီး အဓိ႒ာန္ဇယား တည္ေဆာက္ ထားတာေပါ့ကြာ ”

မွတ္ခ်က္။ ဇယားကြက္ေတြရဲ႕ အလယ္က ၀ိုင္းျပထားတဲ့ရက္ေတြ အားလံုးမွာ သက္သတ္လြတ္စားၿပီး အဓိ႒ာန္၀င္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ “ ပထမ အဓိ႒ာန္ဟာ တနလၤာေန႔မွာ စၿပီး အဂၤါေန႔မွာၿပီးပါတယ္။ ဒုတိယ အဓိ႒ာန္ဟာ အဂၤါေန႔မွာ ျပန္စရမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပထမအဓိ႒ာန္ထြက္တဲ့ေန႔မွာပဲ ဒုတိယ အဓိ႒ာန္ကို စရမွာ ျဖစ္တယ္။

( ပထမအဓိ႒ာန္ၿပီးတဲ့ ေနာက္တစ္ေန႔က်မွ ဒုတိယအဓိ႒ာန္ကို စတဲ့နည္းလမ္းရွိပါတယ္။ အဲဒီနည္းဟာလည္း မမွားပါဘူး၊ ဒါေပမဲ့ အခုေဖာ္ျပလိုက္တဲ့ နည္းကေတာ့ ပိုၿပီး အက်ိဳးရွိေစပါလိမ္မယ့္၏) ဇယားကြက္ေတြကို ၾကည့္ၿပီး စိပ္ရတာ သိပ္ၿပီး နားမလည္ဘူး၊ မွားသြားမွာ စိုးတယ္ဆိုရင္ ေနာက္ထပ္ကန္႔လန္႔ ဇယားတစ္ခုကို ေဖာ္ျပဦးမယ္” ဟုဆိုကာ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ေအာက္ပါဇယားတစ္ခုကိုေရးျပလိုက္ျပန္ေလ၏ အဓိ႒ာန္ရဲ႕ အလယ္ရက္ (၀ိုင္းျပထားတဲ့ရက္) ေတြမွာ သတ္သတ္လြတ္စားၿပီး အဓိ႒ာန္၀င္ရမွာ ျဖစ္တယ္။

ေန႔ေတြနဲ႔ တြဲထားတဲ့ နံပါတ္ေတြဟာ ဂုဏ္ေတာ္အမွတ္ စဥ္ျဖစ္သလို ပုတီးစိပ္ရမယ့္ အပတ္ေရလည္းျဖစ္တယ္။ ။ အဓိ႒ာန္ ၁ ဆင့္၀င္တိုင္း ၉ ရက္လံုး ဆုေတာင္း (၁) မ်ိဳးတည္းသာ ေတာင္းသြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ။အဓိ႒ာန္ ၉ ဆင့္ဆိုေတာ့ အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥ (၉)မ်ိဳး ဆုေတာင္းႏိုင္ပါတယ္။ ကြ်ႏ္ုပ္က ထိုသို႔ တရွည္တလ်ားႀကီး ရွင္းျပလိုက္ၿပီးေနာက္ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးသည္ ၎ဇယားကြက္ကို လက္ျဖင့္ လိုက္၍ ေထာက္ကာ ၾကည့္ေနေလ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္က . . . “ ဇယားေတြ ၊ ဇယက္ေတြလည္း လုပ္မေနပါနဲ႔ေတာ့။ အဓိ႒ာန္ အစအဆံုး လုပ္ရမယ့္ ေန႔ေတြ၊ ရက္ေတြနဲ႔ဆိုရင္လညး္ ေဟာဒီ အဓိ႒ာန္ ျပကၡဒိ္န္အတိုင္းသာ အဓိ႒ာန္၀င္သြားေပေတာ့ကြာ။” ဟု ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးအား ေျပာျပရေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ျပကၡဒိန္ကိုယူကာ ေအာက္အတိုင္း ျဖည့္စြက္ေပးလိုက္ေလ ေတာ့၏။



ဇယားကိုအလိုရွိသူမ်ား ပံုႀကီးခ်ဲ႕၍ ၾကည့္ပါ။

ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးသည္ ကြ်ႏ္ုပ္ေရးျပေသာ အဓိ႒ာန္ဇယားႏွင့္ အဓိ႒ာန္ ျပကၡဒိန္မ်ားကို ေကာက္ယူရင္း ....

ဒီအဓိ႒ာန္လုပ္ရင္း တကယ္ ထူးမယ္လို႔ ဆရာႀကီး တာ၀န္ယူတယ္ေနာ္ဟု ျပန္ေမးေသာေၾကာင့္

ငါက တာ၀န္.ူစရာ မလိုပါဘူးကြာ။ မင္းရဲ့ အဓိ႒ာန္က မင္းကို တာ၀န္ယူ သြားပါလိမ့္မယ္။ မင္း ဘယ္ေလာက္ ပီပီျပင္ျပင္ လုပ္မလဲ ဆိုတဲ့အေပၚမွာ မင္းဘယ္ေလာက္ ျဖစ္သလဲဆိုတဲ့ အေျဖကို မင္းကိုယ္တိုင္ ေက်ေက်နပ္နပ္ ႀကီး သိရပါလိမ့္မယ္ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာရင္း စီးကရက္တစ္လိပ္ကို ထုပ္ယူ၍ မီးညွိ႕႐ိႈက္ဖြာကာ မီးခိုးမ်ားကို ေကာင္းကင္ေပၚသို႔ မႈတ္ထုပ္လိုက္ေလသတည္း။
အဘမင္းသိခၤ၏ စာမူအား ကိုေအာင္မွ ကူညီေရးသားေပး၍ ကြ်ႏ္ုပ္မွ အဓိ႒ာန္၀င္ျခင္းကို စိတ္၀င္စားသူမ်ား အားလံုးအတြက္ ျပန္လည္ တင္ျပေပးလိုက္ပါသည္။

သင္တို႔၏အက်ိဳးကိုထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ေစတနာေကာင္းျဖင့္
ဟိန္းတင့္ေဇာ္

ေငြေၾကးအၾကပ္အတည္းမွအျမန္လြတ္ေျမာက္ေစေသာအဓိ႒ာန္

တစ္ေန႔မွာ ကြ်န္ေတာ့္ဆီကို လူတစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္။ သူက အသက္(၄၀)ေလာက္ ရွိတဲ့ ပုတီးစိပ္ျခင္းကို လြန္စြာ၀ါသနာပါတဲ့သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္မွာလဲ အခ်ိန္ရွိရင္ ရွိသလို ပုတီးစိပ္သလို အလုပ္ ပိတ္ရက္ ေတြမွာလဲ နီးစပ္ရာဘုရားတစ္ဆူဆူသို႔ သြားေရာက္၍ ပုတီးစိပ္တတ္သည္ဟု ေျပာျပေလ၏။ သူ၏ အသက္ (၃၀)ခန္႔ေလာက္မွစ၍ ပုတီးစိပ္လာသည္မွာ အခု အသက္(၄၀)ထိဆိုလွ်င္ (၁၀)ႏွစ္ခန္႔ေတာင္ရွိၿပီ။ ဒါေပမယ့္ဆရာ ရယ္ ကြ်န္ေတာ္ ပုတီးစိပ္တာ ဒီေလာက္ ၾကာတာေတာင္ သိပ္မထူးေသးသလိုပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာသမားဆီမွာ ပုတီး စိပ္တာနဲ႔ ပါတ္သက္တဲ့ အႀကံေကာင္း ညာဏ္ေကာင္းေလး ရွိရင္ ေျပာျပပါဟုဆိုကာ ေျပာေလ၏။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ ထိေရာက္တဲ့ ပုတီးစိပ္နည္း ရွိတာေပါ့။ ပုတီးစိပ္တဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာတဲ့ နည္းအတိုင္းသာ လိုက္နာၿပီး စိပ္စမ္းပါ။ ပုတီးရဲ့ အက်ိဳးကို ခင္ဗ်ား ေကာင္းေကာင္း သိသြားေစရမယ္ဟု ျပန္ေျပာလိုက္ေလလွ်င္... ထိုသူကလည္း ေျပာျပပါ ဆရာရယ္။ ပုတီးစိပ္တာနဲ႔ ပါတ္သက္လာရင္ ကြ်န္ေတာ္ လိုက္နာပါတယ္။ လုပ္လည္း လိုက္လိုက္မွာပါဟု ေျပာေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ေအာက္ပါ ပုတီးစိပ္ျခင္း ႏွင့္ပါတ္သက္ေသာ မွန္(၅)မွန္ အေၾကာင္းကို ပုတီးစိပ္ျခင္းကို လြန္စြာ၀ါသနာႀကီးေသာ ထိုသူအား ေျပာျပလိုက္ ေလေတာ့၏။ ေအာက္တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္ ေျပာျပေသာ ပုတီးစိပ္နည္းသည္ သာမာန္ ကုသိုလ္ရ႐ံု ၀တ္မပ်က္ ပုတီးစိပ္ေနေသာ သူမ်ားအတြက္ မဆိုလိုပါ။ ပုတီးကို အဓိ႒ာန္ႏွင့္ စနစ္တက် စိပ္ခ်င္သူမ်ား ေအာက္ပါနည္း အတိုင္းစိပ္ပါဟုသာ တိုက္တြန္းပါသည္။

၁။ ပုတီးစိပ္တဲ့ ေနရာမွန္ရမယ္။

ပုတီးကို စနစ္တက် စိတ္ေသာသူမ်ားသည္ ေနရာတစ္ခုကို အဓိ႒ာန္ ၿပီးဆံုးေသာ ေန႔ရက္အထိ သတ္သတ္ မွတ္မွတ္ ေရြးခ်ယ္ သတ္မွတ္ထားရမယ္။ အိမ္မွာ စိပ္လိုက္ ေက်ာင္းမွာစိပ္လိုက္ ဘုရားမွာ သြားစိပ္လိုက္ မရဘူး။ ကိုယ္ သတ္မွတ္ထားေသာ ေနရာတစ္ခုတြင္ပင္ ပံုေသ စိပ္ရမယ္ဗ်။ ဘယ္ေနရာေကာင္းလဲ ဆိုတာကေတာ့ အေရးမႀကီးပါဘူး။။ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ၿပီး အေႏွာင့္အယွက္ ကင္းတဲ့ေနရာ ဘယ္ေနရာမွာ မဆို ရပါတယ္။

၂။ပုတီးစိပ္တဲ့ အခ်ိန္မွန္ရမယ္။

မိမိအတြက္ အားလတ္ေသာ အခ်ိန္တစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္ထားပါ။ မနက္(၉း၀၀) ပုတီးစစိပ္ရင္ ေနာက္ေန႔ေတြမွာလည္း ပံုမွန္ (၉း၀၀)မွာ စိပ္ရမယ္။ မနက္ စိပ္လိုက္ ညေနစိပ္လိုက္ မလုပ္ရဘူး။

၃။ပုတီးစိပ္အပါတ္ေရမွန္ရမယ္။

ဒီေန႔ (၉) ပါတ္စိတ္တယ္။ ေနာက္ေန႔က်ရင္ အခ်ိန္မရလို႔ (၅)ပါတ္စိတ္လိုက္။ ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ (၉) ပါတ္ ျပန္စိတ္လိုက္ မရဘူးဗ်ာ။ အဓိ႒ာန္ စ၀င္ကတည္းက တစ္ေန႔ကို ပုတီးဘယ္ႏွစ္ပါတ္ စိတ္မယ္ဆိုတာကို သတ္မွတ္ ထားရမယ္ဗ်ာ။

၄။ပုတီးစိပ္အဓိ႒ာန္မွန္ရမယ္ဗ်ာ။

ဒီေနရာက အေရးအႀကီးဆံုးပဲဗ်။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ပုတီးစိပ္တဲ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဘယ္ပုတီးစိပ္ ေကာင္းတယ္ ဆိုလိုက္စိတ္တယ္ဗ်ာ။ ဟိုဆရာေတာ္ရဲ့ ပုတီးစိတ္ဆိုရင္လည္း ေျပာင္းစိတ္ျပန္ေရာ။ ထြက္ရပ္ေပါက္ ပုဂၢိဳလ္ ေပးတဲ့ ပုတီးစိတ္ဆိုရင္ လိုက္စိပ္ျပန္ေရာ။ အဲဒီလို မရဘူးဗ်ာ။ တစ္ခုဆိုတစ္ခု စြဲစြဲၿမဲၿမဲ စိတ္ရမယ္။

၅။ ဆုေတာင္း အဓိ႒ာန္ မွန္ရမယ္။

ကိုယ္က ပုတီးစစိတ္တယ္ အဓိ႒ာန္စ၀င္ၿပီဆိုကတည္းက ကိုယ္က ဘာျဖစ္ခ်င္လို႔ အဓိ႒ာန္ ၀င္တာလဲေပါ့။ ခ်မ္းသာခ်င္လို႔လာ။ နာမည္ႀကီးခ်င္လို႔လား။ အေၾကြးေက်ခ်င္လို႔လား။ ဘာျဖစ္ခ်င္လို႔လဲ ဆိုတာကို သိၿပီးေတာ့ ဆုေတာင္းတာကိုလည္း က်က်နန ျပတ္ျပတ္သားသား ဆုေတာင္းတတ္ရမယ္။ ဒီေန႔မွာ နာမည္ ေက်ာ္ၾကားပါေစ ဆုေတာင္းလိုက္ ေနာက္ေန႔က်ျပန္ေတာ့ အေၾကြးအျမန္ ျပန္ရပါေစ ဆုေတာင္းလိုက္။ ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ ကား တစ္စီး အျမန္၀ယ္ႏိုင္ပါေစ ဆုေတာင္းလိုက္ မရဘူး။ ကိုယ္ လတ္တေလာ မွန္တကယ္ အျဖစ္ခ်င္ဆံုး အလိုအပ္ဆံုး ဆုေတာင္းတစ္ခုကို ေန႔တိုင္း က်က်နန ျပတ္ျပတ္သားသား ဆုေတာင္းရမယ္ဗ်ာဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ျပည့္ျပည့္ စံုစံု ေျပာျပလိုက္လွ်င္... ထိုသူက..

ဟုတ္ၿပီဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပုတီးစိပ္လာတာ ဒီေလာက္ နည္းစနစ္က်တဲ့ ပုတီးစိပ္နည္းကို အခုမွ သိရေတာ့တယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာေရဟု ျပန္ေျပာေလလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္ကလည္း

ေက်းဇူးတင္ခ်င္ရင္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေက်းဇူးမတင္နဲ႔ဗ်။ ဒီနည္းက အဘမင္းသိခၤရဲ့ နည္းဗ်။ အဘမင္းသိခၤ ေျပာျပလို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔လို လူေတြက သိရတာ။ အဘသင္ေပးခဲ့တဲ့ ပညာမို႔ ခင္ဗ်ားကို ျပန္ေျပာျပႏိုင္တာ။ အဲဒီေတာ့ ခင္ဗ်ား က ေက်းဇူးတင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အဘမင္းသိခၤကို ေက်းဇူးတင္ေပေတာ့ဟု ျပန္ေျပာလိုက္လွ်င္ ထိုသူက...

ကဲပါဆရာရယ္။ ကြ်န္ေတာ္ မျမင္ဘူးတဲ့ ဆရာတို႔ အဘမင္းသိခၤကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ၿပီး ဂါရ၀ျပဳ ကန္ေတာ့ ပါတယ္။ အဘမင္းသိခၤရဲ့ ပညာေတြကို ကြ်န္ေတာ္တု႔ိကို တစ္ဆင့္ျပန္လည္ ေျပာျပေပးတဲ့ ဆရာ့ကိုလည္း ေက်းဇူး တင္ပါတယ္ဟု ျပန္ေျပာေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ၎မွ ဆက္လက္၍ ကဲ...ဆရာေရ။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေငြေၾကးကိစၥေတြ ၾကပ္တည္းေနတယ္ဆရာေရ။ အဲဒီ ကိစၥ အဆင္္ေျပေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ အဓိ႒ာန္ ၀င္ခ်င္တယ္။ ဆရာေျပာတဲ့ မွန္(၅)မွန္ကိုလည္း အတိအက် လိုက္နာၿပီး အဓိ႒ာန္ ၀င္ပါ့မယ္။ ဘာက္ု အဓိ႒ာန္ ၀င္ရမလဲဟု ေမးေလေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ေငြေၾကးကိစၥ အၾကပ္အတည္းမ်ားမွ လြတ္ေျမာက္ေစေသာ ေအာက္ပါ အဓိ ႒ာန္ကို ထိုသူအား ေျပာျပလိုက္ေလေတာ့သတည္း။

ေငြေၾကးအၾကပ္အတည္းမွအျမန္လြတ္ေျမာက္ေစေသာပုတီးစိပ္ဂါထာ

နေမာ ေတ ဗုဒၶ ၀ိရတၳဳ ၊ ၀ိပၸ မုေတၱာသိ သဗၺဓိ။
သမၺာဓ ပဋိ ပေႏၷာ သၼိ ၊ တႆ ေမ သရဏံ ဘ၀။


သင္တို႔၏အက်ိဳးကိုထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ေစတနာေကာင္းျဖင့္
ဟိန္းတင့္ေဇာ္

ခင္ပြန္းႀကီး(၁၀)ပါးေတာင္းပန္နည္းႏွင့္ယၾတာ

တစ္ေန႔သ၌ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ထိုင္းႏိုင္ငံ၊မဟာခ်ိဳင္ၿမိဳ႕ရွိ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာခန္းအတြင္းသို႔ အသက္အ ရြယ္အားျဖင့္ (၃၀)ခန္႔ရွိေသာ အမ်ိဳးသားတစ္ဦး ေရာက္ရွိလာေလ၏။ ထိုသူ၏ သြင္ျပင္သ႑ာန္မွာ လြန္စြာပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္ေနပံု ရေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ၎အား ထိုင္ပါဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္ ဘာကူညီေပးရမလဲဟု ေျပာရင္း ပက်ပဋိသ ႏၶာရ စကားဆိုရေလ၏။

၎သည္ ကြ်ႏ္ုပ္အခန္းတြင္ ျမတ္စြာဘုရားအား အရင္ရွစ္ခိုးေလ၏။ ထို႔ေနာက္ သူသည္ ကြ်ပ္၏ ေဗဒင္ေဟာေသာ ခံုေရွ႕တြင္ ထိုင္၍ ကြ်ႏ္ုပ္ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ကာ တဟီးဟီးခ်ံဳးပြဲခ်၍ ငိုေလေတာ့၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း လြန္စြာအံ့အား သင့္၍ သြား၏။ ေခတၱခဏမွ်လည္း ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖစ္သြားေလရာ ထိုသူအား ကြ်ႏ္ုပ္ကိုယ္တိုင္ပင္လွ်င္ စကား မေျပာႏိုင္ပဲ တိတ္ဆိတ္ဆြံအ သြားရေလေတာ့၏။

၎သည္ (၃)မိနစ္ခန္႔ အားရပါးရ ႐ိႈက္ႀကီးတငင္ ငိုေၾကြးေလ၏။ သံုးမိနစ္ခန္႔ၾကာမွပင္ အနည္းငယ္ အငိုတိတ္ သြားေလ၏။ ၿပီးမွ ကြ်ႏ္ုပ္ကိုလည္း ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင့္ ၾကည့္၍ ကန္ေတာ့ပါဆရာရယ္ဟု တိုးတိတ္ေၾကကြဲ ေနေသာ အသံျဖင့္ ေျပာေလေတာ့၏။ ထိုအခါၾကမွ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ဘယ္လိုျဖစ္လို႔လည္းဗ်ာ။ ဘာအခက္အခဲမ်ား ရွိလို႔လည္း။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာကူညီေပးရမလဲဟု ေမးလိုက္ရာ ၎က....

အေမ့ကို သတိရလို႔ပါ ဆရာရယ္ဟု ေျပာရင္း မ်က္ရည္မ်ား ေတြေတြ က်လာျပန္ေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္လည္း သူ၏စကားသံေၾကာင့္ အံ့ၾသယံုတင္မက က်က္ေသပါ ေသသြားရေလ၏။ အသက္(၃၀)ေလာက္ရွိတဲ့ ေယာက်္ား ရင့္မာႀကီး တစ္ေယာက္က အေမကို သတိရလို႔ ငိုေနတာတဲ့။ ကြ်ႏ္ုပ္ သူ႕ကို အျပစ္မတင္ရက္ပါ။ ကြ်ႏု္ပ္သည္လည္း မ်က္ရည္မက်သည့္္ တိုင္ေအာင္ အေမကို သတိရေသာစိတ္ တမ္းတေသာစိတ္မ်ားျဖင့္ အၿမဲ ငိုေကြ်းေနခဲ့တာ မဟုတ္လား။ ထို႔ေနာက္ သူသည္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပေလေတာ့၏။

ဒီလိုပါ ဆရာရယ္။ ကြ်န္ေတာ္နာမည္က ေအာင္မင္းလို႔ ေခၚပါတယ္။ ဇာတိကေတာ့ အညာဇာတိပါ ဆရာရယ္။ ဒီထိုင္းနိုင္ငံကို ေရာက္ေနတာ (၁၀)ႏွစ္ေတာင္ ရွိပါၿပီ။ ေရာက္ကတည္းက ျမန္မာျပည္ကို မျပန္ျဖစ္ေတာ့တာ ဒီေန႔အထိဆိုပါေတာ့။ တစ္ႏွစ္မွလည္း အဆင္မေျပပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ဘ၀က အရမ္းလည္း ၾကမ္းတမ္းလြန္းပါ တယ္။ အင္ဒိုေရာက္ မေလးရွားေရာက္ အစံုပါပဲ။ အလုပ္ဆိုရင္လည္း ေရအလုပ္ ကုန္းအလုပ္ အလုပ္ၾကမ္း အစံု လုပ္ပါတယ္ ဆရာ။ ဒါေပမယ့္ ဆရာရယ္ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀က အဆင္ေျပေတာ့မယ္ဆိုရင္ ျပႆနာ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခု တက္ေတာ့တာပဲ ဆရာ။

ကြ်န္ေတာ့္မွာက အေဖေတာ့ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္တုန္းကတဲက ဆံုးသြားတာပါ ဆရာ။ အေမ တစ္ေယာက္ပဲ ရွိပါေတာ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္တုန္းက ေတာ္ေတာ္ဆိုးခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္နဲ႔ အေမဆို စိတ္ဆင္းရဲရတာ ခနခနပါပဲ။ အခုေတာ့ အဲဒါေတြ ကြ်န္ေတာ္ေနာင္တ ရပါၿပီဆရာရယ္။ အေမအိုႀကီးကို လုပ္ေကြ်းပါေတာ့မယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီလိုလဲ စိတ္ေကာင္း၀င္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ အေျခအေနက အဆင္မေျပေတာ့ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ မျဖစ္ေတာ့ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္လြန္းလို႔ပါ။ အဲဒါ ကြ်န္ေတာ့္ကို ကူညီေပးပါ ဆရာရယ္ဟု ေျပာေလေတာ့၏။

ဒီလိုရွိတယ္ ေမာင္ေအာင္မင္းရဲ့။ လူေတြမွာက ဘယ္ေတာ့မွ မျပစ္မွားရမယ့္ ခင္ပြန္းႀကီးဆယ္ပါး ရွိတယ္။ ျပစ္မွားမိရင္ အႏၲရာယ္ဆိုး က်ရင္က် မက်ရင္လည္း အခုလို ဘာလုပ္လုပ္ အရာမထင္တဲ့အျဖစ္ဆိုးမ်ိဳးနဲ႕ ႀကံဳရတတ္တယ္။ ယၾတာေခ်လို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မရဘူး။ ဒီဘ၀မွာတင္ မဟုတ္ဘူး။ အတိတ္ဘ၀ တစ္ခုခုတုန္းက က်ဴးလြန္မိရင္ေတာင္ ဒီဘ၀မွာ လာၿပီး ဒုကၡေပးႏိုင္တယ္။ အဲဒါမ်ိဳးဆိုရင္ ခင္ပြန္းႀကီးဆယ္ပါးကို ေတာင္းပန္ပြဲေတြ လုပ္ၿပီး ေတာင္းပန္ရတယ္ဟု ေျပာလိုက္လွ်င္ ေမာင္မင္းေအာင္က... လုပ္ဆို လုပ္ပါ့မယ္ ဆရာရယ္ဟု ျပန္လေျပာေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ခင္ပြန္းႀကီးဆယ္ပါး ေတာင္းပန္နည္းကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပလိုက္ေလေတာ့၏။

လုပ္ရမည့္ေန႔..........

အေကာင္းဆံုးကေတာ့ ကိုယ္ရဲ့ေမြးေန႔မွာ လုပ္တာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ အခ်ိန္ကေတာ့ မနက္ေစာေစာ (၅)နာရီ လူေျခတိတ္ခ်ိန္မွာ ဘုရားစင္ေရွ႕မွာ လုပ္ရမယ္။

ဘုရားစင္ေရွ႕မွာ ထမင္းစားပြဲ၀ိုင္းႀကီး ခင္းၿပီးေတာ့ အဲဒီစားပြဲ ၀ိုင္းေပၚမွာ ပန္းကန္ဆယ္ခ်ပ္တင္။ အလယ္မွာက ပန္းကန္ျပား အႀကီးတစ္ခ်ပ္ထား။ ပန္းကန္ျပား လတ္လတ္ (၉)လံုးကိုေတာ့ ေဘးမွာထားရမယ္။ သစ္သီး ဆယ္မ်ိဳးကို လွီးခြ်တ္ၿပီး ပန္းကန္ျပား တစ္ခ်ပ္ဆီမွာ ထည့္ရမယ္။ (၉)ခ်ပ္ျပည့္ေအာင္ ထည့္ရမယ္။ အလယ္က ပန္းကန္ျပားႀကီးမွာေတာ့ သစ္သီးဆယ္မ်ိဳး လွီးခြ်တ္ၿပီး ထည့္ရမယ္။ ေနာက္ၿပီး ပန္းကန္ျပားတိုင္းမွာ ဖေယာင္းတိုင္ တစ္တိုင္ဆီ ထြန္းရမယ္။ ေသာက္ေတာ္ေရ တစ္ခြက္စီလဲ ပါရ မယ္။ အေမႊးတိုင္ တစ္တိုင္စီလည္း ပါရမယ္။


ပူေဇာ္ကပ္လွဴပံုႏွင့္ အျပစ္မ်ား ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ပံု

အစမထင္တဲ့ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္ ဘ၀တစ္ေကြ႕ေကြ႕မွာ ခင္ပြန္းႀကီးဆယ္ပါးကို ျပစ္မွားမိခဲ့ရင္ ထိုအျပစ္က ေျပေစေၾကာင္း ေလးေလးနက္နက္ ေတာင္းပန္ရမယ္။ ေအာက္က ဂါထာကိုလည္း ရြတ္ရမယ္။

ခင္ပြန္းႀကီးဆယ္ပါးဂါထာ

ဗုဒၶါ ပေစၥက ဗုဒၶါစ ၊ ရဟႏၲာ အဂၢသာ၀ကာ။
မာတာပိတု ဂု႐ုသတၳာ ၊ ဓမၼေဒသကာစ ဒါယကာ။
ဣေမ ဒသ မဟာဂုေဏ ၊ အဟံ ၀ႏၵာမိ သဗၺဒါ။

ဗုဒၶါစ၊ ဘုရားရွင္အား၎။ ပေစၥကဗုဒၶါ၊ ပေစၥကဗုဒၶါအား၎။ ရဟႏၲာစ၊ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္တို႔အား၎။ အဂၢသာ၀ကာစ၊ အရွင္သာရိ ပုတၱရာႏွင့္ အရွင္ေမာဂၢလာန္တို႔ အေပၚ၌၎။ မာတာစ ၊ ေမြးေက်းဇူးရွင္ မိခင္အေပၚ၌၎။ ပိတုစ၊ ေကြ်းေက်းဇူးရွင္ ဖခင္အေပၚ၌၎။ ဒါယကာစ၊ ေပးကမ္းေထာက္ပံ့ ဖူးေသာ သူတို႔အေပၚ၌၎။ ဓမၼေဒသကာစ၊ တရားေတာ္ျမတ္ ေဟာညြန္အပ္သည့္ ပုဂၢိဳလ္ျမတ္တို႔ အေပၚ၌၎။
ဣေမ ဒသ မဟာဂုေဏ ၊ ဤေက်းဇူးေတာ္ျမတ္ (၁၀)ပါးေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔အား။ အဟံ၊ အကြ်ႏ္ုပ္သည္။ သဗၺဒါ၊ အခါမလတ္။ ၀ႏၵာမိ၊ ရွစ္ခိုးအပ္ပါသည္ အရွင္ဘုရား။

အဲဒီနည္းနဲ႔ တစ္ပါတ္ကို တစ္ႀကိမ္က် (၁၀)ခါျပည့္ေအာင္ ေလးေလးနက္နက္ လုပ္ရမယ္။ ေမာင္ေအာင္မင္းရဲ့ စိတ္ထဲမွာ အဲဒီ အျပစ္ေတြ မရွိေတာ့ဘူးလို႔ ယံုၾကည္သြားတဲ့အထိ လုပ္ရင္ ပိုၿပီးေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေျပာျပလိုက္ေလေတာ့သတည္း။

သင္တို႔၏အက်ိဳးကိုထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ေစတနာေကာင္းျဖင့္
ဟိန္းတင့္ေဇာ္

ပုတီးစိပ္ရင္ နံပါတ္တစ္ ထမင္း၀ေအာင္စားရမယ္။

တစ္ေန႔သ၌ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ကြ်ႏ္ုပ္၏အိမ္ေရွ႕ရွိ သရက္ပင္ေအာက္တြင္ ထိုင္ကာ ကြ်ႏ္ုပ္ကို ကြ်ႏ္ုပ္ ေဗဒင္တြက္ ၾကည့္ေနလွ်က္ရွိ၏။ ထိုအခ်ိန္၌ လူတစ္ေယာက္သည္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ခြင့္ေတာင္းျခင္း မျပဳပဲ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ၿခံတံခါးကို တြန္းဖြင့္၍ ၀င္လာၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္၏ အနီးသို႔ ေရာက္ခါနီးမွ ၀င္ခြင့္ျပဳပါဟု ခြင့္ေတာင္းေလ၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က

ခင္ဗ်ားက ဘာနဲ႔တူသလဲဆိုေတာ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို ဖက္နမ္းၿပီးမွ ခ်စ္ေရးဆိုသလို ျဖစ္ေနတယ္။ အိမ္ထဲကို ေရာက္ၿပီးမွ ၀င္ခြင့္ျပဳပါဆိုေတာ့ က်ဳပ္က ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလဲဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္လွ်င္ ထိုသူက အဲဒါကေတာ့ ဆရာရယ္ ေလာကႀကီးတစ္ခုလံုး မွားေနတဲ့ အမွားမ်ိဳးပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး ဆရာရယ္။ ခြင့္လႊတ္လိုက္ပါဟု ေျပာ၍ ကြ်ႏ္ုပ္ေရွ႕ရွိ ထိုင္ခံုတြင္ ၀င္ထိုင္ၿပီးလွ်င္ " ထိုင္ခြင့္ျပဳပါ ဆရာ "ဟု ေျပာေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္က...

ခင္ဗ်ားကလည္း ဘယ္လိုလူမွန္း မသိဘူး။ ထိုင္ၿပီးမွပဲ ထိုင္ခြင္ျပဳပါတဲ့။ က်ဳပ္က ဘယ္လို လုပ္ရမွာလဲ။ မထိုင္နဲ႔လို႔ ေျပာရမွာလားဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေဒါႏွင့္ ေမာႏွင့္ ေျပာလိုက္ရာ ထိုသူက... ဒါကေတာ့ တစ္ကမၻာလံုး မွားေနၾကတဲ့ အမွားမ်ိဳးပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္းမွ မဟုတ္တာ။ ခြင့္လႊတ္လိုက္ပါ ဆရာရယ္ဟု ထိုသူက ေျပာေလ၏။

ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္တည္း ကိစၥမွာ ဘာျဖစ္လို႔ ကမၻာကို ထည့္ေျပာေနရတာလဲဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္လွ်င္ ထိုသူက ......

ဒီလိုပါဆရာ။ ကြ်န္ေတာ္က နည္းနည္း ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာခ်င္လို႔ပါ။ ကမၻာနဲ႔ ဘာမွ မပါတ္သက္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ နာမည္ ဧရာလို႔ ေခၚပါတယ္ဆရာ။ မွတ္လည္း ထားပါဆရာရယ္။ ဆရာက လူေတြမ်ားလို႔ ကြ်န္ေတာ့္ကို မွတ္မိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္က အိမ္ေထာင္နဲ႔ပါ။ ကြန္ေတာ္မိန္းမ နာမည္က နႏၵာတဲ့။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းေတာ“ဧရာနႏၵ” ျဖစ္သြားတာေပါ့ ဆရာရယ္။


ကြ်န္ေတာ္မိန္းမကေတာ့ အိမ္ေတြမွာလိုက္ၿပီး အ၀တ္ေလွ်ာ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အလုပ္မရွိဘူး ဆရာရဲ႕။ အခု ဆရာ႔ဆီလာတဲ့ ကိစၥက ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ကံဇာတာကိုစစ္ေပးပါ ဆရာရယ္။ နံပါတ္တစ္-ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ အလုပ္ရမလဲ၊ နံပါတ္ႏွစ္ - ကြ်န္ေတာ့္မိန္းမ ဘယ္ေတာ့ အ၀တ္ေလွ်ာ္တဲ့ အလုပ္က နားရမလဲ၊ နံပါတ္သံုး - ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘယ္ေတာ့ ကေလးရမလဲ၊ နံပါတ္ေလး - ကေလးက ေယာကၤ်ားေလးလား၊ မိန္ကေလးလား၊ နံပါတ္ငါး - အိုးပိုင္အိမ္ပိုင္ ဘယ္ေတာ့ရမလဲ။ နံပါတ္ေျခာက္ -ကြ်န္ေတာ္တို႔ တစ္သက္လံုး ဒီလိုပဲ ၾကပ္ၾကပ္တည္းတည္းနဲ႔ ေနသြားရမလား၊ ဘယ္ေတာ့ခ်မ္းသာႏိုင္မလဲ၊ နံပါတ္ခုႏွစ္ - ကြ်န္ေတာ့္မွာ ႏိုင္ငံျခားေရာက္ႏိုင္တဲ့ ကံဇာတာပါသလား သိခ်င္ပါတယ္ ဆရာ ” ဟု ေျပာလိုက္ရာ ကြ်ႏု္ပ္က

“ နံပါတ္ရွစ္ - ကိုယ့္လူ ျပန္ေတာ့၊ နံပါတ္ကိုး - ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ မလာနဲ႔” ဟု ေျပာလိုက္ေလ၏။ “ မလုပ္ပါနဲ႔ ဆရာရယ္၊ အဲဒီလို မလုပ္ပါနဲ႔၊ ခ်က္ခ်င္းႀကီး ျပန္ေတာ့တဲ့။ ဒါကေတာ့ နည္းနည္းၾကမ္းတယ္ ဆရာရယ္။ သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႕ေလး လုပ္စမ္းပါ။ အခုအခါမွာ ကြ်န္ေတာ္ဟာ အားကိုးရာ မဲ့ေနတဲ့လူပါ ဆရာရယ္။ ဥပမာနဲ႔ ေျပာရရင္ ေသာင္ျပင္လႊတ္တဲ့ ေရႊဟသၤာ ဌက္ကေလးလိုပါပဲ ” ဟု ေျပာလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္က -“ က်ဳပ္ ၾကားဖူးတာကေတာ့ ေသာင္ျပင္လႊတ္တဲ့ ေခြးဆိုတာပဲ ၾကားဖူးတယ္ ” ဟု ေျပာလိုက္ရာ ထိုသူက ေခြးဆိုေတာ့ ႐ိုင္းတာေပါ့ ဆရာရယ္၊ နည္းနည္း ပါးပါး ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း လုပ္စမ္းပါ ဆရာရဲ႕၊ ကြ်န္ေတာ့္လို ဘာမဟုတ္တဲ့လူက ဆရာ့ကို ယဥ္ေက်းဖို႔ ေျပာေနရတယ္ဆိုေတာ့ ဆရာ့အေနနဲ႔ မေကာင္းပါဘူး” ဟု ေျပာဆိုလိုက္ရာ ကြ်ႏ္ုပ္မွာ လြန္စြာ စိတ္ဆိုးသြားသည့္အေလွ်ာက္ .....


“ ကဲ - ကိုယ့္လူ ျပန္ပါေတာ့။ စကားလည္း မရွည္နဲ႔ေတာ့ အဲဒီလို ေျပာတာမွ နားမလည္ရင္ ဧရာ “ဂိုး” လို႔ ေျပာမယ္။ “ဧရာဂိုး” ဟု ေျပာလိုက္ရာ ၎ဧရာဆိုသူမွာ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ေလ၏။ ဧရာ “ဂိုး” လို႔ မၾကားဖူးပါဘူး ဆရာရယ္။ မဟုတ္က ဟုတ္ကေတြ မေျပာစမ္းပါနဲ႔၊ ကြ်န္ေတာ္ဆရာ့ကို စိတ္ညစ္ေအာင္ မလုပ္ေတာ့ပါဘူး၊ အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္ဟာ ထမင္းနပ္မွန္ေအာင္ မစားရပါဘူး၊

နံပါတ္တစ္ - အဲဒါေလး ေသခ်ာခ်င္တယ္။ နံပါတ္ႏွစ္ - ေသခ်ာတဲ့ မနက္စား ညစာကေလးကိုပဲ ဟင္းေကာင္း ထမင္းေကာင္းေလး ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ အဲဒါေလးပဲ ကူညီပါ ဆရာရယ္။ က်န္တာေတြကေတာ့ ျဖည္းျဖည္းမွပဲ စဥ္းစားၿပီး ႀကိဳးစားယူေတာ့မယ္ ” ဟု ေျပာေလ၏ ။

ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ၎ ကိုဧရာအေပၚ၌ စိတ္မဆိုးႏိုင္ေတာ့ပါ။ သူသည္ အေျပာအဆို မတတ္ျခင္းသာရွိ၏။ သို႔ေသာ္ သူ၏ ဘ၀သည္ သနားစရာ ေကာင္းလွေပ၏။ အမွန္စင္စစ္အားျဖင့္ သူသည္ ထမင္း နပ္မမွန္သူ ျဖစ္၏ ။ သို႔ရာတြင္ စကားေျပာရာ၌ မလိုအပ္တဲ့ နံပါတ္မ်ားတပ္၍ ေျပာတတ္သူလညး္ ျဖစ္၏ ။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ကိုဧရာ၏ မ်က္ႏွာကို စူးစူးရဲရဲ ၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္....

“ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ေလာကီပညာကို ယံုသလား” ဟု ေမးလိုက္ရာ ကိုဧရာက “နံပါတ္တစ္ - ယံုတဲ့ အထဲမွာလည္းမပါဘူး၊ မယံုတဲ့ အထဲမွာလည္း မဟုတ္ဘူး။ နံပါတ္ႏွစ္ - အက်ိဳးရွိရင္ ယံုမယ္။ အက်ိဳးမရွိရင္ မယံုဘူး၊ နံပါတ္သံုး - လူတိုင္းကို ဆရာ မတင္ႏိုင္ဘူး၊ နံပါတ္ေလး -ခက္ခက္ခဲခဲလုပ္မွ ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ ယၾတာ မလုပ္ခ်င္ဘူး ဆရာ။ အလုပ္ပဲ လုပ္ခ်င္တယ္ ” ဟု ေျပာေလ၏ ။

“ဒီမွာ ကိုဧရာ ခင္ဗ်ားနံပါတ္ေတြကို ဘယ္ေတာ့ျဖဳတ္မွာလဲ၊ က်ဳပ္က အဲဒီဂဏန္း သိပ္ၿပီး မွန္းတယ္ဗ်ာ။ က်ဳပ္နဲ႔ စကားေျပာရင္ အဲဒီဂဏန္းေတြ၊ နံပါတ္ေတြကို ျဖဳတ္ၿပီးမွ ေျပာလို႔ မရဘူးလား” ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ရာ ထိုသူက.....

“ဒီလိုပါ ဆရာ နံပါတ္တစ္ ကြ်န္ေတာ္က ဘာပဲလုပ္လုပ္ ေသေသခ်ာခ်ာ လုပ္ခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ စကားေျပာရင္ နံပါတ္ေတြ ထည့္ေျပာေနရတာ။ နံပါတ္ႏွစ္ - ကြ်န္ေတာ္က သိပ္ၿပီး တိက်တဲ့ ဦးေလးရဲ႕ ထိန္းေက်ာင္းမႈ႕ ေအာက္မွာ ႀကီးျပင္လာရတာ ဆိုေတာ့ ဘယ္ေတာျဖစ္ျဖစ္ နံပါတ္ေတြနဲ႔ ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ဆရာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ခြင့္လႊတ္ပါ ဆရာရယ္” ဟု ဧရာက ျပန္၍ ေျပာေလ၏။ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က....

“ ဒီမွာ ကိုဧရာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဒုကၡေတြ ေျပေပ်ာက္သြားဖို႔ အတြက္ ပုတီးစိပ္တဲ့ ယၾတာတစ္ခု လုပ္ရမယ္။ အဲဒီယၾတာမွာ အဆင့္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ အဲဒီေတာ့ နံပါတ္တစ္- ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေမြးေန႔မွာ တေရာ္ကင္ပြန္းနဲ႔ ေခါင္းေလွ်ာ္ၿပီး ေရခ်ိဳးရမယ္။ နံပါတ္ႏွစ္- အဲလို ေခါင္းေလွ်ာ္ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီးရင္ ဘုရားစင္ေရွ႕မွာ ထိုင္ၿပီး တစ္ရာ့ ရွစ္လံုးရွိတဲ့ ပုတီးကို ေလးေထာင့္ ပံုသဏၭာန္ခင္းရမယ္။ နံပါတ္သံုး- ေလးေထာင့္ပံုသဏၭာန္ ခင္းၿပီးရင္ အေပၚ ဘယ္ဘက္ေထာင့္မွာ ဖန္ခြက္နဲ႕ ေရတစ္ခြက္ထားရမယ္။ ေအာက္ဘက္ ညာဘက္ေထာင့္မွာ လက္တစ္ဆုပ္ ေလာက္ရွိတဲ့ ေျမႀကီးခဲ တစ္ခုထားရမယ္။ ၿပီးေတာ့ အေပၚညာဘက္ေထာင့္မွာ ခြက္တစ္ခြက္ထဲမွာ ယပ္ေတာင္ တစ္ေခ်ာင္းကို စိုက္ထားရမယ္။ ၿပီးေတာ့ ေအာက္ဘက္ ဘယ္ဘက္ေထာင့္မွာ ဖေယာင္တိုင္ တစ္တိုင္ကို စိုက္ၿပီး ထြန္းထားရမည္။ အဲဒါဟာ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးပဲ၊ အဲဒါ ဘာလုပ္တာလဲလို႔ ေမးရင္ ပုတီး အရံအတားနဲ႔ ဓာတ္ေလးပါးကို စုထားတာ။



အလြယ္မွတ္ထားဖို႕က“ ပုတီးအရံအတား ဓာတ္ေလးပါး။”နံပါတ္ေလး- အဲဒီ ဓာတ္ေလးပါးရဲ႕ အလယ္ေခါင္းမွာ ခင္ဗ်ားဓာတ္ပံုကို ခ်ထားရမယ္။ ဓာတ္ပံုမရွိရင္ ခင္ဗ်ားနာမည္ကို ေရးထားရမယ္။ ၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားက အက်အန တင္ပ်ဥ္ေခြၿပီး ထိုင္ရမယ္။ နံပတ္ငါး- ခင္ဗ်ားပံုကို ခင္ဗ်ားၾကည့္ၿပီး “ငါဟာ ဓာတ္ႀကီး ေလးပါးနဲ႔ျပည့္စံုေနတယ္။ ဘာကိုမွ် ေၾကာင့္ၾက ၀င္ေနစရာမလိုေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့ စကားကို သက္ေစ့ ရြက္ဆိုရမယ္။

အဲဒါကို ရြက္ဆိုၿပီးတဲ့ အခါမွာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေခါင္းကေန ေျခဖ်ားအထိ အေၾကာေတြ ေလ်ာ့သြားၿပီလို႔ ခံယူၿပီး စိတ္နဲ႔ အေၾကာေတြကို ေလွ်ာ့ပစ္ရမယ္။ ၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားစိတ္ထဲမွာရွိတဲ့ ပူပင္မႈေတြကိုလည္း ျဖဳတ္ခ် ပစ္လိုက္ရမယ္။ အဲဒီလို ျဖဳတ္ခ်ပစ္လိုက္တာနဲ႔ ခင္ဗ်ားစိတ္က ေပါ့ပါး လြတ္လပ္သြားမယ္။ နံပါတ္ေျခာက္ “၀ရေဒါ ေဒတု ေမ၀ရံ “၀” လို႔ ရြတ္ဆိုရမယ္။ ရြတ္ဆိုတဲ့အခါမွာ ပုတီးနဲ႔ရြတ္ဆိုရမယ္။ “ႏွစ္ဆယ့္ခုႏွစ္လံုးပုတီး” နဲ႔ သံုးဆယ့္ ေျခာက္ပတ္ျပည့္ေအာင္ ရြတ္ဆိုရမယ္။

နံပါတ္ခုႏွစ္- ပုတီးပတ္ ျပည့္သြားတဲ့ အခါမွာ ခဏေလးၿငိမ္ၿပီး သတၱ၀ါအားလံုး ၀၀လင္လင္ စားရပါေစဆိုၿပီး ေလးေလးနက္နက္ ေမတၱာပို႔ရမယ္” ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္လွ်င္ ၎ ကိုဧရာက“ဆရာ႔ကို ေမးစရာရွိပါတယ္။ နံပါတ္တစ္- အဲဒါကို ဘယ္ႏွစ္ရက္ လုပ္ရမွာလဲ။ နံပါတ္ႏွစ္- အဲဒါလုပ္ရင္ ၀၀လင္လင္ တကယ္စားရမွာလား။ နံပါတ္သံုး ဒီနည္းစဟာ ဆရာ့ဟာဆရာ့ စိတ္ကူးယဥ္ၿပီး လုပ္ထားတာလား တစ္စံုတစ္ေယာက္ဆီက ရတာလား။ နံပါတ္ေလး- ကြ်န္ေတာ္လုပ္ရင္ ကြ်န္ေတာ္“ဧရာ” တစ္ေယာက္တည္း “၀”မွာလား ကြ်န္ေတာ့္မိန္းမ နႏၵာပါ “၀” မွာလား”ဟု ေမးလိုက္ေလ၏။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က-“ဒီမွာ ကိုဧရာ နံပါတစ္- ေလးဆယ့္ကိုးရက္အတြင္းမွာ ထူးမွာပါဗ်ာ။ နံပါတ္ႏွစ္ - ခင္ဗ်ားလို ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့လူကို က်ဳပ္က သက္သက္ ငရဲႀကီးခံၿပီး ဒုကၡေပးပါမလားဗ်ာ။ နံပါတ္သံုး - က်ဳပ္ဟာက်ဳပ္ စိတ္ကူယဥ္ၿပီး ေပးတဲ့နည္း မဟုတ္ဘူးဗ်ာ၊ခင္ဗ်ား ယံုမယ္ဆိုရင္တာ့ ေျပာလိုက္ပါဦးမယ္။ ဒါဟာ တကယ့္ သိဒိၶရွင္ႀကီး တစ္ဦး ေပးသြားတဲ့နည္းဗ်။ နံပါတ္ေလး - ကိုဧရာေရ ေမာင္တစ္ထမ္း မယ္တစ္ရြက္ ဆိုတဲ့ စကားရွိတယ္ဗ် ခင္ဗ်ားမိန္းမပါ လုိက္ၿပီးလုပ္ရင္ ပိုေကာင္းတာေပါ့၊ ခင္ဗ်ားလုပ္လို႔ ဟင္းတစ္ခြက္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားမိန္းမပါ လုပ္ရင္ ဟင္းႏွစ္ခြက္ေပါ့ဗ်ာ” ဟု ကြ်ႏ္ုပ္ကေျပာလိုက္ရာ ကိုဧရာသည္ သေဘာက်လြန္းသျဖင့္ လက္ခုပ္လက္၀ါး တီး၍ “ရွိခိုးမယ္ဗ်ာ” ဟု ဆိုကာ ရွိခိုးေလ၏။

ထုိအခ်ိန္၌ပင္ ေရႊအုန္းပြင့္ဘုရား၌ ေဗဒင္ေဟာေနေသာ သန္းထိုက္ေဇာ္ဆိုသည့္ ေဗဒင္ဆရာကေလးသည္ ေရာက္လာၿပီးလွ်င္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာေလ၏။“ ဆရာႀကီး ကြ်န္ေတာ့္ဆိုင္က သိပ္ၿပီး လူ၀င္တယ္ခင္ဗ်ာ့။ အဲဒီေတာ့ ၾကည့္တဲ့ ပရိသတ္ကို တိုကင္ေပးဖို႔လိုတယ္။ အၾကြးအမ္းဖို႔ လိုတယ္။ လက္ဖက္၀ယ္ဖို႔ လိုတယ္။ တိုတုိေျပာရရင္ လက္တိုလက္ေတာင္း လုပ္ဖို႔လိုတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဆရာႀကီးဆီမွာ အဲဒီလို လုပ္ႏိုင္တ ဲ့လူရွိရင္ကြ်န္ေတာ့္ဆီကို လႊတ္ေပးပါ” ဟု ေျပာလိုက္ရာ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ကိုဧရာ၏ မ်က္ႏွာကို လွမ္းၾကည့္ လိုက္၏။

ထိုအခါ ကိုဧရာက -“ နံပါတ္တစ္- ကြ်န္ေတာ္ လုပ္ႏိုင္တယ္ ဆရာ၊ နံပါတ္ႏွစ္- ႀကိဳးႀကိဳးစားစားလုပ္မယ္ ဆရာ၊ နံပါတ္သံုး -႐ိုး႐ိုးသားသား လုပ္မယ္ ဆရာ၊ နံပါတ္ေလး - ကြ်န္ေတာ္အတြက္ ေျပာေပးလိုက္ပါ ဆရာ” ဟု ေျပာသျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း -“ ကဲ - ဆရာသန္းထိုက္ေဇာ္ေရ နံပါတ္တစ္- ဒီလူ႕ကို လႊတ္လိုက္မယ္။ နံပါတ္ႏွစ္ -သူတို႔ လင္မယား၊ ေနစဥ္ထမင္း ၀၀လင္းလင္းစားရေအာင္ ေငြရွင္းေပးပါကြာ” ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ရာ ကိုဧရာ၏ မ်က္ႏွာသည္ ေနေရာင္၌ လင္းလက္လိုက္ေသာ မွန္ကဲ့သို႔ ၀င္းလက္ သြားေလေတာ့သတည္း။

မူရင္း-အဘမင္းသိခၤ....ကူညီ၍ေရးသားတင္ျပသူ ကိုေအာင္

သင္တို႔၏အက်ိဳးကိုထာစဥ္လိုလားေသာ
ဟိန္းတင့္ေဇာ္